Kirkjuritið - 01.06.1963, Blaðsíða 47

Kirkjuritið - 01.06.1963, Blaðsíða 47
KIRKJURITIÐ 285 Atvik málsins eru þessi: Um mánaðamótin janúar og febrúar 1898 andaðist að Ljósavatni í Bárðardal ekkjan Þuríður Eyjólfsdóótir. Þegar að henni látinni ráðgjörðu synir hennar, hinir ákærðu eða að minnsta kosti 3 þeirra, að flytja lík hennar upp að Skútustöðum við Mývatn, þar sem maður Þuríðar sálugu var grafinn. Hafði hún löngu áður en hún dó oftar en einu sinni látið í ljós þá ósk sína, að bein hennar fengju að hvílast hjá manni sínum, enda hafði henni þegar við fráfall manns hennar verið ætlaður 'egstaður þar. En þessi ráðagjörð þeirra bræðra fórst þó fyrir þá sökum ýmislegra atvika. Þeir létvi jarðsetja móður sína að Ljósavatni, en bjuggu þó svo um gröfina, að taka ttiætti upp kistuna seinna, því að það var fastráðið áform þeirra, að flytja hina framliðnu, þegar færi gæfist, upp að Skútustöðum og jarðsetja hana þar. En af óhjákvæmilegum astæðum dróst flutningurinn þangað til í marzmán.. 1900. Um gröf hinnar framliðnu var þannig búið, að fleki var latinn ofan á kistuna, til þess að mold ekki kæmist að henni °g feygði hana, og síðan var moldin látin ofan á flekann. Það var ákærði, Jón, sem stóð fyrir upptekningu kistunnar ttieð aðstoð ýmsra manna; reyndist kistan þá óskemmd; að- eins var skrautið á henni og hankarnir dottnir af. Síðan var kistan flutt upp að Skútustöðum og þar jarðsett af prófasti séra Árna Jónssyni, sem áður var kunnugt um að flutning- Urvnn átti að fara fram, með venjulegri viðhöfn. Þessi flutningur hinnar framliðnu af nánustu ættingjum hennar, er að öllu leyti fór fram sómasamlega, verður ekki skoðaður sem röskun á grafhelginni og á því ekki undir 159. gr. hinna alm. hegningarlaga, og þar sem málshöfðunar- skipun amtsins er einskorðuð við þennan lagastaf, þarf ekki 1 þessu máli að rannsaka, hvort hinir ákærðu hafi brotið gegn nokkrum óðrum lagaákvæðum. Það ber því að sýkna hina ákærðu af ákæru réttvísinnar 1 þessu mali, og eftir þessum úrslitum málsins ber að greiða allan af málinu löglega leiðandi kostnað, þar með talin málsvarnarlaun í héraði og málflutningalaun til sóknara og svaramanna fyrir yfirdómi, málaflutningsmannanna Odds Wslasonar og Einars Benediktssonar, 10 kr. til hvors, af almannafé.

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.