Morgunblaðið - 21.10.2007, Síða 67

sökum framkomu og viðmóts. Kristín
var glæsileg kona og hafði einstak-
lega góða nærveru. Hún var hvers
manns hugljúfi, jákvæð og lífsglöð.
Hún var vandaður starfsmaður sem
ætíð lauk verkefnum sínum með
miklum sóma enda var henni falið að
sitja í stjórn starfsmannafélags
Sparisjóðsins um árabil.
Kristín lifði heilbrigðu lífi. Hún var
útivistarkona og heillaðist af fegurð
Eyjanna. Hún gekk, skokkaði og
stundaði aðra útivist enda var hún
vel á sig komin líkamlega og hafði út-
lit fyrir að vera mun yngri en hún í
raun var.
Það var því reiðarslag þegar hún
greindist með illvígt krabbamein
vorið 2005 en hún gafst ekki upp og
hóf hetjulega baráttu við þennan erf-
iða sjúkdóm. Hún fór í aðgerðir og
meðferðir til að vinna á meininu og
um tíma leit út fyrir að hún myndi
hafa betur í baráttunni.
Þrátt fyrir erfið veikindi var Krist-
ín ótrúlega lítið frá vinnu. Það var
henni kappsmál að mæta til vinnu, þó
að hún væri ekki heil heilsu, því að
það gaf henni orku og andlegan styrk
að geta eytt deginum við vinnu í
Sparisjóðnum.
Hún stóð sig eins og hetja í erfiðri
baráttu, heyrðist aldrei kvarta og
sagðist alltaf hafa það fínt og að ekk-
ert væri að henni. Hún hafði alltaf trú
á að hún næði fullri heilsu á ný og
gerði allt sem mögulegt var til að
byggja upp þrek og þrótt.
Margt benti til þess að Kristín
myndi að ná sigri í erfiðri baráttu við
hinn illvíga sjúkdóm þegar hann lét
aftur á sér kræla í ágúst sl. Upp frá
því var á brattann að sækja í baráttu
hennar og í síðustu viku lagði sjúk-
dómurinn hana að velli.
Haustdagarnir hafa því verið
óvenjudimmir í huga okkar hjá
Sparisjóðnum og ljóst er að það
skarð sem Kristín Eggertsdóttir
skilur eftir sig í okkar hópi verður
vandfyllt. Söknuður okkar er því sár
við fráfall góðs samstarfsmanns og
vinar. Sárari er þó söknuður eigin-
manns, barna, tengdabarna, barna-
barna og annarra ástvina en við trú-
um því og treystum að minningin um
það jákvæði, bjartsýni og blíðu sem
alltaf skein frá þessari yndislegu
konu verði það ljós sem vísar ástvin-
um veginn gegnum dali mikillar
sorgar og saknaðar.
Um leið og við þökkum Kristínu
samstarfið og störf hennar fyrir
Sparisjóðinn færum við Jósúa Stein-
ari, börnum, tengdabörnum, barna-
börnum og öðrum ástvinum okkar
innilegustu samúðarkveðjur.
Guð blessi minningu Kristínar
Eggertsdóttur.
Stjórn og starfsfólk Sparisjóðs
Vestmannaeyja.
Kæra skólasystir og vinkona.
Það tekur okkur sárt að þurfa að
kveðja þig. Og er stórt skarð höggvið
í okkar hóp. Þú ert sú fyrsta okkar
sem kveður. Við munum ávallt minn-
ast þín með hlýhug og virðingu.
Hver minning dýrmæt perla að liðnum
lífsins degi,
hin ljúfu og góðu kynni af alhug þakka hér.
Þinn kærleikur í verki var gjöf, sem gleym-
ist eigi,
og gæfa var það öllum, er fengu að
kynnast þér.
(Ingibjörg Sigurðardóttir)
Við vottum eiginmanni Kristínar,
börnum, barnabörnum og öðrum ást-
vinum samúð og biðjum Guð að
styrkja ykkur öll í þessari miklu
sorg.
Hvíldu í friði.
Þínar skólasystur Húsmæðra-
skólanum Laugum veturinn
1969-1970.
Við erum aldrei viðbúin þegar
kemur að því að kveðja hinstu
kveðju. Núna kveð ég kæra sam-
starfskonu til nokkurra ára.
