Eimreiðin


Eimreiðin - 01.01.1895, Blaðsíða 68

Eimreiðin - 01.01.1895, Blaðsíða 68
68 fyrir þá að neíta sjer um nokkuð það, er stuðla má til þess að gera Mð þægilegt og unaðsríkt. Öðru hvoru gengur á heimboðum og stór- veizlum meðal þeirra, er kosta svo þúsundum króna skiptir. Lætur húsráðandi nokkru fyrir veizludaginn boð út ganga til vina sinna og vandamanna ritað á ilmandi brjefspjöld. Veizludaginn sjálfan renna þeir silspikuðu hver á fætur öðrum með vagnana fyrir dyrr skrauthússins, og út úr vögnunum skreiðast spikfeitir istrubelgir, er skjögra á beinunum af ofáti og ofdrykkju; svipar þeim eigi alllítið til troðfylltra peningapoka, enda er þar náið nef augum. I kjölfari þeirra má lita ljettfættar blómarósir skreyttar gulli og gimsteinum, berar niður á brjóst og með snjóhvítar axlir og háls af dustinu, er þær strá yfir hörund sjer til fegurðarauka. Pegar inn í fordyri hússins kemur, eru þar þjónar til taks, er fietta gesti yfirklæðum, en þeir halda að svo búnu inn i hina fagurtjölduðu sali og kasta kveðju á húsráðanda. Er hjer ekkert sparað, er til yndis og ánægju má verða. Gólfin eru þakin mjúkum, þykkum ábreiðum, veggirnir eru alskipaðir fögrum litmyndum, er sumar hverjar eru nafnkunn listaverk, i gluggum og hornum er alsett litfögrum og ilmandi skrautblómum og mjúk silkiklædd hægindi bjóða til hvildar. Innan um blómskrautið sjer til og frá á dýrindis höggmyndir úr marmara. Yfir alla þessa dýrð dreifa rafmagnslamparnir snjóhvítu töfraljósi og þykir það stórum prýða. Þegar kveðjur eru afstaðnar og inngangsseremóníum lokið, setjast gestir til borðs, og eru fram bornar margskyns krásir og gómsæt vin; gerist hjer sannmæli það, er i æfintýrunum gömlu stendur, að þar eru bæði pipraðir páfuglar og saltaðir sjófiskar og píment og klaret, og leikið er þar á sýmfón og salteríum gestum til ununar. Við disk hvern liggur brjefspjald og eru þar á skráðir rjettir þeir, er á borðum verða; er þetta víst til þess ætlað, að gera boðsfólki aðvart, svo eigi gleypi það í sig allt of mikið þegar í byrjun, en ætli sjer af, þvi rjettirnir eru margir. Meðal gestanna ríkir glaumur og gleði og þó allt hæfilegt; verður hjer allt að vera innan vissra takmarka, þvi tízkan er vægðarlaus siðameistari og setur hverjum einum meðal hinna æðri stjetta strangar lifernisreglur, er eigi má út af bregða. Æskulýðurinn iðar i skinninu af fjöri og kæti og er hjer fátt til að hepta gleðina, því eigi þarf að bera áhyggju fyrir morgundeginum. Fram eptir allri nóttu ómar hljóðfæraslátturinn og eptir gólfinu svífa þessi óskabörn hamingjunnar óstöðvandi í hring eins og stjörnur i sólkerfinu, og ungmennin þrýsta meyjunum fastar og fastar i faðm sjer; roði færist um kinnarnar, sigurbros leikur um varirnar og að baki svanadúnsbryddum blævængjunum tindra augun djúp og snörp. Svífa þau þannig í algleymingi og hirða hvorki um himin nje jörð, en aðeins um stundina, sem er að líða. En meðan óskabörn þessi teyga bikar lifsins i fullum mæli, dragast margir fáklæddir vesalingarnir, er hvergi eiga höfði sinu að að halla, um strætin í hryssingnum og kuld- anum og stara með sukarsvip upp á skinandi ljóshafið. Alltitt er það, að auðkýfmgar borgarinnar eigi sjer stórbýli og skrauthús út um land og fiytja þeir þangað, er vora tekur og lítt er viðunandi í borginni fyrir sakir hita og svækju. f>að er og alsiða, að jþeir á sumrum eða öðrum tima árs taki sjer ferð á hendur til útlanda og dvelji þar skemmri eða lengri tíma til skemmtunar og tilbreytingar. Skraut þessara stjetta í klæðaburði keyrir fram úr öllu hófi, og mætti
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.