Morgunblaðið - 02.09.2000, Blaðsíða 57

Morgunblaðið - 02.09.2000, Blaðsíða 57
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 2. SEPTEMBER 2000 57 MINNINGAR mín geymir í hjarta sínu af bróður sínum. Hafðu þökk fyrir alla hjálpina fyrr og síðar. Egill Ólafsson. Það voru tvö orð sem komu upp í hugann þegar ég frétti að þú værir látinn, þau voru léttir og sorg. Léttir vegna þess að nú er þessu langa veikindastríði þínu lokið en sorg því nú þarf ég að horfa á eftir yndisleg- um manni sem ég sé aldrei aftur. Það var alltaf gott að koma á Böðvarsgötuna til þín og ömmu, síð- ar eingöngu til þín eftir að amma dó. Þú tókst alltaf vel á móti mér með þínu góða skapi svo ég gleymi nú ekki húmornum sem þú hélst allt til enda. Þú varst alltaf að stríða okkur með því að snúa út úr og þykjast ekki skilja það sem við vorum að tala um, mér fannst það alltaf jafn fyndið. Börn hændust að þér og áttir þú marga vini af smáfólkinu í götunni í Borgarnesi. Þegar þú komst í heimsókn á Hundastapa gat maður treyst því að þú færir með okkur systurnar í bíl- túr um sveitina t.d. í Akrafjöru eða Hítardal. Þá fræddir þú okkur um örnefni og sögur um staðina sem við keyrðum fram hjá. Ég fór einu sinni með þig í bíltúr upp í Hítardal fyrir nokkrum árum þegar ég bjó hjá þér eitt sumar, þá varst þú orðinn það slæmur að þú treystir þér ekki til að keyra. Þá var það sama uppi á ten- ingnum, þú fræddir mig um stað- hætti. Þú þekktir sveitina þín mjög vel. Þú varst ekki allra en þú varst vin- ur vina þinna. Það var ósjaldan sem þú gerðir við rafmagnstæki fyrir vini og ættingja. Nóg var að gera heima á Hundastapa þegar mamma og pabbi voru að byggja, þá varstu boðinn og búinn til að aðstoða við framkvæmd- irnar. Eg veit að það verður tekið vel á móti þér hinum megin. Amma, afi og bræður þínir halda örugglega veislu til að bjóða þig velkominn á nýjan stað. Megi góði Guð styrkja ættingja Magnúsar og þá sérstaklega Siggu systir hans sem hugsaði svo vel um hann allt til loka. Þín frænka, Hrafnhildur. Stóri Maggi, eins og ég og fjöl- skylda mín kallaði þig, er látinn. Það var sárt, en gott að vita af þér á betri stað og að þú þarft ekki að vera þjáð- ur lengur. Þessir síðustu dagar voru erfiðir fyrir þig og reyndar okkur öll. Ég mun alltaf muna eftir þér og ég skal reyna að muna allt sem þú sagð- ir mér þegar við fórum á rúntinn um sveitirnar. Þú sagðir mér sögur og heiti á fjöllum og hólum. Þú sagðir mér svo margt og kannski hefði ég átt að hlusta betur, en ég vonaðist einhvern veginn eftir að þú yrðir allt- af til staðar og við myndum alltaf fara saman á rúntinn á rauða bílnum þínum. Ég, mamma og litli bróðir, sem var skírður í höfðuðið á þér, bjugg- um um tíma hjá þér og þá varst þú mér eins og sannur faðir. Þú varst ætíð til staðar og sóttir mig í skólann þegar ég var veik og mamma komst ekki. Hafragrautur með langömmu kexi var það sem við fengum alltaf hjá þér þegar ég gisti hjá þér. Og ekki má gleyma peningunum sem þú safnaðir og við fengum alltaf að telja ogflokka. Þetta hefur verið erfitt stríð fyrir þig, elsku frændi, en einn af þínum helstu kostum var húmorinn. Það var alltaf gott að koma til þín, sama hvort þú varst á sjúkrahúsi eða heima; brosið