Eimreiðin - 01.01.1913, Síða 49

49
!
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
I 2
13
14
i s—, ,8„-4.
Nearker°L,A God to Thee. } p"!n,■1 tl'kJ*"w’t' < Chtatgo, ,8„.
Blunda, þú blunda. (Eimreiðin, 1898).
Sumarnótt á heiði. I Tv0 vestur-íslenzk songlog.
His mother’s his sweetheart. (Montreal, 1901).
Nótt. (Freyja, 1901).
Morgunbæn. (Dvöl, 1902).
Jól. (Freyja, 1903).
Já, vér elskum Isafoldu. (Frækorn, 1905).
It grieves me. (Montreal, 1910).
Heiðbláin. (í þessu hefti Eimreiðarinnar).
Hið þrettánda á listanum er lagið: Mig hryggir svo margt, með
enskri þýðingu á kvæðinu eftir meistara Eirík Magnússon í Cambridge,
raddsett á tvo ólíka vegu, — fyrir eina rödd og hljóðfæri, og fjórar
raddir, — og er hvorttveggja meistaraverk. Hann bjó og undir prent-
un, safnaði og raddsetti stórt safn af allskonar söngvum, andlegs efnis
mest, eftir fræga höfunda. 1 því safni var og, að ég held, tvö eða
þrjú lög frumsamin. Handrit þetta sendi Gunnsteinn heim til íslands.
og átti að prentast þar. Hefir aldrei með vissu til þess spurst síðan.
En lauslegar fregnir bárust um það, að einum mest áberandi söng-
fræðingi landsins hafi verið falið af kostnaðarmanninum, að sjá um
prentun og prófarkalestur bókarinnar, en muni í þess stað hafa stungið
því undir stól. Auk þessa hefir hann skrifað raddir og undirspil við
fjölda laga eftir aðra höfunda, og má um sumt af því segja, að fylgi-
raddirnar séu bezti parturinn.
f>að má með sanni segja, að sönglög Gunnsteins sál. séu spegili
■af lundarfari hans og tilfinningalífi. Þau eru öll þýð, náttúrleg og
hljómfögur, og innri bygging þeirra, einkum hinna síðari, mun betri
og heilbrigðari en menn eiga alment að venjast. Ég tel víst, að sum-
um hinna yngri söngfræðinga íslands þyki þau ekki nógu frumleg. En
þeir, sem gæddir eru listargáfunum, þurfa ekki að hugsa um slíkt.
Listin kemur þar ósjálfrátt fram í því, sem eðlilegt er og hreint og
göfugt, þótt eitthvað svipað hafi kannske áður heyrst. Hinir, sem
»vantar eldinn«, eins og Matthías kvað, leita helzt athvarfs til óeðli-
legra bresta og afkáralegra tónstigaglenna, en verk þeirra er ekki tón-
ljóð, því hljómasamhengið vantar. Pað eru falsraddir, af því höfund-
ana skortir einlægni og sjálfshirtingu; og marghljómamir eru þjalarsvarf
og sagarsarg, af því eyru þeirra skynja aðeins ósamræmið í tilverunni,
en eru urn eilífð lokuð fyrir hinu heilaga samhljómaveldi heimsheildar-
innar.
Frjósamasta tímabilið í æfi Gunnsteins, að því er bókmentir og
músík snertir, eru tíu eða tólf ár fram að árinu 1905. Eftir það
kemur ekkert nýtt út eftir hann nema blaðagreinar. Stafar það ef-
laust á parti af því, að störf hans jukust sífelt, og heilsan tók að bila.
Samt mun hann hafa starfað allmikið í kyrþey, að sagnaritun og þó
4