Morgunblaðið - 18.02.2003, Blaðsíða 34

MINNINGAR
34 ÞRIÐJUDAGUR 18. FEBRÚAR 2003 MORGUNBLAÐIÐ
✝ Magnús BjörgvinGíslason fæddist í
Reykjavík 19. maí
1925. Hann andaðist
á Landspítala – há-
skólahúsi við Hring-
braut hinn 6. febrúar
síðastliðinn. Foreldr-
ar hans voru Guðrún
Magnúsdóttir, f.
22.10. 1885, og Gísli
Jónsson, f. 27.2. 1901.
Systkini hans voru
Ragnheiður, f. 17.5.
1922, látin, Arnfríð-
ur, f. 24.3.1922,
Fríða, f. 21.1. 1924,
Marín, f. 25.11. 1929, látin, og
Hrafnkell, f. 7.8. 1937.
Eiginkona Magnúsar er Guðrún
Steingrímsdóttir, f. 20.9. 1929.
Börn þeirra eru tvö:
a) Gunnhildur, f. 11.
10. 1949, gift Árna
Ásgeirssyni, f. 5.11.
1948, og eru börn
þeirra Ragnheiður
Björg, f. 19.7.1973,
og Kolbrún, f. 29.8.
1983, og b) Gísli Jón,
f. 10.07. 1956,
kvæntur Helgu
Bernhard, f. 13.9.
1957, og eru börn
þeirra Svava Bern-
hard, f. 30.9. 1982,
Magnús Bernhard, f.
19.9. 1985, og Róbert
Bernhard, f. 5.1. 1995.
Útför Magnúsar verður gerð
frá Neskirkju í dag og hefst at-
höfnin klukkan 15.
Mér er ljúft að minnast með
nokkrum orðum tengdaföður míns,
Magnúsar B. Gíslasonar bifreiða-
smíðameistara. Ég var rétt 17 ára
þegar kynni okkar hófust, hafði þá
kynnst ungri dóttur hans, Gunnhildi,
sem síðar varð eiginkona mín. Það
var ekki laust við að ég bæri ótta-
blandna virðingu fyrir þessum hæga,
trausta og virðulega manni og ekki
minnkaði virðingin þegar Gunnhild-
ur sagði mér að hann væri mikill
aðdáandi Bítlanna en þeir voru á
þessum tíma í miklu uppáhaldi hjá
mér. Magnús tók mér frá upphafi
ljúfmannlega og hélst sú vinátta sem
þá skapaðist alla tíð, hann var mér
bæði góður tengdafaðir og vinur.
Magnús starfaði mestan sinn
starfsaldur hjá Bíla- og vagnasmiðju
Kristins Jónssonar og má segja að
hann hafi alist þar upp. Faðir hans,
Gísli Jónsson, var verkstjóri þar og
Magnús heimagangur á verkstæðinu
frá ungaaldri. Skömmu eftir að ég
kom inn í fjölskylduna bauð Magnús
mér til sín í Vagnasmiðjuna að læra
bifreiðasmíði enda varð honum fljót-
lega ljós áhugi minn á bílum og hitt
ekki ólíklegt að honum hafi þótt viss-
ara að hafa auga með þessum peyja
sem var farinn að gera sér dælt við
dóttur hans.
Lærlingsár mín á verkstæði
Vagnasmiðjunnar voru mér dýrmæt
reynsla og lagði Magnús sig fram um
að ungi neminn fengi góða og upp-
byggilega tilsögn. Er síðar kom að
því að starfsemi Vagnasmiðjunnar
var lögð niður, sá hann svo um að
mér tækist að ljúka starfsnáminu í
Bílaskálanum hjá góðvini sínum,
Gísla Guðmundssyni bifreiðasmíða-
meistara.
Eftir að starfsemi Vagnasmiðj-
unnar var hætt réð Magnús sig til
Samvinnutrygginga, síðar Vátrygg-
ingafélags Íslands. Þar starfaði hann
að tjónamati og uppgjöri á bifreiða-
tjónum uns hann lét af störfum fyrir
aldurs sakir 68 ára gamall. Nokkru
eftir að Magnús lét af störfum hjá
Vátryggingafélaginu kom hann til
okkar í Tjónaskoðunarstöð TM og
aðstoðaði við bifreiðaútboð sem hald-
ið var alla mánudaga. Þar hitti
Magnús aftur marga af sínum gömlu
vinum og félögum úr bílgreininni og
urðu þar oft fagnaðarfundir.
Magnús var einstaklega vel liðinn í
starfi sínu enda afar sanngjarn og
réttsýnn í öllu sem að því laut, hann
var í mörg ár formaður félags bif-
reiðasmiða og prófdómari í sveins-
prófum um árabil. Magnúsi voru
þökkuð góð og óeigingjörn störf í
þágu Félags bifreiðasmiða og sæmd-
ur gullmerki þess og gerður að heið-
ursfélaga árið 1973.
