19. júní - 19.06.1982, Side 58

gahmmwamtxmr-amimarmmsímaumBmtL&tiiiiiBb:
■u5111 sili: 7:fb,i,. 'í I:;«■ ?; ?' ttejfsMmil

• ‘r.Uii's’.yójjly
ísiIlsnÉli
i!r> !i*Jr:
C A
&■■■■■■.■■ <:V-:
felfl&j
•ý;rtíw i;n;'
8«?*ÍíÍH&
; Sí/.oHVí;;:;.!;
1-tpiU
;ií|í:síi
tawStðKBSsem!
IbM
Hún fær aldrei
viðurkemiingu
fyrir þau hlaup
Viðial við Ingu Huld Hákonardóttur
Viðtal:
Silja
Aðalsteinsdóttir
Ein [reirra bóka úr síðasta jóla-
bókaflóði sern Iíkleg er til langlífis
heitir Uélstu að lífið vœri svona? (Ið-
unn 1981), viðtöl við tíu verkakonur
í Reykjavík. Konurnar sem talað er
við eru á ýmsurn aldri, frá 19 ára til
77 ára, og þær segja frá sjálfum sér,
uppvexti sínum, starfi, einkalífi,
áhyggjum, vonurn og draumunr.
Ilarla óvenjulegt bókarefni. Rað er
Inga Huld Hákonardóttir sem viðtöl-
in tók og skrifaði bókina, og jtegar
19. júní leitaði eftir viðtali við hana
af þessu tilefni þá stundi hún: „Það
kemur vel á vondan!“
Inga Iluld var löngu landskunn
fyrir viðtöl sín áður en liún skrifaði
Ilélstu að lífið vairi svona? og blaða-
58
maður 19. júní var hálf undirleit
frammi fyrir því verkefni að taka við-
tal við hana. En lnga Huld gekk að
jressu eins og hverju öðru verki, lagði
sig alla fram um að gefa greinargóð
svör þótt hún þyrfti við og við að
faðnra rniðstöðvarofninn (þetta var í
kuldakastinu í byrjun maí) og róta í
hárinu á sér til að greiða hugsunun-
um götu.
— Hvað hugsaðirðu þér
með því að búa til bók
með verkakonum?
„Ég hugsaði mér að búa til brúks-
bók. Ein af ástasðunum var sú að ég
vildi draga verkafólk fram í dagsljós-
ið, láta jrað sjást. Háskólafólkið, vís-
indamennirnir, hugsa bara um há-
marksnýtingu á hráefni þegar jreir
tala um atvinnuvegina, jteir sjá ekki
l'ólkið sem vinnur undirstöðustörfin.
Maður sér það sem manni er sýnt og
ég vildi sýna þetta fólk, jrað er til líka.
Og meira en jrað: þetta er merkilegt
fólk. Það vinnur erfið störf af órtrú-
legri samviskusemi og án beiskju. Þó
va:ri beiskjan skiljanleg — jafnvel
va:ri skiljanlegt að konurnar hugsuðu
um sjálfsmorð ef jrær veltu fyrir sér
þeim launum sem þær fá og bæru
saman við jrau laun sem jreirn bæri að
fá fyrir vinnu sína.
í ljósi þessa finnst mér fáránlegt að
verkafólk skuli ekki liafa neitt póli-
tískt vald.“
— Ilvernig gæti það fengið
politískl vald?
„Því verður ekki fært það á silfur-
bakka, svo mikið er víst. Mér fyndist
eðlilegt að verkafólk væri kallað til
ráðgjafar um ýmsa hluti, t. d. sparn-
að í ríkisútgjöldum, því það kann að
spara. Fjölmiðlar ættu líka að sinna
jiví miklu rneira. Einn og einn blaða-
inaður finnur upp hjá sjálfuin sér að
tala við verkafólk og oft verða úr því
skemmtileg viðtöl, en það tekur ekki
þátt í hringborðsuinræðum í sjón-
varpinu eða fær að segja sitt álit á
mikilvægum pólitískum atburðum.
Hér er allt morandi í nefndum en
verkafólk er ekki í |>eim. Það er til