Jólapósturinn - 01.12.1948, Page 60

Jólapósturinn - 01.12.1948, Page 60
JÓLAPÓSTURINN •k ~k k greitt og virtist nú hagur þeirra mun vænlegri, og það versta afstaðið. En um miðja vega varð á vegi þeirra ís- spöng yfir þveran álinn og töfðust þeir um stund við að brjóta sig í gegnum hana. Báturinn var nú líka orðinn það tættur að framan, að farið var að seitla inn í hann á einum stað, en þó það ofar- lega, að er þeir voru báðir komnir undir árar, kom lekinn upp úr. Nú var farið að skyggja, og enn var drjúgur spölur að tanganum. Langt að séð, virtist vök- in liggja fast upp að honum, en er nær dró, sáu þeir að hún var um 50 metra frá honum og að á þeim spöl voru marg- ar smávakir, sem sýndu, að ekki var ísnum að treysta þar. Það var orðið skuggsýnt, er þeir komu að ísröndinni næst tanganum og lögðu þeir þegar í hann. Þeim gekk sæmilega að brjótast í gegnum fyrsta haftið, en er þeir komu að því næsta, brotnaði ár hjá Kristjáni og vildi hann eigi eiga á hættu, að brjóta fleiri. Hann tók því það til bragðs, að fara út á ísinn fyrir framan bátinn, halda sér í stefnið og reyna að brjóta ísinn með þunga sínum. Þetta gekk vel um hríð, en vegna þess hve dimmt var orðið, gætti hann sín eigi sem skyldi og fór í vatnið upp að mitti. Um 20 m. frá landi komu þeir að vakarbrún, og virtist þaðan sæmilega hreint úr því til lands. Þeir tóku því það ráð, að skilja bátinn eftir í vökinni og reyna að skríða til lands. Þeir höfðu nokkurra metra bil á milli sín, og fór Kristján á undan. En um 4 metra frá landi brotnaði ísinn undan Magnúsi og hann á kaf. Er hon- um skaut upp, kallaði Kristján til hans og bað hann vera rólegan, unz hann kæmi honum til hjálpar. Svo skreið hann áfram og náði landi slysalaust. Hann var með snærishnykil í vasanum. Tók hann nú annan enda snærisins og batt honum um stóran stein í f jörunni, skreið svo aftur út á ísinn, til Magnúsar, og batt snærinu utan um hann, undir hend- urnar. Það mátti ekki seinna vera, því að Magnús var alveg að því kominn, að sleppa takinu á vakarbrúninni, af kulda- dofa. Kristján sagði honum nú að snúa bakinu að ísröndinni og reyna að gera það sem hann gæti til hjálpar. Svo skreið hann í land aftur og togaði í snærið af öllum kröftum. Magnús neytti sinn- ar síðustu orku og buslaði sem hann. gat, og með þessu sameiginlega átaki komst hann upp á skörina, og dró Kristján hann í land. Nú var Magnús svo örmagna og dofinn af þreytu og kulda, að hann mátti sig vart hræra. Kristján vissi af fiskimannakofa í um 500 metra fjarlægð, norður með strönd- inni, uppi í skógarbrúninni og að þar voru menn. Hann þorði ekki að skilja við Magnús og tók því það til bragðs, að leggja hann á öxlina og þramma af stað. Við og við kallaði hann, í þeirri von, að kofabúar heyrðu til hans, en hann varð að hætta því vegna mæði. Gleðileg jól! Gleðileg jól! Véia- og raftækjaverzlunin, Veiðimaðurinn, Lækjartorgi. Tryggvagötu 23. 58

x

Jólapósturinn

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Jólapósturinn
https://timarit.is/publication/1985

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.