Kristín var frábær félagi í starfi og
leik. Hún hafði svo góða nærveru og
finnst mér ég ríkari eftir að hafa
fengið að kynnast henni. Fyrir all-
löngu síðan vorum við þrjár saman í
kaffispjalli í vinnunni, kom þá eilífðin
inn í spjallið og í gamni og alvöru hét-
um við þá hver annarri að skrifa
minningargrein um hver aðra þegar
að því kæmi, sem var í svo mikilli óra-
fjarlægð í framtíðinni, en enginn veit.
Aldrei hafði hvarflað að mér að
Kristín í blóma lífsins yrði hrifsuð frá
okkur af þessum hræðilega sjúk-
dómi. Hún sem var svo heilbrigð
bæði á sál og líkama og bar af okkur
vinkonunum. Hér sit ég og reyni að
koma frá mér orðum í minningar-
grein sem kemur alltof fljótt.
Elsku Kristín, takk fyrir allt og
allt. Ég bið Guð að styrkja Steinar,
Steinunni, Óskar og alla þá sem eiga
um sárt að binda við fráfall Kristínar.
Aðalheiður Sveinsdóttir Waage.
Kveðja frá Kór Landakirkju.
Að eiga vin er vandmeðfarið,
að eiga vin er dýrmæt gjöf.
Vin, sem hlustar, huggar, styður,
hughreystir og gefur von.
Vin sem biður bænir þínar,
brosandi þér gefur ráð.
Eflir þig í hversdagsleika
til að drýgja nýja dáð.
(Ingibjörg Sigurðardóttir.)
Kór Landakirkju vill þakka fyrir
allar góðu stundirnar með kærri
söngsystur til margra ára og senda
samúðarkveðjur til fjölskyldunnar
og ástvina.
Svo fljótt muntu finna,
svo fljótt er þögnin hér.
Fékkstu frjáls þín verk að vinna,
fékkstu söng sem hæfði þér?
(Kristján Hreinsson.)
Kæra vinkona, skjótt skipast veð-
ur í lofti. Það eru aðeins 2 mánuðir
síðan við spiluðum golf saman. Þá
varstu eitthvað löt eins og þú orðaðir
það. Ég held að engum hafi til hugar
komið hversu veik þú varst orðin þá.
Vinskapur okkar var ekki langur en
góður var hann og gefandi. Það var
síðla sumars 2006 að við hittumst í
golfkennslu og ákváðum ásamt fleiri
góðum konum að æfa okkur í golflist-
inni. Við vorum hjartanlega sammála
um það að heimsfrægðin væri langt
handan við hornið. Tilgangurinn var
ekki að ná frægð og frama, heldur að
stunda í góðra vina hópi líkamsrækt
til uppbyggingar sálar og líkama. Við
tókum svo upp þráðinn aftur í vor og
mættum á golfvöllinn nánast hvern
einasta dag. Veður fékk ekki að hafa
áhrif, fleiri peysur og regnfatnaður
ef þess þurfti. Við áttum margt sam-
eiginlegt og sáum lífið oft í svipuðu
ljósi. Húmorinn var svipaður og hvað
við gátum hlegið að hvor annarri,
uppörvað og hrósað. 9 holur voru
kláraðar þegar það var ákveðið þrátt
fyrir að það tæki 4½ klst. til að byrja
með. Við fengum okkur góða hvíld á
milli brauta, borðuðum flatkökur,
kleinur og jurtabrjóstsykur og dáð-
umst að og þökkuðum fyrir náttúru-
fegurðina. Náttúrufegurð sem eru
forréttindi að búa við. Önnur forrétt-
indi áttum við líka, en það var gæfa
og gjörvileiki barnanna okkar. Þeir
hlutir voru oft ræddir á golfvelllin-
um, líka trúin á Guð og það góða í
heiminum.
Það er sárt að Kristínu skyldi ekki
auðnast lengra líf, það var svo margt
sem hún hafði að gefa. Fjölskyldan
hennar, Jósúa Steinar, Steinunn,
Óskar, tengdabörnin Guðbjörg og
Ási ásamt barnabörnunum Ragn-
heiði og Nikulási, mun bera merki
hennar áfram. Það er mér ógleym-
anlegt að upplifa kærleika þessarar
fjölskyldu og umhyggju þann tíma
sem veikindi Kristínar stóðu yfir.
Megi góður Guð styrkja þau í sorg-
inni.
Með tárum og trega
þér tekst að fara á drottins fund,
óskin þín endanlega
eignast hvíld helgri stund.
(Kristján Hreinsson.)
