Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.12.1984, Blaðsíða 116

Tímarit Máls og menningar - 01.12.1984, Blaðsíða 116
Tímarit Máls og menningar verum á ferli. Gangstéttir, malbikið á götunum og hvítar og svartar skrautfléttur steinanna á göngugötunum, allt skein þetta milt og gljáfægt á aö líta. Við borð undir berum himni héngu hjón á kaffihúsunum og hrærðu í drykkjum sínum, leið og grimm á svip, eins og þau fyndu til gagnkvæmrar fyrirlitningar. Unnustinn nam staðar og leit til pilts sem lá yfir dagblaði og horfði hugsi og vonsvikinn á krossgátuna sem hafði verið leyst. „Hana-nú,“ hugsaði unnustinn. „Parna er kunningi minn.“ Hann langaði að nálgast og hefja eina af hinum áköfu en tilgangslausu samræðum sem varðveita í sér leyndarmál mannlegra tengsla. Samt fékk hann sig ofan af því. Nú stefndi hann frá miðborginni að brautarstöðv- unum. Þar voru ódýru gistihúsin í gömlum húsum með gluggum áþekkum skotgötum og héngu gluggatjaldadruslur fyrir með trjámaðks- blettum. Hann knúði dyra og inni var svarað með fótataki á leið niður tröppur. Maður með gráan hárlubba niður í augu opnaði dyrnar varlega til hálfs. A- nú það eruð þér! sagði hann en þekkti hann ekki strax, klæddur í óhreina baðmullarskyrtu, rifna í hálsinn, og virtist vera hálfsofandi. Eg er með laust rúm á fyrstu hæð, bætti hann við. Mig vantar einstaklingsherbergi. Gott! Og maðurinn yppti öxlum, geispaði, drap tittlinga svefndrukkinn en engu að síður gæddur hlýlegri, góðlyndri kurteisi. Pilturinn valdi gisti- húsið einmitt þess vegna. Þegar hann settist á bekkinn fyrir framan fatið með soðningunni, þar sem rauk úr saltfiski innan um kalt kál líkt vaxdúk, þá fann hann hvorki til feimni né undrunar eða ógurlegrar minnimáttarkenndar sem fylgir óspart fátæktinni. Við hlið honum settist maðurinn, kátur og reif í sig réttinn og spurði af ámóta áhuga og ef pilturinn væri sjálfur Marco Polo heimkominn til Catay. Viðmót hans var þægilegt og hann óeigingjarn og grunnhygginn. Við hin hverfulu og einlægu kynni milli mannanna spratt áköf umræða, innileg og þrungin löngun til að skapa hjálpfúst bræðralag. Mönnum sem við höfum á tilfinningunni að við eigum ekki eftir að hitta og við glötum bráðum í hringiðu heimsins og þar af leiðandi þurfum við ekki að þola með leiða skyldu langs kunningsskapar, þeim sýnum við þegar í stað einslags þakklæti í mynd örlátrar félagskenndar og bræðralags sem ættmaður fær aldrei að njóta þótt hann búi undir sama þaki og við. Yfir höfuð stendur manninum ógn af fangelsi tilfinninganna, en þó eru tilfinningar og fangelsi honum kærast af öllu. 586
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132

x

Tímarit Máls og menningar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.