Magnús var söngmaður góður og
söng meðal annars í kirkjukór Nes-
kirkju um árabil, þá var hann gleði-
maður á góðri stund, góðri skemmt-
un var ekki lokið fyrr en menn höfðu
fengið hann til að syngja nokkrar
aríur með sinni undurfögru og
sterku tenórrödd, oftast var endað á
O Sole Mio við mikinn fögnuð og góð-
ar undirtektir viðstaddra.
Er árin liðu og Guðrún eiginkona
hans varð að flytja á hjúkrunarheim-
ilið Skjól vegna veikinda fjölgaði
komum Magnúsar á Sólbrautina,
heimili okkar Gunnhildar. Það voru
mörg kvöldin sem við sátum saman
eftir góða máltíð og ræddum málin
yfir kaffbolla, þá var margt skrafað,
einstök kímnigáfa, ljúfmennska og
hnyttin tilsvör Magnúsar eru
ógleymanleg.
Síðustu ár ævinnar þjáðist Magn-
ús af hjartasjúkdómi sem varð til
þess að hann átti erfitt með flesta
vinnu, þar var bleik brugðið því hann
vildi helst alltaf vera að og mörg
handtökin vann hann fyrir okkur
hjónin bæði við að dytta að bústaðn-
um okkar í Skútabrekku þar sem
hann naut sín afar vel í kyrrð sveit-
arinnar og eins heima á Sólbraut.
Það er komið að leiðarlokum, elsku
Magnús, við fjölskyldan á Sólbraut-
inni, afastelpurnar Ragnheiður
Björg og Kolbrún Helga, þökkum
allar þær ánægjuríku stundir sem
við áttum með þér. Elska þín og
gæska til okkar var okkur ómetanleg
Ég bið góðan guð að styrkja Dúnu
og aðra ástvini Magnúsar og sendi
þeim innilegar samúðarkveðjur.
Árni Ásg. Ásgeirsson.
Elsku afi, nú ert þú kominn til
himna, kominn til Guðs.
Hann Magnús afi okkar dó 6. febr-
úar síðastliðinn, okkur brá öllum
mjög mikið því ekkert okkar bjóst
við þessu, að afi mundi yfirgefa þetta
líf svona skyndilega.
Afi var alltaf svo kátur og góður
við okkur systkinin, sagði okkur
margar skemmtilegar sögur frá því
hann var yngri en einnig var hann
alltaf spenntur að heyra hvað við
værum að bralla. Á sunnudags-
morgnum var svo notalegt að vakna
og heyra að afi væri niðri í morg-
unkaffi hjá pabba. Yfirleitt horfðu
þeir svo á leikinn saman á meðan
þeir mauluðu á bakkelsinu sem pabbi
hafði keypt handa þeim í bakaríinu.
Afi var einstaklega yndislegur og
hjartahlýr maður með góða nær-
veru. Hann var vinur í raun og við
söknum hans sárt.
Við trúum því að þú munir fylgjast
með okkur áfram og leiða okkur í
gegnum lífið og hjálpa okkur að velja
rétt. En við vitum það öll að við eig-
um eftir að hittast aftur, elsku afi.
Við viljum þakka þér fyrir allt sem
þú gerðir fyrir okkur. Við munum
aldrei gleyma þér né minningunum
sem við eigum saman um þig.
Við elskum þig að eilífu.
Svava Bernhard Gísladóttir,
Magnús Bernhard Gíslason og
Róbert Bernhard Gíslason.
Við systurnar kveðjum elsku afa
með miklum söknuði. Við vorum
mikið hjá afa og ömmu þegar við vor-
um litlar stelpur og alltaf munum við
eftir því þegar afi kom kom heim
með jólaeplin sem hann hafði fengið í
jólagjöf í vinnunni. Það er margs að
minnast þegar við hugsum um elsku
afa, hann var alltaf svo traustur og
góður og vildi allt fyrir litlu stelp-
urnar sínar gera. Minnisstæðast er
þó þegar við vorum saman í bústaðn-
um okkar, þá spiluðum við, fórum í
bíltúr eða göngutúr úti í náttúrunni.
Fyrir nokkrum árum veiktist
amma og varð að flytja á hjúkrunar-
heimilið Skjól, það var mikil breyting
fyrir afa að vera allt í einu orðin einn
en hann hugsaði vel um ömmu, fór til
hennar á hverjum degi og sat og
spjallaði eða spilaði við hana.
Eftir að afi var orðinn einn kom
hann til okkar á Sólbrautina flest
kvöld, það var gott að hafa afa, hann
var alltaf svo kátur og skemmtilegur.
En svo fór heilsan að versna hjá hon-
um, hjartað að bila, einnig var hann
farinn að eiga erfiðara með að muna.