var aldrei langt undan. Stóri Maggi, ég vona að þú hafir það gott og ég mun alltaf hugsa um ást þína og hlýju. Margs er að minnast, margterhéraðþakka. Guði sé lof fyrir liðna tíð. Margs er að minnast, margseraðsakna. Guð þerri tregatárin stríð. (V. Briem.) Þín frænka, Agnes ()sk Óskarsdóttir. ÞORGILS ÞORGILSSON + Þorgils Þorgils- son bóndi að Hrís- um Frdðárhreppi fæddist að Hausthús- um, Fróðárhreppi, Snæfellsnesi 5. des- ember 1918. Hann lést að St. Fransisku- sjúkrahúsinu Stykk- ishóimi hinn 28. ágúst síðastliðinn. Þorgils fiutti ungur að Þorg- ilsstöðum sem þá var nýbýli úr landi Hrísa iisamt foreldrum sín- um. Þau voru; Þorgils Þorgilsson, bóndi Hausthúsum og sfðar Þorgilsstöð- um, f. 5.9 1884 að Höfða í Eyrar- sveit og Áslaug Kristensa Jóns- dóttir, f. að Nýlendu Fróðárhrepp, 1.12.1892, d. 25.2.1973. Á Þorgils- stöðum ólst. hann upp í liópi fjög- urra yngri systkina sem á legg komust en tvö létust í æsku. Systk- ini hans í aldursröð eru: Una Þorg- ilsdóttir, húsfreyja í Hafnarfirði og síðar í Ólafsvík, f. á Þorgilsstöðum 18.4. 1920, hennar maður er Guð- Þegar við mannanna börn fæðumst inn í þessa veröld vitum við fátt um framhaldið öðru fremur en að við munum einnig kveðja hana. Þrátt fyrir þessa vissu kemur það alltaf jafnmikið á óvart þegar sú stund rennur upp að dauðinn vitjar sam- ferðafólks okkar. TómleiMnn sem fyllir hjartað þegar fregnin berst er alltaf jafnsár og svo er mér innan- brjósts þegar ég kveð mág minn og vin Þorgils Þorgilsson, bónda á Hrís- um. Þorgils bjó lungann úr sinni ævi á Hrísum og allan sinn aldur ól hann í Fróðárhreppnum. Hann var heima- högunum tryggur og þekkti hverja þúfu í nágrenninu. Mágs míns minnist ég fyrst þegar ég ungur maður kom fyrst að Þor- gilsstöðum með unnustu minni Önnu sem síðar varð kona mín. Við Anna komum akandi heim á hlað og þar beið mín væntanleg tengdafjöl- skylda. Þegar ég hafði heilsað þeim bræðrum og foreldrum þeirra fannst mér sem ég hefði þekkti þau öll áður og væri alls ekki að heilsa í fyrsta sinn. Sérstaklega var þessi tilfinning sterk varðandi Þorgils og hef ég oft velt því fyrir mér síðan hvernig á þvi hafi getað staðið. En hvað svo sem hefur valdið var vel á teMð á móti mér. Margar á ég minningarnar í starfi Þorgils. Á hverju sumri komum við Anna og aðstoðuðum við heyskapinn. Við Þorgils unnum þá margsinnis saman og ófá eru þau skiptin sem ég naut þess að vinna honum við hlið. Vorið var hans tími og þá unni hann sér ekki hvíldar. Hann var vinnufús með afbrigðum og naut sín best við útiverkin. Áhugamaður var hann mikill um búskaparhætti og fyldist vel með nýjungum. Til marks um það þá ber að geta að þeir bræður voru með þeim fyrstu í sveitinni sem keyptu sér dráttarvel þegar þær fóru að ryðja sér til rúms hér á landi. Hann hafði mikið yndi af að sjá túnin stækka og búfénaðurinn veitti honum mikla ánægju enda var hann mikill dýravinur. Þeir bræður voru einstök snyrtimenni og þrátt fyrir að vera ókvæntir allt sitt líf bar heimilið þess ekki meriá. Þar var allt í röð og reglu og hlýlegt og notalegt. Á Þorgilsstöðum var bókasafn lestrarfélags sveitarinnar til húsa en það hafði fylgt þeim bræðrum frá því þeir tóku við því að foreldrum sínum gengnum. Það má