Árbók Hins íslenzka fornleifafélags - 01.01.1976, Side 141

MINNISGREINAR ÁRNA MAGNÚSSONAR
143
júlí 1852 (Bps. C I 2), og ekki er þá sjáanlegt að nein tafla eða
brík sé yfirleitt í kirkjunni. Verður því helst ályktað að gamla bríkin
hafi gengið í skurðinn og sögu hennar lokið þegar timburkirkjan var
rifin árið 1826.
Timburkirkja var aftur byggð í Vatnsfirði 1855, að því er segir
í úttekt frá 1872. Þá mun gamli prédikunarstóllinn fljótlega hafa
verið settur aftur á venjulegan stað og kirkjan eignaðist nýja altaris-
töflu, eða eins og segir í prófastsvísitasíu frá 23. ágúst 1860:
„Enn fremur hefir höfðingsmaðurinn Kristján Ebenesersson á
Reykjarfirði gefið kirkjunni prýðilegustu altaristöflu sem kostar
120 rd. og mun þessi mikla gjöf lengi verða minningu hans (til)
maklegs sóma. Tafla þessi er með gylltum römmum og máluð á hana
upprisa frelsarans.“
Þessi tafla, danskt málverk með ártalinu 1860, er enn í Vatns-
fjarðarkirkju.
3. Altarisbrík í Ögri.
„Augurs kirkia á eina störa altares brijk med tveimur vængium
alla ut hóggna med mindum. Á midre brijkenne er Gud fader og
Gud (sic) sonur honum til hægre handar og helldur Guds sonur
vinstra löanumm under iardarhnóttenn enn Gud fader stidur á hann
hnefanum ad ofann. Uppur þumalgreipenne meinast ad vered hafe
kross sem burtu er. Þeim til hægre og vinstre handar er (sic) tvi-
settar rader hvór upp undann annare af mindum postulanna, 3
i hvórre ród og laufa vidur yfer hófdenu á þeim og so himen med
laufverke j kring yfer hofdenu á Gude fódur og Guds syne.
Trie er i allre brijkenne sem þö er merkelega uthóggved med
agiætre gylling þo hun sie vijda fólnud og sumstadar af.
Innann á vinstra vængenn er málud Maria og Gábriel eingell þegar
hann bodade henne gietnade.
Innan á hægra vængenn er málud Maria med barned Jesu bert
á hægra armenum, og forgillter geislar ganga alla vega ut frá
henne og stendur so sem á forgylltum
Vopen gudspiallamannanna allra fjógra er sitt j hvóriu horne
forgillt.
Þetta málverk á vængiunum innan er afbragdslega velgiórt og
sumstadar forgillt.
Utan á vinstra vængenn er máladur Gud fader og sonur og hallda