Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.12.1994, Page 103

Tímarit Máls og menningar - 01.12.1994, Page 103
Jórunn Sigurðardóttir Leikhúshraðlestin leikárið 1993-94 „Það er einhver úrkynjun í þessu,“ segir leikkonan Írína Nikolajevna Arkad- ína Trépléva um leikrit sonar síns Konstantíns Gavrilovitsj Tréplévs. Brot úr þessu leikriti mátti sjá í leikriti Antons Tsjekhovs, Mávinum, á stóra sviði Þjóðleikhússins á síðastliðnum vetri. í raun er leikrit Konstantíns hvergi til í heild nema ef vera kynni í hugskoti þeirra sem upplifa leikverkið Mávinn. Þar fær þessi frumraun Konstantíns samhengi sem gefur því skírskotun og þá um leið líf. Og það á við um öll leikrit. Á því augnabliki sem leikrit fær sitt samhengi í leikhúsinu getur það öðlast líf og skírskotun. Á bók er það áhrifslaust sem leikrit. „Eg rannsakaði verkið út frá þemanu um kveðjustundina, hvernig við lifum og kveðjumst. í leikhúsinu erum við sífellt að vinna með hverful augnablik, sem aldrei verða endurtekin. Það er hluti þess sem gerir þetta starf svo stórkostlegt. Og einmitt vegna þess að þessi augnablik sem hópurinn í leikhúsinu eyðir saman, koma aldrei aftur verða þau að vera skemmtileg og spennandi,“ sagði Rimas Tuminas, leikstjóri sýningarinnar Mávurinn í við- tali við blaðamann Morgunblaðsins í fyrravetur. Um leið lýsti hann því yfir að tilgangur lífsins hljóti fyrst og fremst að felast í því „að skapa leikhús, en ekki t.d. banka eða opinberar stofnanir.“ Leikrit Antons Pavlovitsj Tsjekhovs, fjögur að tölu, teljast til sígildra verka leikbókmenntanna og í sjálfu sér ekki markvert að þau séu sett upp, hvorki hér á landi né annars staðar. Eigi að síður þykir mér ástæða til að gera þessa uppfærslu leikhúslistamannanna þriggja, Rimas Tuminas leikstjóra, Vytaut- as Narbutas leikmynda- og búningateiknara og Faustas Latenas tónskálds frá Litháen að upphafsstefi þessara hugleiðinga um síðastliðið leikár í ís- lensku leikhúsi. Hvers vegna? Vegna þess að þessi sýning var óvenjuleg: hún var óvenju mikil skemmtun, gerði óvenju miklar kröfur til áhorfenda og gaf þeim um leið óvenju mikið tóm til að njóta og síðast en ekki síst, og það er kannski meginástæðan, gerði hún leikhúsinu sem list óvenju hátt undir höfði. Með leikriti sínu, sem áður var getið, er hinn ungi Konstantín að feta fyrstu sporin á skáldskaparbrautinni og segir í kynningu þess öll fýrri form ómögu- TMM 1994:4 101
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124
Page 125
Page 126
Page 127
Page 128
Page 129
Page 130
Page 131
Page 132
Page 133
Page 134
Page 135
Page 136
Page 137
Page 138
Page 139
Page 140

x

Tímarit Máls og menningar

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.