Samvinnan


Samvinnan - 01.12.1949, Qupperneq 31

Samvinnan - 01.12.1949, Qupperneq 31
ur metorðastiga þjóðfélagsins Mein- laus gamanyrði ganga um það, að Mannerheim, sem er sænsk-Fmni, hafi á einhverju stigi æfinnar ekki kunnað ríkismálið betur en svo, að hann hafi gefið hermönnum sínum fyrirskipanir á tvíræðri finnsku. — Rétt er svo að geta þess, þegar á þessi mál er minnst, að allir þegnar þjóðfélagsins hafa jafn- an rétt til þess að gegna hvers konar embættum. En þá verða auðvitað þeir, sem eiga sænsku að móðurmáli líka að kunna finnsku — helzt öllu betur en sjálf þjóðhetjan Mannerheim. Á VORUM við nú á ný komnir til Helsingfors. Dagurinn var sem fyrr aðallega notaður til fræðslu og kynningar. Við margt samvinnufólk átti eg tal; sumt blaðaviðtöl. Aðalrit- stjóri aðalmálgagns „ELAN'l Os“ — en blaðið er samnefnt félaginu og kemur út hálfsmánaðarlega bæði á finnsku og sænsku — heitir Martti Larríi. Hann er þegar orðinn þekktur rithöfundur, þótt enn sé ungur. Borð- uðum við saman, og á eg honum góða rabbstund og blaði hans síðan upp að unna. Sama er að segja um Jalmari Laakso, ritstjóra „KONSUMENT- BLADETs“ og gamalkunnan, háttsett- an framkvæmdastjóra í KK. Einn framkvæmdastjóri KK er mað- ur að nafni Eikka Makinen, hnellinn og fjörugur dugnaðarmaður. Persóna hans sameinar fagurlega heilbrigða sál og hraustan líkama. Mákinen var til skamms tíma einn áhugamesti og fær- asti slagsmálamaður Finna, þ. e. „box- ari“. Nú í seinni tíð hafði hann á þessu Uuno K. Takki. sviði aðallega lagt fyrir sig dómara- störf í íþróttinni, enda kominn um fimmtugt og sagður eftirsóttur. Nú var hann á leið til Olympíuleikanna í Lundúnum til þess að gerast þar al- heimsdómari í faginu. Mákinen er brennandi áhugamaður um sam- vinnumál, einkum varðandi fræðslu- og menningarþætti þeirra, enda er hann nú einn helzti „herforinginn“ á þeim vettvangi. Það er hressandi að tala við manninn, og að lokum var hann svo vænn að gefa mér sinn eig- inn regnbogafána á finnskri viðar- stöng og blaktir hann nú hér á skrif- borði mínu. Þetta síðasta kvöld, sem við Ter- vonen vorum saman í Helsingfors, vorum við boðnir lieim til Takki- hjónanna. Hann kannaðist við þau frá fyrri tíð — og frúna, sem er hald- in félagslegum áhuga á heimsmæli- kvarða, langaði til þess að tala betur við mig, heldur en tími hafði unnizt til daginn áður, þegar við hittum liana í skrifstofu sinni í KK, þar sem hún ennþá m. a. er meðritstjóri við eitthvert blað sambandsins. Bóndi hennar er jafnaðarmaður, og hefur verið verzlunarmálaráðherra Finna, og er ennþá, að því er ég bezt veit. Nutum við hinnar mestu gestrisni á þessu heimili. Takki er mjög geðfelldur og virðu- legur maður, kominn fast að fimm- tugu. Hann hefur fengizt allmikið við opinber mál, var einn framkvæmdar- stjóra KK fram að ráðherradómi, er nú í framkvæmdastjórn OTK, þrátt fyrir liann, og er efri gráðu lögfræð- ingur að menntun. Var ráðherrann hinn þjóðlegasti, talaði hægt á vand- aðri sænsku og sagði mér m. a., að daginn áður hefði verið undirritaður verzlunarsamningur milli íslendinga og Finna. Hafði hann áhuga fyrir að heyra veiðispár mínar o. fl. viðvíkj- andi Íslandssíldinni, sem auðvitað var helzta ráðgerða útflutningsvara okk- ar. Því miður nutum við félagar ekki viðræðna við „minister“ Takki eins lengi og annars, fyrir það, að hann var, meðan við stóðum við, skyndi- lega og óvænt boðaður á ráðherra- fund. — Seinna var mér sagt, að ég skyldi ekkert verða undrandi, þótt ég einhvern tíma í framtíðinni heyrði Takki tilkynntan sem Finnlandsfor- seta. Svo mikils trausts nýtur hann, að menn láta sér detta þetta í hug. Þá sný eg mér ögn að ráðherra- frúnni. Hún er hámenntuð kona, skáld gott, og þekkt um allt Finnland fyrir afskipti af félagsmálum, sér í lagi innan samvinnuhreyfingarinnar. Hún hefur lifandi áhuga fyrir öllu, og virðist ekkert mannlegt óviðkomandi. „Hobby“ frú Takki er fyrst og fremst að safna stafrófskverum hvaðanæva úr heimi. Sýndi hún mér þessa kjörgripi sína frá flestum löndum; vantaði að- eins frá örfáum, en þar á meðal ís- landi. Féll auðvitað í niinn hlut að fylla okkar lands skarð, og komst eg seinna ódýrt út úr því, fyrir tilverknað (Framh. á bls. 60) 31
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64

x

Samvinnan

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Samvinnan
https://timarit.is/publication/340

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.