því nærri geta hvort ekki hafi verið gestkvæmt á heimilinu og öllum sem sóttu þá bræður heim tekið af sömu gestrisn- inni. í áraraðir tóku þeir að sér börn til sumardvalar og myndaðist með þeim bræðrum og mörgum þeirra barna vináttá sem alltaf hélst. Þorgils mágur minn var einstakt náttúrubarn og í fimmtíu ár fylgdist hann með veðri hvern dag og færði til bókar. Veðuriýsingunum hélt hann til haga og fietti gjarnan upp ákveðnum degi 20 eða 30 árum fyrr og sagði til mundur Sigmarsson, verkamaður; Her- mann Þorgilsson, f. á Þorgilsstöðum 27.2. 192(5, bóndi á Þorgis- lsstöðum og síðar að Hrísum ókvæutur og barnlaus;Anna, f. 14.3.1928 að Þorgils- stöðum, húsfreyja í Reykjavik. Hennar maður er Sveinn Blómkvist Ólafsson rafverktaki, f. 13.7. 1926 á Krosshóli f Skíðdal Svarfaðar- dalshrepp. Þorgils var bóndi að Hrísum í fé- lagi við bróður sinn Hermann. Hann var mikill áhugamaður um veðurathuganir og færði dagbók um veðurfar sl. 50 ár. Þá var hann í sveifarstjórn um árabil og þeir bræður höfðu umsjdn með bdka- safni lestrafélags sveitarinnar allt frá því foreldrar þeirra létust. Þorgils verður jarðsettur frá Brimilsvallakirkju í dag og hefst af höinin klukkan 14. með nákvæmni hvernig veður hafði verið þann daginn. í raun og veru má segja að Þorgils hafi verið sjálf- menntaður veðurfræðingur og vísast vitað meira um veður en margur fræðingurinn ef því var að skipta. Spár hans brugðust sjaldan og alltaf var á hann að treysta. Enda voru þeir spádómar byggðir á áralangri reynslu, þekkingu og vitrænum hæfi- leikum. Þorgils ritaði einnig dagbækur allt frá 25 ára aldri. í þeim dagbókum er margan fróðleiMnn að finna um sveit- ina, menn og málefni enda fylgdist hann vel með og tók þátt í félagsmál- um sveitarinnar. Réttilega má nefna Þorgils sannan alþýðufræðimann sem því miður eru hverfandi í ís- lensku þjóðlífi. Kveðskapur var honum hugleikinn og kastaði hann gjarnan fram stöku ef því var að skipta. Þorgils flfkaði þó ekki þeim hæfileikum sínum og víst má segja að margur hefði betur feng- ið að njóta þeirrar færni hans og orð- ið ríkari af. Hann var víðlesinn og vel að sér og hélt uppi lifandi samræðum manna á milli enda skemmtilegur og léttur og nutu þeir sem á hann hlýddu. Þorgils kvæntist aldrei en víst er að sú kona sem hann hefði hreppt hefði átt dagana sæla. Síðasliðin ár voru Þorgilsi erfið. Hann missti sjónina og var þar með sviptur sína helsta áhugamáli; að lesa. Þess í stað hlustaði hann mikið á tónlist og hafði mikið yndi af íslensk- um sönglögum og alþýðutónlist og þá sérlega harmonikkuleik sem hann naut í ríkum mæli þegar sjónin brást. Alla ævi hafði hann verið hraust- menni og því miMl viðbrigði að njóta ekM lengur þeirrar starfsorku sem var honum eiginleg. Góða skapið hans og létta lundin gerðu honum líf- ið bærilegra og kvartaði hann aldrei. Hermann hefur nú misst miMð. Þeir bræður hafa búið undir sama þaM alla tíð þar til Þorgils veiktist. Hermann annaðist hann í veiMndun- um þar til ekM var lengur hjá því komist að Þorgils legðist inn á sjúkrahús. Hann dvaldi síðustu mán- uðina á St. FransiskussjúMahúsinu í StykMshólmi við frábæra umönnun hjúMunarfóiks sem ber að þakka. Hermanni og Unu votta ég mína dýpstu samúð. Sveinn