Dvöl - 01.07.1946, Blaðsíða 35

Dvöl - 01.07.1946, Blaðsíða 35
DVÖL 177 ar náttúruhamfarir, seldust dýr- um dómum sem minjagripir. Nefndir voru settar á stofn til að stjórna hjálpar- og viðreisnar- starfinu. Aðrar borgir, önnur lönd, ameríska ríkisstjórnin og fjöldi einstaklinga lögðu fúslega fram sinn skerf. Tiltölulega fáir menn höfðu farizt: 425 höfðu dáið og auk þess nokkur hundruð særzt. Hið efnalega tjón var metið á 500 milljónir dollara. Jarðskjálftinn sjálfur hafði þó ekki valdið beint nema 15% af því tjóni, eldurinn sá um hitt. Þetta voru dýrustu náttúruhamfarir, sem um getur. Nærri því 13 ferkílómetra svæði með 500 húsahverfum og 28 þúsund byggingum hafði eldurinn lagt undir sig, og 200 þúsund manns voru heimilislausir. Endurbyggingin gekk undra fljótt. Allt vatnsleiðslukerfið var endurskipulagt, þannig að lagnirn- ar voru tvennar, aðrar til venju- legra nota og hinar að brunahön- unum. Auk þess voru byggðir vara- vatnsgeymar hingað og þangað um borgina og komið fyrir hentugum útbúnaði til að dæla upp sjónum. í ýmsum byggingum var komið fyrir hentugum útbúnaði til að dæla upp sjónum. í ýmsum bygg- ingum var komið fyrir vatnsgeym- um, dæluútbúnaði og brunnum í kjallaranum. Vátryggingarfélögum í Ameriku og Evrópu fékk að blæða vegna þessa. Sum þeirra gátu ekki greitt skaðabæturnar. Meðan öll þessi ósköp gengu á sat fyrverandi San Francisco-búi, blaðamaðurinn Will Irwin, í skrif- stofu blaðsins „Sun“ í New York í átta daga og ritaði glögga og á- hrifamikla lýsingu á viðburðunum — byggða á fregnum þeim, er bár- ust og með hliðsjón af nákvæmum kunnugleika á borginni. Lýsingar þessar voru snilldarverk og út- dráttur úr þeim „Borgin, sem hvarf“, barst um alla Ameríku. Þremur árum seinna gátu San Francisco-búar talað með hreykni urn „Borgina, sem reis upp aftur“. Þá var hún að mestu leyti endur- byggð og á góðum vegi inn á nýtt blómaskeið. S. K. Þýddi. Mannlífsspeki: t Allar góðar manneskjur eru tvíráöar. — Compoamer. Maður, sem predikar siðgæði er venjulega hræsnari, og kona, sem innir það hlutverk af höndum, er venjulega ófríð. — Oscar Wilde Menntun er það, sem eftir verður, þegar allt. sem lært hefur verið, er gleymt. — Oscar Wilde.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76

x

Dvöl

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dvöl
https://timarit.is/publication/619

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.