Valsblaðið - 24.12.1969, Blaðsíða 42

40
VALSBLAÐIÐ
Vals
FJÖLSKYLDAN
Valsfjölskyldan: Sitjandi f. v. Svandís GuSmundsdóttir, Sigurbjörn, Benedikt Þ. Jakobsson
og Jakob. Standandi f. v. Bergur og Helgi.
I síðasta Vals-blaði hófum við nýj-
an þátt, þar sem reyna var að finna
fjölskyldu, sem lagt hafði Val til
stóran hóp liðsmanna. Þessi til-
breytni mæltist mjög vel fyrir og
þótti því sjálfsagt að leita að Vals-
fjölskyldu, sem getið yrði í þessu
blaði einnig.
Því er ekki að neita, að þegar farið
er að leita að fjölskyldum, sem kalla
má innan Vals kemur í ljós, að Val-
ur er það heppinn að eiga margar
góðar fjölskyldur, sem verðar væru
þess að koma með í þennan þátt. Það
er lika matsatriði hvort velja eigi
fjölskylduna, sem leggur til marga
drengi í starfið, eða f jölskylduna, sem
áratugum samari hefur verið sívinn-
andi fyrir félagið, og það margir í
hverri, sem hafa látið mál félags-
ins til sín taka, þó þær um langt
árabil hafi ekki átt keppanda í kapp-
liðum Vals. Við höfum til að byrja
með a. m. k. valið þær sem lagt hafa
til marga unga drengi með miklum
áhuga.
Að þessu sinni var það fjölskylda,
sem á heima skammt frá Valsvellin-
um, sem til skamms tíma hefur get-
að fylgzt með því sem er þar að
gerast, sem varð fyrir valinu. Hún
býr í húsinu nr. 10 við Drápuhlíð-
ina, á efstu hæðinni, með þetta ágæta
útsýni, sem lýst var hér að framan,
að vísu varð maður var við kvart-
anir yfir því meðal fjölskyldunnar,
að því miður hefðu verið byggð fjöl-
býlishús, sem tækju stóran hluta af
útsýninu, og ekki bætti nýja slökkvi-
stöðin útsýnið til Vals-svæðisins. Að-
eins smáhorn má greina af svæðinu
úr gluggum íbúðarinnar.
Heimilisfaðirinn á þessu Valsheim-
ili heitir Benedikt Þórður Jakobsson
og húsmóðirin Svandís Guðmunds-
dóttir. Þessi ágætu hjón eiga sér fjóra
sonu, þrjá sem eru komnir það til
ára að þeir hafa leikið og keppt um
nokkurt árabil, og það vill svo ein-
kennilega til, að þeir verða allir
næsta ár á aldursskeiði annars flokks.
Sá fjórði er enn á barnsaldri eða 5
ára.
Þessir ungu menn hafa látið þær
íþróttagreinar, sem Valur hefur á
stefnuskrá sinni, til sín taka með
miklum ágætum.
Sá elzti bæði í knattspyrnu og
handknattleik og sá yngsti knatt-
spyrnu og badminton. Það virðist
sem þeir bræður geti einbeitt sér að
fleiru, því þegar við komum í heim-
sókn þangað, sátu tveir þeirra all-
ábúðarfullir yfir tafli. Virtust það
allhörð átök, djúpt hugsað, og horft
langt fram í tímann, þeir sögðust
gera þetta til Jiess að hvíla sig og
„slappa af“.
Eftir að hafa setið þarna í skauti
fjölskyldunnar góða stund og spjall-
að um Val og þá ekki síður rífjað
upp frá gömlum dögum og notið
gestrisni heimilisins var tekið til að
ræða við fólkið um Val og það, að
helmingur fjölskyldunnar gæti verið
í keppni einhvers staðar á knatt-
spyrnuvöllum og faðirinn á hnot-
skóm að fylgjast með hvernig þeim
gengi, var farið að ræða við hvern
einstakan.
Fyrstur varð húsbóndinn fyrir
svörum, en hann var spurður um
afskipti sín af íþróttum og viðhorfi
hans til þeirra mála.
Hann er ættaður úr Húnavatns-
sýslu, en fluttist til Hafnarfjarðar
með móður sinni, en föður sinn
missti hann, þegar hann var 4 ára.
Þaðan fluttust þau til Reykjavíkur.
Ég hef nú lítið tekið þátt í íþrótt-
um, sagði Benedikt eiginlega afsak-
andi, stundaði þó smávegis leikfimi
i Ármanni um nokkurt skeið, án þess
að verða neinn snillingur, en ég hafði