Ólafsson. Ég átti því láni að fagna að fá að dveija mörg sumur hjá ömmu og afa á Þorgilsstöðum þar sem þau ásamt sonum sínum Þorgils og Hermanni bjuggu félagsbúi á jörðunum Þor- gilsstöðum, Hrísum og Efri-Hrísum. Þorgils, sem oftast var kallaður Gilli, var ungum drengnum hafsjór af fróð- leik og var auk þess mjög laginn við að auðvelda honum að sjá heiminn frá sjónarhóh fullorðinna og veitti hon- um gott veganesti í skarkala borgar- lífsins að loknum sumarstörfunum í sveitinni. Þorgils var alinn upp við hefðbund- in sveitastörf og trilluróðra og gekk til þeirra starfa af dugnaði og eiju- semi frá unga aldri. Hann átti einnig mjög auðvelt með að tileinka sér það sem af bókum má læra, þótti mjög efnilegur námsmaður og af mörgum hvattur til framhaldsnáms. En næg verkefni blöstu við honum í bú- skapnum hjá foreldrum sínum og yngri systMnum. Hann gekk kapps- fullur og glaður til þeirra verkefna enda hreystimenni. Oft þótti honum sólarhringurinn of stuttur þegar verkefnalistinn var yfirfarinn. Jörð foreldranna var lítil og hugur Gilla og Hermanns bróður hans stóð til meira landnæðis og þar með til ræktunar- og stækkunarmöguleika. Gilli fór til Hafnarfjarðar og síðar Hermann á nokkrar vertíðir og komu þeir heim með vel varðveitt laun erf- iðisins og keyptu nærliggjandi jarðir, Efri-Hrísa og Hrísa. Tók þá við þrotlaus vinna daga og nætur við jarðabætur. Keypt hafði verið öflug dráttarvél á þess tíma mælikvarða til landbúnaðarstarfanna og stækkunar véltæMa túna. Árin liðu, túnin urðu stór, vélarnar stærri, fleiri og fullkomnari. Reyndar voru þeir bræður óragir við að taka strax í notkun nýjar vélar með nýrri tækni. Þrátt fyrir erilinn í landbúnaðar- störfunum var alltaf grunnt á fræði- manninum í Gilla. Hann hafði óþrjót- andi áhuga á veðurfræði. Hann fylgdist með óilu, sem snerti veður, af miMum áhuga. Hann gat sest niður með penna og blað og skrifað niður veðurspár og veðuriýsingar frá öllum veðurstöðvum landsins eftir útvarp- inu jafnóðum með hraðritun. Af þess- um veðurlysingum dró hann sínar eigin ályktanir um þróun veðurs, ekM síst í sínum heimahögum. Hann fylgdist mjög vel með í heimsmálunum og öllum fréttum og gat með sínu góða minni vitnað í löngu liðna atburði með öryggi. Auk þess héit Gilli dagbók frá unga aldri allt þar til blindan kom í veg fyrir slflrt. f minningunni mun ég m.a. sjá Gilla fyrir mér örþreyttan og allt að því dottandi yfir dagbóMnni að næt- urþeli, en hún skyldi fá sinn tíma. Síðustu árin voru Gilla erfið, en hann tók erfiðleikunum með jafnað- argeði og gerði lítið úr þeim. Sjónin versnaði stöðugt, fæturnir gátu ekM meira, þannig að miMl kyrrseta tók við hjá manninum, sem alltaf hafði verið hraustur og alltaf orðið að hafa eitthvað fyrir stafni. Þá naut hann mest hjálpar og umönnunar Her- manns bróður síns, sem með ósér- hlífni sinni gerði Gilla Meift að vera lengur heima. I dag kveðjum við Gilla, sem var einstakur maður. Hann var mjög bóngóður og þótti sjálfsagt að hlaupa undir bagga með öðrum. Orðheldni og heiðarleiM voru honum í blóð bor- in og ætlaðist hann til hins sama af öðrum. Hann vildi ekM fyrir nokkurn mun eiga í deilum við nokkurn mann og skuldlaus vildi hann vera við alla. Hann var