Kæra golfvinkona, takk fyrir sum-
arið okkar, besta sumar sem ég hef
upplifað. Guð blessi minningu þína.
Guðrún Erlingsdóttir.
Elsku Kristín, það er erfitt að
finna nógu falleg orð til að segja við
þig á kveðjustund.
Ég stend í mikilli þakkarskuld við
þig, kæra vinkona, skuld sem ég mun
aldrei geta endurgoldið. Þú ætlaðist
örugglega ekki til þess heldur, enda
hafðir þú uppgötvað þann mikilvæga
sannleik að örlætið gerir mennina
ríka.
Þú reyndist mér mikil hjáparhella
og veittir mér ómetanlegan stuðning
í mínum veikindum, þó alvarlega veik
værirðu sjálf. Ég leitaði oft til þín og
fékk liðsinni og hjálp. Ávallt varstu
reiðubúin, ófá email skrifaðirðu og
símtöl áttum við mörg og hvernig
sem á stóð gafstu þér tíma til að
sinna mér. Eðlislæg gleði þín, ein-
lægnin og kjarkurinn í mótlætinu
smitaði og styrkti hvern þann sem
átti samskipti við þig.
Ef fleiri væru sem þú, byggjum við
í betri heimi í dag. Ég mun reyna að
fara að þeim ráðum sem þú gafst mér
og veit að geri ég það mun mér farn-
ast vel.
Þú varst sönn hetja í þínum veik-
indum, æðrulaus og sterk. Ég er
Guði þakklátur fyrir að hafa fengið
að kynnast þér og Steinari, sem
reyndust mér, óskyldum manni, svo
vel í veikindum mínum. Þakka þér og
ykkur fyrir allt sem þið gerðuð fyrir
mig.
Ég mun halda áfram, Kristín, að
minnast þín í bænum mínum, en þú
hefur nú sameinast Guði almáttugum
í eilífum friði.
Steinar minn, ég sendi þér mínar
innilegustu samúðarkveðjur og ég
bið algóðan Guð að styrkja þig og
fjölskyldu þína.
Blessuð sé minning Kristínar Egg-
ertsdóttur.
Vertu sæl, vinkona.
Gísli Ásmundsson.
Þegar ég heyrði að hún Kristín
væri dáin komu minningarnar upp í
hugann. Minningar um elskulega,
góða konu, framúrskarandi, traustan
samstarfsmann og góða vinkonu.
Fyrir mörgum árum fékk ég hug-
mynd um að stofna Skóladagheimili í
Vestmannaeyjum því þá var heils-
dagsskólinn ekki orðinn að veruleika
og mikil þörf vegna barna sem voru
að byrja í skóla og voru þá með mun
styttri skóladag en nú er.
Ég er viss um að þessi hugmynd
mín hefði ekki orðið að veruleika
nema vegna Kristínar. Ég segi alltaf
að það hafi verið æðri máttarvöld
sem sendu hana til mín. Allt í einu
stóð hún inni í búð þar sem ég vann
og spurði hvort mig vantaði ekki
vinnukraft á væntanlegt skóladag-
heimili og brosti fallega brosinu sínu
hlýleg eins og hún var alltaf. Ég
þekkti störfin hennar frá því hún tók
á móti elsta syni okkar þegar hann
fór á leikskólann og lenti á deildinni
hennar og setti allt sitt traust á hana.
Hún reyndist svo sannarlega
traustsins verð. Það má segja að ég
hafi gert það sama og sett traust mitt
á hana og hún brást svo sannarlega
ekki.
Hún átti mjög gott með að um-
gangast fólk, ekki síst börn, þau elsk-
uðu hana og virtu og foreldrarnir
dýrkuðu hana. Betri samstarfskonu
var ekki hægt að hugsa sér. Þau ár
sem við unnum saman bar aldrei
skugga á. Hún var mjög hugmynda-
rík og starfaði ýmislegt með börn-
unum og ég man að hún sagði oft og
það var hennar mottó: „við skulum
hlúa vel að honum eða henni“ og það
gerði hún svo sannarlega. Ég veit að
Kristín var félagsvera og starfaði í
ýmsum félögum og þar fengu ýmsir
að njóta starfskrafta hennar. Ég
verð ævinlega þakklát fyrir árin sem
við störfuðum saman og er viss um að
Skóladagheimilið hefði aldrei orðið
eins frábært og það varð án hennar.
