Tímarit lögfræðinga - 01.06.1961, Blaðsíða 69

greiðslu, en einfaldan við aðra. Einnig var rætt um það,
hvaða störf væru ósamrímanleg dómarastöðunni. Hér
er einungis um aukastarf að ræða, enda gegna dómarar
ýmsum ábyrgðarstörfum, hver í sínu lieimalandi. Lík-
legt þótti, að aðalstörf dómaraefna væru dómstörf, laga-
kennsla, málfærsla, embættisstörf á vegum framkvæmda-
valdsins og þingmannastörf. Enginn vafi var um dóm-
ara, prófessora og málfærslumenn.. Á hinn bóginn komu
lögfræðilegir ráðunautar ríkisstjórna ekki til greina. Vafi
ríkti hins vegar um þingmenn. Ljóst er og, að sami maður
getur ekki bæði átt sæti í Mannréttindanefndinni og dóm-
stólnum. Engin ályktun var gerð um þetta efni, en dóm-
stóllinn tók það til meðfei'ðar, þegar hann setti sér dóm-
sköp. Var þar ákveðið, að dómari mætti eklci gegna
starfi sínu meðan hann ætti sæti í rikisstjórn eða hefði
með höndum starf, sem kvnni að veikja traust á algjöru
sjálfstæði hans. Dómstólinn sker sjálfur úr, ef vafi ris.
Að sjálfsögðu eru dómararnir einungis bundnir við sann-
færingu sina í dómstörfunum. Áður en dómari hefur
störf, ber honum að vinna eið eða gefa um það hátíð-
lega vfirlýsingu, að liann muni rækja störf sin sjálfstætt
og óvilhallt. Þessi heitfesting dómaranna fór fram við
virðulega athöfn þann 20. april 1959 á tíu ára afmælis-
hátið Evrópuráðsins. Var Iienni sjónvarpað um mörg
lönd. Forseti dómstólsins var kosinn Lord McNair, en
hann var áður forseti Alþjóðadómstólsins í Haag.
Mannréttindanefndin tekur við erindum frá sérhverju
aðildarriki um hvers konar Isrot annars aðildarríkis á
sáttmálanum. Einnig frá hvaða einstaklingi sem er, einka-
samtökum eða hópi einstalclinga, sem halda því fram,
að aðildarrílcin Iiafi hrotið á þeim réttindi þau, sem lýst
er í sáttmálanum, enda liafi það aðildarríki, sem kært
hefur verið, lýst því vfir, að það viðurkenni, að nefndin
sé bær að fjalla um slík erindi. Hlutverk nefndarinnar
er að reyna að koma á sáttum, ef mögulegt er, en þó
þannig, að virt séu mannréttindi þau, sem skýrgreind
Tímarit lögfræðincja
115