Valsblaðið - 24.12.1969, Side 28

26
VALSBLAÐIÐ
ÁRNAÐ HEILLA
Páll Sigurðsson 75 ára
„Það er viss Ijómi yfir þessu tímabili á æviskeiði mínu “
Það var dálítið skemmtileg tilvilj-
un, að sama sunnudaginn, sem ég
spjallaði við einn af stofnendum
Vals, Pál Sigurðsson, í tilefni af 75
ára afmæli hans, rabbaði ég einnig
við nokkra komunga Valsmenn, um
Val og viðhorf þeirra til Vals og
knattspyrnunnar. Aldursmunur þess-
ara Valsmanna var 62 til 65 ár, en
þrátt fyrir þennan aldursmun var
enginn skoðanamunur á viðhorfi
þeirra til Vals á æskuárum beggja:
Leikurinn með knöttinn var ákaf-
lega skemmtilegur, félagslífið og
samvinnan var ógleymanleg og eft-
irminnileg. Þar gerðust ævintýri, sem
Páll hefur aldrei gleymt, og af lýs-
ingum þeirra ungu gerðust ævintýri
á undanförnum árum, sem þeir
gleyma ekki.
Og þegar Páll lítur til baka á þess-
um tímamótum segir hann, að það
hafi verið viss ljómi yfir þessu tíma-
bili á æviskeiði sínu.
Þannig er knötturinn og félags-
lífið, sem í kringum hann hrærist,
sama á hvaða tíma það gerðist, hvort
sem síðan höfum tekið að okkur að
leiða þetta félag áfram?
Já, mikið meira en það. Okkur
dreymdi ekki stóra drauma þegar
við fórum af stað, en nú er Valur
orðinn stórveldi í íþróttalífinu hér
og hver skyldi ekki vera þakklátur
þeim góðu mönnum, sem hafa lagt
hönd á plóginn og fómað ómælan-
legum tíma í það að gera hann að
því stórveldi sem það er orðið. Þær
byggingar og sú aðstaða, sem félag-
ið hefur skapað sér, tala ským máli
um þá menn, sem haldið hafa um
stjórnvölinn á umliðnum áratugum.
Þar hafa margir lagt hönd að verki
og mér finnst það ævintýri líkast,
hvað lítill bolti getur orðið stór og
merkilegur.
Hvað vilt þú svo segja að lokum?
Ég vil segja það, að þegar ég lít
til baka yfir þessi ár er ég guði og
sem menn kunna mikið eða lítið,
ef þeim aðeins hefur tekizt að ná
hinum réttu tökum á leiknum, réttu
viðhorfi til hans og félagslífsins.
Páll leit á aldrei á sig sem neina
stjörnu í knattspyrnunni, þótt hann
heillaðist af knettinum og væri með
eins og hann hafði heilsu til. Kom-
ungur að aldri leið Páll mikið heilsu-
leysi, sem gekk það nærri honum,
að hann beið þess aldrei bætur. Samt
tók hann ástfóstri við knöttinn á
æskuárum sínum og varð til þess
ásamt öðram, að stofna knattspyrnu-
félagið Val, félagið, sem varð til þess
að ungu drengirnir, sem ég spjall-
aði við, fengu notið þess sem þeir
lýstu svo fagurlega og við hinir nut-
um einnig á árunum milli þessara
kynslóða, ef svo mætti orða það. Við
stöndum þvi í þakkarskuld við Pál
og þá ungu menn, sem stofnuðu fé-
lagið á sínum tíma.
Páll segir, að það hafi verið sitt
stóra lífslán að hafa gengið í ungl-
ingadeild KFUM, kynnzt starfsemi
þess félags og ekki sízt að hafa notið
góðum mönnum, og séra Friðrik,
þakklátur fyrir það að hafa haft
tækifæri, og að mér auðnaðist sú
hamingja, að verða þess eiginlega
valdandi að þetta félag fór af stað,
að miklu leyti. Ég var þar ekki einn
að verki, þar voru auðvitað meðstofn-
endurnir með í verki.
Að lokum vil ég óska Val gæfu
og gengis, og vaxandi gengis, svo
lengi sem hann nýtur ekki aðeins
þeirra krafta, sem nú ber hæst, held-
ur að honum megi auðnast að eign-
ast ávallt betri og meiri menn, því
enginn okkar er svo góður, að ekki
megi finna mann meiri og betri, og
að Val megi ávallt auðnast að eign-
ast beztu og færustu mennina til þess
að leiða starf hans áfram til gæfu
og gengis, til ánægju fyrir þá sjálfa
og til blessunar fyrir bæjarfélagið
og þjóðina. F. H.
Páll SigurSsson á yngri árum.
þeirrar gæfu að kynnast séra Frið-
rik Friðrikssyni og hafa átt þess kost
að starfa með honum. Páll hefur
líka sýnt í allri framkomu sinni,
hvort sem það er á vinnustað, í hópi
vina, eða á heimili sínu, að þar fer
maður, sem nýtur trausts og vináttu,
maður, sem hefur fengið ómetanleg-
an styrk af trú sinni.
Páll var af sjómannaættum kom-
inn og mun hugur hans aldrei hafa
hneigzt að sjómennsku, en hann var
og er raunsær, enda greindur vel,
og sá, að heilsa hans mundi ekki þola
volk og erfiði sjómennskunnar og
tók að læra prentiðn á unga aldri.
Síðar setti hann á stofn, ásamt öðr-
um, prentsmiðjuna Acta og var með-
eigandi hennar um skeið eða þar til
þeir félagar seldu prentsmiðjuna, en
hinir nýju eigendur vildu ekki með
neinu móti missa af starfskröftum
Páls og verkhyggni og starfaði hann
í fjölda ára í viðbót.
Páll var fæddur í Reykjanesvita
í Hafnahreppi 4. febrúar 1894, en
fluttist með foreldrum sínum til
Reykjavíkur, þegar hann var 4 ára
gamall. Faðir hans var stýrimaður
á fiskiskútum á Skútuöldinni, ættað-
ur úr Húnavatnssýslu, en móðir úr
Þingeyj arsýslum.
Páll er hress í anda, þótt hann
hafi ekki getað unnið 8 síðustu ár-
in, glöggur og minnugur, og þegar
við förum að tala um stofnun Vals
og fyrstu starfsárin, er eins og það
komi svolítið sælubros yfir andlitið,
þegar hann hugsar til þessara ára.
Já, ég man það alltaf, segir Páll
glaðlega, þegar við spurðum séra
Friðrik hvort við mættum stofna
knattspynufélag. Hann sagðist ekk-
ert hafa á móti því, sagðist ekki hafa
vit á þessum leik og ég held, að hon-