Ég flutti frá Eyjum og sá því minna
af Kristínu en alltaf þegar ég hitti
hana mætti mér sama fallega brosið
og hlýjan. Ég kveð hér kæra sam-
starfskonu og góða vinkonu sem fór
allt of fljótt því samfélagið þarf á fólki
eins og henni að halda. Fólk eins og
hún gerir umhverfi sitt betra með
hlýju sinni og umhyggju. Við hjónin
sendum Jósúa Steinari, Steinunni,
Óskari og öðrum ættingjum okkar
samúðarkveðjur og barnabörnunum
sem hún var svo stolt af. Missir ykk-
ar allra er mikill. Guð blessi minn-
ingu Kristínar.
Ásta Arnmundsdóttir.
MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 21. OKTÓBER 2007 67
Englasteinar
Helluhrauni 10
Sími 565 2566 - www.englasteinar.is
Fallegir legsteinar
á góðu verði
✝
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar og tengdamóðir,
ÞÓRUNN ELÍASDÓTTIR,
Herjólfsgötu 36,
Hafnarfirði,
lést sunnudaginn 14. október.
Jarðsungið verður frá Víðistaðakirkju í Hafnarfirði
þriðjudaginn 23. október kl. 13.00.
Þeim sem vilja minnast hennar er bent á kvenfélagið
Hringinn í Hafnarfirði.
Yngvi Rafn Baldvinsson,
Friðrik E. Yngvason, Theodóra Gunnarsdóttir,
Björgvin Yngvason, Birna Hermannsdóttir,
Stefán Yngvason, Nína Leósdóttir,
Yngvi Rafn Yngvason, Alís Inga Freygarðsdóttir,
og fjölskyldur.
✝
Hjartkær systir, mágkona, föður-, afa- og langafa-
systir okkar,
SIGRÍÐUR JÓNSDÓTTIR
(Síta),
sem andaðist á Grund, dvalar- og hjúkrunarheimili
10. október, verður jarðsungin frá Neskirkju
mánudaginn 22. október kl. 13.00.
Baldur Jónsson,
Bjarni Bragi Jónsson, Rósa Guðmundsdóttir,
Jón Bragi Bjarnason, Ágústa Guðmundsdóttir,
Ólöf Erla Bjarnadóttir, Sigurður Axel Benediktsson,
Guðmundur Jens Bjarnason, Vigdís Sigurbjörnsdóttir,
bróðurafabörn og fjölskyldur.
✝
Okkar elskulegi eiginmaður, faðir, tengdafaðir, afi,
bróðir, mágur og tengdasonur,
VALDEMAR SVEINSSON,
Ólafsgeisla 111,
Reykjavík,
sem lést á Landspítalanum við Hringbraut laugar-
daginn 13. október, verður jarðsunginn frá
Seltjarnarneskirkju mánudaginn 22. október kl. 13.
Ingunn Stella Björnsdóttir,
Elísabet Heiða Valdemarsdóttir,
Sveinn Hólm Valdemarsson,
Íris Björk Ingadóttir, Ingvar Hafbergsson,
Jóhanna Eiríka Ingadóttir, Þórður Þrastarson,
Lilja Karen, Aldís Dröfn og Darri Freyr,
Hinrik Þórisson,
Kristín Þórisdóttir,
Sólveig Sveinsdóttir, Benedikt Ólafsson,
Ingi Geir Sveinsson, Særún Ragnarsdóttir,
Berglind Sveinsdóttir,
Haukur Sveinsson,
Björn Guðbrandsson, Fjóla Guðmundsdóttir,
Gréta Guðmundsdóttir, Sigurður Gunnarsson.
✝
Elskulegur faðir minn, tengdafaðir, afi og
fóstri,
RAGNAR GUÐMUNDSSON,
frá Kolugili, Víðidal,
dvalarheimilinu Höfða á Akranesi,
sem lést sunnudaginn 14. október, verður
jarðsunginn frá Akraneskirkju þriðjudaginn
23. október kl. 14.00.
Guðlaug Ragnarsdóttir, Kristinn Helgi Gunnarsson,
Ragnar Víðir,
Ásgeir Freyr, Hildur Jónasdóttir,
Gunnar Hilmar,
Unnur Aldís,
Hinrik L. Hinriksson, Júlíana Karvelsdóttir,
Marteinn Reimarsson, Erna Snorradóttir,
Pétur Gunnar Sigurðsson, Steingerður Hermannsdóttir
og fjölskyldur.