Dagblaðið Vísir - DV - 05.12.1987, Page 32

32
LAUGARDAGUR 5. DESEMBER 1987.
Sérstæð sakamál
o
DV
Morð og
illión pimd
Michael Joannou.
Michael Joannou lét miklar eignir
eftir sig þegar hann dó. En hann er
talinn hafa verið myrtur og því er
langt frá því víst að ekkja hans fái
arfinn.
Milljón pund
Milljón pund eru jafnvirði um sex-
tíu milljóna króna. Ogum þá upphæð
stendur deilan um það sem Michael
Joannou lét eftir sig. Ekkja hans hef-
ur gert kröfu til arfsins en ættingjar
þess látna eru ekki á því að hún eigi
að fá hann því í ljós hefur komiö að
það var elskhugi hennar sem myrti
mann hennar. Og ættingjarnir eru
sagðir blóðheitt fólk enda ættað frá
gríska hlutanum á Kýpur.
Líkið finnst
Það var 1. apríl í fyrra að líkið af
Michael Joannou íánnst í garðinum
við hús hans í Windsor á Englandi.
Hann varð fjörutíu og eins árs. Það
var íjórtán ára gömul dóttir hans,
Lorraine, sem kom að því. Móðir
hennar, Marion Joannou, þrjátíu og
fimm ára, kallaði þegar í stað á lög-
regluna.
Frumrannsókn leiddi í Ijós að
Michael hafði verið kyrktur. Er hún
var gerð lá ekkert fyrir sem gat bent
til þéss hver morðinginn gæti verið
eða hvers vegna þessi efnaði maður
hafði verið myrtur. Höföu lögreglu-
menn orö á aö gátan væri jafn
torráðin og þær sem Agatha Christie
setti fram í sögum sínum.
Gistihús og spilavélar
Kvöldið áður en Joannou týndi líf-
inu hafði hann haldið veislu í gisti-
húsi í Windsor. Hann átti það og var
það eitt af nokkrum gistihúsum sem
hann átti en af rekstri þeirra og spila-
véla hafði hann auðgast. Veisluna
hafði Joannou haldið fyrjr vin sinn
en hann hafði nokkru áður unnið
talsverða fjárhæð á veðhlaupabraut-
inni í Epsom.
Marion eftir handtökuna.
Marion Joannou hafði verið í veisl-
unni en þegar líða tók á kvöldið fór
hún að kvarta um vanlíðan og þar
kom að hún dró sig í hlé. Hélt hún
svo heim á leið.
Joannou sat aftur á móti í veisl-
unni fram til klukkan tvö um nótt-
ina. Réttarlæknir úrskurðaði svo
eftir að hafa skoðað líkið að hann
hefði verið myrtur skömmu eftir að
hann hefði farið úr gistihúsinu.
„Martini-Marion“
Er lögreglan hóf rannsókn málsins
í garðinum við hús Joannaouhjón-
anna kom í ljós að þar höfðu orðið
mikil átök. Þá hafði úr þess myrta
verið fjarlægt og sömuleiðis veski
hans. Var því um tíma litið svo á að
átt hefði að ræna hann en hann snú-
ist til varnar og þá hefðu hafist átök
sem hefðu kostað hann lífið. En það
leið hins vegar ekki á löngu þar til
lögreglan fór að kanna einkalíf
þeirra hjóna og þá kom ýmislegt
fram sem benti til annars.
Árið 1981 hafði Marion fengið
ástæðu til þess að halda að hún gengi
meö sjúkdóm sem myndi draga hana
til dauða áður en langt um liði. Hún
hafði því ákveðið að njóta þeirra
daga sem hún ætti ólifaða. Leiddi það
til þess að hún fékk nafnið „Martini-
Marion“ meðal þeirra sem til hennar
þekktu. Ástæðan var sú að í auglýs-
ingum um þetta vinsæla vermút
segir að „hver sem er“ geti notið
þess „hvar sem er og hvenær sem
er“.
Röng sjúkdómsgreining
en. . .
Er Marion var farin aö njóta ljúfa
lífsins kom í ljós að sjúkdómsgrein-
ingin var röng og þurfti hún því ekki
að óttast dauðann lengur. Hún sýndi
þá hins vegar engan áhuga á því að
breyta um lifnaðarhætti.
Síðasti „vinur“ hennar var svo
John Walton, 28 ára gamall hermað-
ur. Reyndar var hann í lífverði
hennar hátignar, Royal Household
Cavalry. Hafði Marion kynnst hon-
um er hann var við gæslustörf við
Windsorkastala.
