Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.03.1956, Síða 70

Tímarit Máls og menningar - 01.03.1956, Síða 70
TIMARIT MALS OG MENNINGAR ein skipti máli. Nú taldi hún sinn að- komutíma upprunninn, sótti í ljósið og vildi fleygja af sér móðurhylkinu. Hún ól sig svo til sjálf, réðst með of- forsi til sóknar á hið þrönga móður- skaut og naut tæpast nokkurs stuðn- ings frá henni, sem sæl hafði getið hana í móðurkviði, nært hana með lífi sínu, en fékk nú ekki fætt. Kerlingin þuldi yfir henni særingar, gaf henni holl ráð um að halda limum sínum í réttum stellingum, sagði henni hvern- ig hún ætti að anda og hvernig hún skyldi lyfta höku og kné, en ekkert stoðaði. Kvalahviðurnar sópuðu burt allri tilhögun og hin þjáða kona velt- ist í krampaflogum á beði sínum, kaldur svitinn bogaði af henni, var- irnar helbláar og blóðmarkaðar. „Æ- i, æ-i!“ kveinaði hún, og ákallaði til skiptis guði Babels og guð síns barns- föður. Það var komin nótt og silfrað- ur nökkvi mánans sigldi yfir fjöllun- um. Sængurkonan vaknaði úr ómegin og sagði: „Rakel er að deyja.“ Allt kvenfólkið, sem nærstatt var, Lea, móðurambáttirnar og aðrar, sem hleypt hafði verið að beði hennar, rak nú upp hrinur miklar og fórnaði höndum til himins í bæn. Síðan hófu þær með tvíefldum krafti að þylja bænir og særingar fábreyttum tónum, er líktust suði í býflugum. Jakob sat undir höfði hinnar helsjúku konu. Eftir langa þögn sagði hann, og rödd- in var hljómlaus: „Hvað ertu að segja.“ Hún hristi höfuðið og reyndi af veikum burðum að brosa. Hviðan var liðin hjá, líkast því að lífssóknarinn væri nú að ráðgast um við sjálfan sig í holi konunnar. Þegar ljósmóðirin sagði það góðs vita að hlé varð á hríðunum og mundi haldast góða stund, stakk Jakob upp á að sæta færi og búa burðarsæng handa Rakel svo hægt væri að flytja hana hinn stutta spöl, sem ófarinn var til Bet-Lakem og leita þar gistihúss. En Rakel vildi það eigi. „Hér hefur upphafið orðið, hér skal það fullkomnað," sagði hún og var erfitt um inál. „Og hver veit hvort nokkurt rúm er handa okkur í gisti- húsinu? Henni ljósu minni skjátlast. Nú skal ég vera voða dugleg að fæða, svo að ég geti gefið þér annan son. Jakob, bóndi minn.“ Um dugnaðinn mátti hún grómt um tala, vesalingurinn, og hún lét heldur ekki blekkjast af hreystiyrðum sjálfrar sín. Hún hafði þegar sagt leyndustu hugsanir sínar og vissu og gaf hið sama aftur í skyn síðar um nóttina, er hún milli harðra hríða og bleik um varir stundi því upp, hvaða nafn skyldi gefið syni sínum öðrum. Hún spurði Jakob álits um þetta og hann svaraði: „Sjá, hann er sonur hinnar einu Sönnu, og því skal hann heita Ben- Jamín — hamingjusonur.“ „Nei,“ sagði hún lágt. „vertu mér 60
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108

x

Tímarit Máls og menningar

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.