Við höfðum áhyggjur af honum í um-
ferðinni, spurðum hann hvort við
ættum ekki að keyra hann eða
sækja, nei, hann hélt nú ekki, hann
hefði keyrt bíl frá 14 ára aldri og
væri hvergi betri en undir stýri.
Elsku afi, þín er sárt saknað, guð
geymi þig. Við sendum ömmu og öðr-
um ættingjum innilegar samúðar-
kveðjur.
Þínar afastelpur,
Ragnheiður Björg og
Kolbrún Helga.
Í dag er kvaddur sómamaðurinn
og góðvinur minn hin síðari ár Magn-
ús B. Gíslason. Fyrstu kynnin voru
þau að ég þurfti á tjónaskoðun að
halda vegna smáskaða. Þá birtist
mér höfðinglegur maður með virðu-
legan hatt, beinn í baki og reisnar-
legur. Hann hafði þá starfað við
tjónaskoðun bifreiða um 20 ára skeið
hjá Samvinnutryggingum, en ég hjá
Brunabót. Áttum við margt sameig-
inlegt í þessum bransa. Síðan liðu
nokkur ár er við hittumst aftur í júlí-
mánuði 1989, er þessi félög samein-
uðust í eitt, þ.e.a.s. Vátryggingafélag
Íslands hf. Vildi svo til að við lentum í
MAGNÚS BJÖRGVIN
GÍSLASON
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar, dóttir,
tengdadóttir, systir og mágkona,
HALLA SVEINSDÓTTIR,
Brekkubæ 6,
Reykjavík,
sem lést miðvikudaginn 12. febrúar, verður
jarðsungin frá Fossvogskirkju miðvikudaginn
19. febrúar kl. 13.30.
Svanþór Þorbjörnsson,
Þorbjörn Svanþórsson,
Sveinn Teitur Svanþórsson,
Bjarki Dagur Svanþórsson,
foreldrar, tengdaforeldrar og fjölskyldur.
Elskulegur eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir, afi og langafi,
ARNÓR AÐALSTEINN GUÐLAUGSSON
frá Tindum,
til heimilis á Digranesheiði 5,
Kópavogi,
lést á Landspítalanum við Hringbraut laugar-
daginn 15. febrúar.
Svanfríður Ingunn Arnkelsdóttir,
Arnór Heiðar Arnórsson Margrét Jónsdóttir,
Þuríður Sveinbjörg Arnórsdóttir, Gunnlaugur Gunnlaugsson,
Guðbjörn Arnórsson,
barnabörn og barnabarnabarn.
Þökkum auðsýnda samúð og vinarhug við
andlát móður okkar, tengdamóður, ömmu og
langömmu,
GUÐRÚNAR KARLSDÓTTUR,
áður á Sjávarhólum,
Kjalarnesi,
sem lést á Hrafnistu fimmtudaginn 30. janúar sl.
Bálför hefur farið fram í kyrrþey að ósk hinnar
látnu.
Sérstakar þakkir til stafsfólks Hrafnistu í Reykjavík fyrir góða umönnun.
Birgir Þórhallsson,
Hrefna Haraldsdóttir, Hreinn Hermannsson,
Ólafur Haraldsson,
Karl Haraldsson, Fanney Jónsdóttir,
Helgi Haraldsson, Ingibjörg Hjartardóttir,
Selma Kolbrún Haraldsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
Móðir okkar, tengdamóðir, amma og lang-
amma,
ANNA BJÖRG SIGURÐARDÓTTIR,
Gunnlaugsstöðum,
Völlum,
sem andaðist á Sjúkrahúsinu á Egilsstöðum
fimmtudaginn 13. febrúar, verður jarðsungin
frá Egilsstaðakirkju laugardaginn 22. febrúar
kl. 14.00.
Jarðsett verður í Vallaneskirkjugarði.
Guðrún M. Karlsdóttir, Trausti Gunnarsson,
Pálína I. Karlsdóttir, Jón Gunnlaugsson,
Sigurður Karlsson, María K. Pétursdóttir,
Valgerður M. Karlsdóttir, Einar Jónsson,
Finnur N. Karlsson, Rannveig Árnadóttir,
barnabörn og langömmubörn.
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar, dóttir og
systir,
EYGLÓ ÁSTVALDSDÓTTIR,
Laugavegi 41A,
Reykjavík,
lést á gjörgæsludeild Landspítalans í Fossvogi
að kvöldi laugardagsins 15. febrúar.
Jarðarförin auglýst síðar.
Jóhann Vilbergsson,
Halldór Davíð Jóhannsson,
Ásthildur María Jóhannsdóttir,
Jóhann Eyþór Jóhannsson,
Vilberg Sævar Jóhannsson,
Ástvaldur Eiríksson,
Ragna, Kolbrún, Guðríður,
Ásdís, Magnús og Svanhvít.
Sími 562 0200
Erfisdrykkjur
Erfidrykkjur
Heimalöguð kaffihlaðborð
Grand Hótel Reykjavík
Sími 514 8000