Múlaþing: byggðasögurit Austurlands - 01.01.2000, Blaðsíða 159

Börnin á Vaðbrekku
lega einstæðingur, en bar það með svo
miklu afburðaþreki að slíks munu fá dæmi.
Var hún bókhneigð og stálminnug, kunni
frá mörgu að segja, mikið af ljóðum og
sagði sögur með ágætum. Skemmti hún
okkur löngum á síðkvöldum með frá-
sagnarlist sinni. Prúðasta manneskja, sem
ég hef þekkt, glaðlynd og skemtileg. En
aldrei heyrðist hún kvarta.“ Setningamar
eru teknar hér og hvar úr bókinni.
Jón Björnsson varð samferða Rjúpna-
fellsfólkinu vestur. Hafði áður verið á
Djúpavogi, Hnefilsdal, Fossgerði, Urriða-
vatni og Fremraseli og svo í Hofteigi eins
og áður er nefnt. Dvaldist vestan hafs en
kom aftur til Islands um 1930.
Jón bróðir Solveigar Þorsteinsdóttur var
mörg ár vinnumaður hjá systur sinni og
mági. Þá bjó Elías Jónsson á Vaðbrekku.
Voru þeir á besta aldri og afburða
göngumenn. Eru margar sögur af veiði-
ferðum þeirra á hreindýralönd á Vesturör-
æfum, sem eru suður af Hrafnkelsdal inn að
Vatnajökli. Voru vel settir við veiðarnar
vegna búsetu sinnar og atorku. Eignuðust
afturhlaðna riffla og gátu skotið dýr á
lengra færi en áður tíðkaðist. Urðu kjöt og
húð dýranna drjúgt búsílag á bæjum í
Hrafnkelsdal um árabil. Flest náðu þeir um
50 dýrum haustið 1893. Um þetta má lesa í
bók Helga Valtýssonar A Hreindýraslóðum.
Jón Þorsteinsson lluttist að Egilsstöðum
í Fljótsdal 1895. Kona hans var Jóhanna
Einarsdóttir nokkru yngri en hann. Búseta
þeirra var mjög á reiki og áttu ekki
jarðnæði. M. a. komu þau í Vaðbrekku 1898
en lengst á Skjögrastöðum 1899-1903.
Vesturfaraskrá segir þau hafa flust frá Kleif
í Fljótsdal til Ameríku 1905. Margt gott fólk
tapaðist landi og þjóð.
Með brottför systkinanna Jóns og
Solveigar og Jóns Guðmundssonar voru
afkomendur Andrésar Erlendssonar að fullu
Elías Jónsson bóndi að Aðalbóli og síðar að
Hallgeirsstöðum í Jökulsárhlíð. Hann var
alkunnur á Austurlandi fyrir frískleik og var
annáluð hreindýraskytta. Héraðsskjalasafn
Austfirðinga 1983/28
horfnir úr Hrafnkelsdal og margir komnir
vestur um haf.
Samtímafólk á Aðalbóli
Kirkjubók Valþjófstaðarsóknar hefst
árið 1783 og þá er fólk á Aðalbóli, hjónin
Guðmundur Þorvarðssson (1661) húsbóndi,
f. um 1730 og Guðrún (2055) Jónsdóttir frá
Hákonarstöðum, f. um 1743. Þau voru
systkinabörn af Hákonarstaðaætt, uppalin á
Jökuldal við líkar aðstæður og í Hrafn-
kelsdal og því ekkert komið á óvart í
veðráttinni. Auk þeirra voru vinnumaður,
vinnukona og 13 ára tökudrengur. Abúð
157