Valsblaðið - 24.12.1969, Blaðsíða 4

2
VALSBLAÐIÐ

111.
Þessi dœmi nægja til aS sýna fram á, aS sá trú-
boSi kristninnar, sem víSast fór, svo vitaS sé, og tengd-
astur var heimsmenningu sinnar tíSar, lagSi ekki
lítiS upp úr íþróttunum, og skildi éSli íþróttanna.
Flest þdS, sem hann segir, œtti vel heima í handbók
iþróttamanna. En hver er tilgangur postulans méS því
dS skrifa um þessi efni? Páll lítur á líf sitt og ann-
arra kristinna manna sem kappleik, og í þeim kapp-
leik vill hann taka sanna íþróttamenn til fyrirmynd-
ar. Líf kristins manns er ekki fyrst og fremst falleg
stemning — ekki einu sinni hin friSsœla jólastemn-
ing — heldur barátta méS ákvéSiS mark fyrir aug-
um. Sé þáS hnekkir fyrir iþróttamann áS vera gerS-
ur rœkur af vellinum (I. Kor. 9, 27), þá er þaS ekki
síSur smán, áS vera gerSur rækur eSa hafa hlaupiS
til ónýtis í sjálfum kappleik lífsins (Fil. 3, 14). Raun-
ar er munurinn sá, dS í hinni kristnu baráttu er sig-
ursveigurinn ekki ætldSur einum keppenda, heldur
öllum, sem standa sig í leiknum, — og sigursveig-
urinn er ekki forgengilegur laufkrans, sem fölnar
fyrr éSa síSar, heldur verSlaun, sem „himinköllun
GuSs fyrir Jesúm Krist býSur“. Sjálfur segist hann
alls ekki hafa náS markinu, en hann keppir eftir
því. Og hér notar Páll einkennilegt orS, — „aS
höndla“. ÞdS merkir aS ná einhverju, elta þaS uppi,
ná tökum á því. Og ástœSan til þess, áS hann reynir
dS höndla markiS, er sú, aS Kristur hefur höndlaS
hann sjálfan, svo aS segja elt hann uppi, náS tök-
um á honum, svo dS kærleikur Krists knýr hann
áfram í baráttunni (II. Kor. 5, 14). Og hann biSur
söfnuSinn í Filippíborg dS halda fast viS orS lifsins,
svo dS þdS komi i Ijós á „degi Krists“, aS hann hafi
ekki „hlaupiS til ónýtis“ (Fil. 2, 16), er hann lagSi
sig fram þeirra vegna.
IV.
Iþróttamenn hafa ef til vill skiliS þaS manna bezt,
ríS til þess aS verSa hæfir til keppninnar, þurfa þeir
ríS mynda félög, halda uppi fundum, fræSslu og
œfingum. En sú íþrótt ríS lifa sem kristinn mdSur,
verSur heldur ekki lærS nema í samfélagi. Þess vegna
hefur til orSiS kirkja, söfnuSur, guSsþjónusta, messa,
méS frcéSslu og sameiginlegri tilbeiSslu. Og hversu
mikla uppbyggingu sem íþróttamenn sœkja til. sinna.
sérstöku iSkana, hafa þeir, eins og dórir menn, fulla
þörf á samfélagi viS frelsarann, sem á jólunum fœdd-
ist, og söfnuS hans. Þess vegna er full ástæSa til áS
spyrja, hvort ekki sé þörf á betri skipulagningu á
samvinnu íþróttahreyfingarinnar og kirkjunnar. Ég
skal nefna dæmi til athugunar.
Stundum koma til mín röskir drengir, sem ég er
dS búa undir fermingu. Þeir segja hreinskilnislega:
„Ég get ekki komiS til spurninga, því ríS nú á aS keppa.
Mér er líka ómögulegt aS koma til messu á sunnu-
dagsmorgni“. — Gott og vel. Ég skil drengina vel.
En vœri ekki athugandi, af hálfu íþróttamannanna,
hvdS kynni dS geta oltiS á því fyrir þessa drengi aS
geta stöku sinnum komizt í samfélag tilbeiSslunnar?
Mér er kunnugt um, dS stundum koma skátaforingj-
ar til messu méS hópa af unglingum. Því ekki dS
taka upp siS, sem sums stríSar tíSkast, aS hópar af
íþróttamönnum komi til messu, jafnvel méS skíSi
sín og fótbolta méS sér, tilbúnir í æfingar, aS messu
lokinni?
Fyrir mörgum árum hafSi ég stundum guSsþjón-
ustur í skíSaskálunum, ásamt öSrum kennimanni, um
páskana. Þeirra helgistunda minnist ég alltaf méS
gleSi. Því ekki ríS taka hér upp meiri samvinnu, ekki
aSeins í sambandi viS alls konar mót á stórhátíSum,
heldur viS alls konar „óhátíSleg“ tækifæri? Og hvdS
líSur sálgœzlustarfi méSal íþróttamanna, sem sann-
arlega eru margir hverjir í alvarlegri hœttu, ef streit-
an á ekki ríS ná til aS lama þá? Eg hika ekki viS aS
segja, ríS íþróttahreyfingin hafi þörf fyrir skipulagSa
prestsþjónustu, og sennilega þyrfti aS gera íþrótta-
sálgœzlu áS sérgrein méS hœfilegum undirbúningi.
V.
Einhverjum lesenda minna kann áS finnast, aS ekki
sé mikill jólabragur á þessari grein minni. En hvaS
eru jólin, ef ekki minning þess, aS göSur GuS vill
komast aS í þessum heimi, og vera meS oss börn-
um sínum í kappleik tilveru vorrar. BarniS í jöt-
unni, svo vanmáttugt sem þaS virSist vera, er hvorki
meira né minna en markiS, sem vér keppum til, —
styrkurinn, sem ber oss uppi, og loks þjálfarinn, sem.
kennir og æfir. Og jólin verSa oss einmitt gléSileg
hátiS vegna þess, dS vér finnum hvers virSi fœSing
Jesú er fyrir heiminn og mennina í öllum hlutum,
og á öllum tímum.
GléSileg jól!
KNATTSPYRNUFELAGIÐ VALUR
Óskar öllum félögum sínum, vinum og keppinautum
FARSÆLS NÝÁRS
Hittumst heil á nýju ári í leik og sparfi fyrir hugsjón
íþróttahreyfingarinnar.
L
J