Valsblaðið - 24.12.1969, Blaðsíða 73

VALSBLAÐIÐ
71
2. fl. B. Ég var ansi taugaóstyrk í
fyrsta leiknum, en þetta lagaðist. Við
byrjuðum vel, því við skoruðum 2
fyrstu mörkin, en svo misstum við
þetta niður og töpuðum 5:3.
I sumar lék ég ýmist sem mið-
herji eða í vinstra horni, og mér þyk-
ir skemmtilegra að leika þar.
Ástæðan til þess að ég gekk í Val
var vafalaust sú, að ég á systir i Val,
hún heitir Sigga Sigurðs og það hef-
ur haft sín áhrif. Svo fluttum við
í nágrenni Valssvæðisins og þá var
þetta svo þægilegt að æfa með Val.
Eftirminnilegasti handknattleikur-
inn sem ég hef horft á, var leikur
Meistaraflokks Vals og Fram í
Gróttumótinu í sumar. Ég hafði aldr-
ei séð þær tapa leik og mér fannst
þetta alveg agalegt. Mér leið voða-
lega illa meðan ó þessu stóð, því mað-
ur átti ekki von á neinu nema sigri
eins og vant var.
En þegar maður fer að hugsa bet-
ur um þetta, hafa þær kannske gott
af þessu tapi, sem var nú kannske
ekki svo óskaplegt.
Við höfum góðan þjálfara, en það
er Guðmundur Frímannsson og
kunnum við sérstaklega vel við hann.
Það er stór hópur, sem æfir í þess-
um aldursflokki, og er vel mætt til
æfinganna.
Mér líkar félagslífið í Val mjög
vel. Við héldum kökufundi við og
við og spjöllum saman um leikina og
æfingarnar í fyrravetur og ég vona,
að fundir þessir haldi áfram í vetur.
Ég hef mikinn áhuga fyrir hand-
knattleiknum i Val. Félagsandinn í
fyrra var mjög góður og verður það
vafalaust í vetur.
Vona að stelpurnar haldi vel sam-
an í vetur og þá ætti að vera hægt
að vinna flesta leikina á keppnis-
tímabilinu.
HörSur Hilmarsson, fyrirliði 2. //.,
16 ára:
Mér virðist þetta byrja vel hjá
okkur núna það sem af er, það var
ekki eins gott í fyrra og stafaði það
ef til vill af því að hjá flestum strák-
anna er áhuginn meiri fyrir knatt-
spyrnunni. Ég held, að góður ár-
angur náist ekki með því að stunda
báðar greinarnar. Ég held líka að
menn hafi ekki tekið hlutina alvar-
lega í fyrra. Nú höfum við fengið
harða þjálfara, sem halda uppi
aga. Þessir ágætu þjálfarar eru Stef-
án Bergsson og Gunnsteinn Skúla-
son og fellur okkur vel við þá. Þeir
hafa erfiðar æfingar, en við höfum
gott af þeim og komnir á þann aldur
að fara að geta tekið á. Ég er bjart-
sýnn með þennan annan flokk, þar
vantar ekki hæfileikana, það er að-
eins að slípa demantinn.
Ég hef víst ekki verið meira en
6 ára, þegar ég gekk í Val og fór að
æfa knattspyrnu og lék í kappliði
árið eftir, og lék i marki hjá C-lið-
inu. Raunar var ég alltof stuttur og
háði það mér tilfinnanlega. Ég fór
svo að leika úti á vellinum, þegar ég
var 10 ára og fannst mér skemmti-
legra að vera þar.
Ég man alltaf þegar ég lék fyrsta
leikinn í marki, en það var leikur
við Víking, en strákarnir þar voru
ákaflega stórir.
Þegar þeir sáu þennan stutta strák
í markinu fóru þeir að hlæja og
spauguðu óspart sín í milli og þótti
mér þetta ekkert skemmtilegt. Það
fór þó svo, stutta stund í byrjun
leiksins, að brosið fór af þeim og
vissu ekki, hvað þeir áttu að halda.
Það vildi nefnilega svo undarlega
til að ég varði alveg óvart þrumu-
skot frá þeim, svo þeim leizt ekki
á blikuna. Héldu víst, að þarna væi'i
einhver rosamai’kmaður, en það fór
af, því þeir skoruðu 5 mörk, en við
eitt! Þetta þótti mér heldur slæm
byi'jun.
Margir leikjanna í handknatt-
leiknum hafa verið skemmtilegir og
margt óvænt komið fyrir. I því sam-
bandi dettur mér í hug leikur okkar
við 3. fl. Hauka i Islandsmótinu
1968.
Haukar voru þá ekki með sterkt
lið og töldum við okkur hafa í fullu
tré við þá og gott betur og mundurn
ná auðunnum sigri.
Leikar fóru bó þannig, að Hauk-
ar unnu leikinn með o mörkum
gegn 9, og sami maðui'ixxn hjá Hauk-
um skoraði 9 mörkin og öll eins.
Þetta var okkar ágæti Þórir Jónsson,
sem nú leikur með meistaraflokki
Vals i knattspyi’nu.
Mér finnst félagslífið gott í Val,
en vafalaust gæti það vei'ið fjölbreytt-
ara. 1 því sambandi vildi ég benda
á, að forustumenn handknattleiks-
ins i Val ættu að vinna meir að því
að koma á fundum fyrir handknatt-
leiksfólkið á veturna.
Þá vil ég geta þess að ferðin til
Lyngby var alveg dásamleg og mað-
ur er dálítið stoltur yfir því að hafa
nóð 2:2 við þetta ágæta lið, en það
er með beztu liðunum í Danmörku,
í öðru sæti cf ég nxan rétt.
Vellir og allt í sambandi við
íþróttasvæðið vakti atlxygli mína, og
svo hinar ágætu móttökur, sem við
fengum. Ég mæli þvi eindregið með
þvi að haldið verði sambandi við
Lyngby og efnt til skipti-heimsókna
við og við, nxeð vissu millibili. Það
mundi efla samheldnina hjá yngri
flokkunum, sem vita, að einhvern-
tíma kemur röðin að þeim að fara.
Þetta yrði verkefni sem sameigin-
lega er unnið að, og samheldnin gef-
ur svo íþróttalegan árangur.
Ég vil svo að lokum þakka fyrir
að hafa fengið tækifæri til að vera
með i Val, æfa í Val og keppa í Val.
F. H.
Hermann í „draumastöSu“ — markvörSur-
inn ósjálfbjarga — og eftirleikurinn kitlandi.