Ástarfundir
Marion og John fóru nú að hittast
reglulega og brátt urðu fundir þeirra
tveir til þrír í hverri viku. Til fund-
anna fengu þau lánaða íbúð sem
vinkona Marion, Margaret Shaw,
átti.
Er ungfrú Shaw kom til yflrheyrslu
hjá lögreglunni lýsti hún yfir því að
hún hefði heyrt þau skötuhjúin,
Marion og John, ræða um það að
ryðja þyrfti Joannou úr vegi. Sagði
hún enn fremur að hún hefði heyrt
John ræða hugmyndir um að skjóta
hann eða setja á svið bílslys.
Þá leiddi yfirheyrsla yfir gestum í
veislunni, sem Joannou hafði haldið
rétt áður en hann var myrtur, í ljós
að þótt Marion hefði þar borið við
veikindum og sagst ætla heim benti
ýmislegt til þess að hún hefði farið
til að leggja síðustu hönd á undirbún-
ing morðsins með John Walton.
Hermannastígvélið
Lögreglan ræddi þessar hliðar
málsins við Marion Joannou. Hún
viðurkenndi að John Walton hefði
verið elskhugi hennar en neitaði því
ákveðið að hafa hitt hann rétt áður
en maður hennar hafði týnt lífinu.
Kvaðst hún ekkert vita um neinar
hugmyndir um að ryðja honum úr
vegi og sömuleiöis kvaðst hún ekki
vita hvar Walton væri.
Hann var ekki í Windsor. Daginn
eftir að Michael Joannou hafði fund-
ist myrtur hafði herdeildin, sem
Walton var í, verið send til Kýpur til
þess að taka þar þátt í gæslustörfum
á vegum Sameinuðu þjóðanna.
Lögreglan á Kýpur yfirheyrði John
Walton og þegar farið var að rann-
saka stígvél hans kom í ljós að þau
svöruðu til áverka á andliti Michaels
Joannou. Jafnframt tókst sérfræð-
ingum bresku lögreglunnar að sýna
fram á að nokkrir klæðisþræðir, sem
fundust á líki Michaels, væru komn-
ir úr fötum Johns Walton.
Játningin
Þegar hér var komið voru gögnin
lögð fyrir John Walton sem haföi þá
verið handtekinn. Játaði hann þá að
hafa orðið Michael Joannou að bana.
Hann hélt því þó fram að hann heföi
átt líf sitt að veija er atburðurinn
gerðist.
Lögreglan neitaði að leggja trúnað
á þá fullyrðingu. Michael Joannou
haföi verið lítill og grannur en Wal-
ton nær tveir metrar á hæð, sterk-
vaxinn og í góðri þjálfun.
Skýring Johns Walton
John Walton gaf nú lýsingu á að-
stæðum og atburðum sem hann kvað
hafa leitt til fundar hans og Michaels
Joannou í garðinum við hús hans
nóttina örlagaríku.
Sagði hann að Marion heföi kvart-
að yfir því við sig að maður hennar
beitti hana stundum ofbeldi. Léti
hann þá höggin dynja á henni. Þess
vegna hefði hann, John, ákveðið að
ræða lítillega við Michael. Er þeir
hefðu hist heföi Michael tekið fram
þunga lyklakippu og slegið sig með
henni í andlitið. Hefði kippan verið
í langri keðju. Sagðist John þá hafa
tekið belti sitt og brugðiö því um
háls Michaels til þess „að róa hann“.
John kvaðst hafa séð að Michael
missti meðvitund en hann sagðist
aðeins hafa litið svo á að um yfirlið
væri aðræða og því heföi hann hald-
ið á brott úr garðinum.
Skýring lögreglunnar
Lögreglan neitaði að trúa þessari
skýringu Johns Walton. Þess í stað
skýrði hún atburðarásina þannig að
John Walton heföi gert áætlun um
að myrða Michael Joannou og hefði
hann síðan hrundið henni í fram-
kvæmd. Um morð að yfirlögðu ráði
hefði því verið að ræða. Er hann
hefði verið búinn að kyrkja Michael
með beltinu heföi hann sparkað í
andlit hans.
John Walton var ákærður fyrir
morðið á Michael Joannou. Samtím-
is var Marion Joannou handtekin
fyrir að hafa gefið lögreglunni rangar
upplýsingar. „Hvers vegna þarf ég
alltaf að lenda í svona löguðu?"
spurði hún þegar hún var leidd
burtu. Svo haföi hún orð á því að ef
til vill hefði hún átt að vera nógu
skynsöm til þess að sjá fyrir hvað
gerst gæti.
Dómurfellur
í apríl á þessu ári hófust réttar-
höldin í málinu í Old Baileyréttinum.
Þar voru bæði John Walton og Mari-
on Joannou sek fundin um að bera