gestrisinn, mjög ræðinn, minnugur, glaðlegur og grunnt á Mmni hans enda fjölmargir á öllum aldri, sem nutu þess að ræða við hann yfir kaffibolla um landsins gagn og nauðsynjar. Ég geymi góðar minningar um Gilla og er honum þakMátur fyrir allt. Ólafur Sveinsson. Þorgils Þorgilsson andaðist á sjúMahúsinu í StykMshólmi. Sæll að fá hvfld eftir langa sjúMahúslegu. Ég kynntist Gilla eins og hann jafnan var nefndur fyrir fjörutíu árum. Við hjón- in komum oft að Hrísum. Það mynd- ^ aðist órjúfanleg vinátta milli bæj-' anna. Við hjónin áttum margar góðar, ánægjulegar stundir er við komum í heimsókn sem ekM var sjaldan. Þorgils var fróður um menn og málefni. Við komum ekM svo að Hrísum að ekM væri teMð vel á móti okkur. Hann var traustur og góður vinur, ósérhlífinn og vildi hjálpa þeim sem þess þurftu. Hann kom oft að nóttu til og sló fyrir okMir meðan við höfðum enga sláttuvél. Þá hefur hann ekM fengið miMnn svefn. Þó var hann búnn að vera við slátt heima fyrir. Það voru ekM svo fáar ferðir sem *^ hann átti á milii heimilanna á gamla Zetornum sínum til að hjálpa okkur að rífa sundur staura í girðingarhæla. Margt fleira mætti nefna. Þegar ég eignaðist slides-sýningarvélina varð það jafnan venja að þegar nýjar myndir komu, hvort það var ég sem tók myndir eða Gilli, að safnast var hér saman á kvöidin og horft á mynd- ir fram eftir nóttu. Seinna keypti Þogils sýningarvél og þá var sMpst á að fara með myndirnar ýmist hér eða á Hrísum. Ég gæti haldið áfram endalaust, þetta var aðeins lítið brot. En nú er þessi góði vinur horfinn sjónum okkar en minningarnar verða alltaf til staðar. Einu sinni sagði Gilli við mig: „Ef þú ert ánægð með það*_ litla sem þú átt og öfundar engan þá^"* mun þér líða vel". GiUi minn, þín verður saknað og lengi minnst. Ég þakka alla þá vináttu sem ég varð að- njótandi og mitt heimili. Aðstandendum votta ég einlægrar samúðar. Guð veri með ykkur. Kveðja frá vinkonu. Jóna Gestsdóttir, Höfða, Eyrarsveit. Handrit afmælis- og minningargreina skulú**- vera vel frá gengin, vélrituð eða tölvusett. Sé handrit tölvusett er æskilegt, að diskl- ingur fylgi útprentuninni. Senda má greinar til blaðsins í bréfasfma 569 1115, eða á net- fang þess (minning@mbl.is). Nauðsynlegt er, að símanúmer höfundar/sendanda fylgi. Nánari upplýsingar má lesa á heimasíðum. Það eru vinsamleg tilmæli að lengd greina fari ekki yfir eina örk A-4 miðað við meðal- línubil og hæfilega lfnulengd - eða 2.200 slög. Höfundar eru beðnir að hafa skfrnar- nöfn sfn en ekki stuttnefni undir greinunum. v/ Possvogski^kjwgaw Sími: 554 0500 Sérfræðingar í blómaskréytingum við öll tækifæri I T^ blómaverkstæði BlNNA^ Skólavörðustíg 12, á horni Bergstaðasfrætis, sími 551 9090. UTFARARSTOFAISLANDS Sjáum um alla þá þætti sem hafa ber í huga er artdlát verður Útfararstjórar okkar búa yfir áratuga reynslu af störfum við útfararþjónustu. Sjáum um útfarir á allri landsbyggðinni. Sverrir Einarsson úifararstjóri, sími 896 8242 Sverrir Olsen útfararstjðri. Baldur Frederiksen útfararstjóri, sími 895 9199 jk Útfararstofa íslands, Suðurhlíð 35, Fossvogi. t Sími 581 3300. Þjónusta allan sólarhringinn. www.utfararstofa.ehf.is
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.