Valsblaðið - 24.12.1969, Blaðsíða 31

VALSBLAÐIÐ
29
Setja þeim það markmið, að koma
skemmtilega fram og strangari um-
gengnisvenjur hafðar þar en síðar
eða það var brýnt fyrir þeim, þó
þetta eigi alltaf að haldast í hendur
við iðkun íþrótta. 1 fjórða flokki var
svo aðaláherzlan lögð á tækniæfing-
ar, enda þá komin nokkur geta. Ég
tel líka, að á þessum aldri séu spym-
ur allar kenndar til hlítar, tæknin
aukin og mikið æft. Það er svo und-
irstaðan undir næstu flokka, fyrst
þriðja flokk, en þar er farið að glíma
við erfiðari æfingar, leikfimi, þol og
kraft. Svo verða þol- og þrekæfingar
að koma í mun ríkari mæli, þegar
komið er í annan flokkinn. I þeim
flokki kemur svo í ríkara mæli um-
ræður og kennsla í skipulagi leiks-
ins. Ég held, að röðin á þessu sé eitt-
hvað í þessu formi.
Það er eins og við ruglum oft sam-
an hugmyndunum um skipulag og
kerfi. Skipulag á við um ákveðin at-
riði í einstökum tilvikum, en kerfi
aftur á móti á við leikskipulagið í
heild.
Það þarf strax að koma inn hjá
piltunum ýmsum grundvallar skipu-
lagsatriðum, þó er bezt að það komi
smátt og smátt, að með auknum
þroska læri þeir að skilja þessi atriði
þannig, að þegar þeir eru komnir
að dyrum meistaraflokks, viti þeir
að til eru ýms kerfi, sem notuð eru
í knattspyrnu.
Það leiðir af sjálfu sér, að því betri
þjálfun sem drengirnir eru í og því
næmari sem skilningur þeirra er á
leikskipulaginu hlýtur samstarf
þeirra að vera betra.
Mér finnst það alltof lítil þjón-
usta við drengina að ætla einum
manni að leiðbeina hjá yngstu flokk-
unum. Hvað mig snertir hefur
reyndin orðið sú, að ég hef allan
tímann verið með aðstoðarmenn með
mér, sem hafa annazt ýmsa þætti
æfinganna og að sjálfsögðu eiga þeir
sinn þakkarverða þátt í þeirri
frammistöðu sem orðið hefur.
Ég er einn af þeim, sem er hlynnt-
ur innanhússæfingum á vetrum. Það
virðist nú ekki vera í tízku í dag
að þjálfa mikið inni, en ég vil halda
í þær æfingar alla leið upp í annan
flokk eins og hægt er. Við höfum
notað tímana einmitt mjög mikið til
knattæfinga, jafnvel það mikið, að
það hefur aðeins kastast í kekki milli
okkar um það, hvernig tímana skuli
nota.
Ég hef alltaf haldið því fram, að
það væri verið að leggja inn upp á
framtíðina, þ. e. þegar við komum
út á vorin, ef við stunduðum þetta
vel. Á það má benda, að þrátt fyrir
það, að ég hef haft þennan hátt á
hefur æfingasókn verið mjög góð.
Maður hefur haft kynni af ýms-
um leiðbeinendum, sem hafa látið
drengina leika innanhúss-knatt-
spyrnu i ríkara mæli en ég hef ver-
ið hlynntur og ég er sammála þeim,
sem álíta, að það sé ekki hægt að fá
mikið upp úr innanhúss-knattspyrn-
unni. Það gefur ekki árangur, það
er ég sannfærður um. Við eigum að
leggja áherzlu á knattæfingarnar,
sérstaklega meðan hópurinn er ekki
stór.
4. Heldur þú, Róbert, að það væri
hægt að fá feður drengjanna, sem
æfa í Val, til að koma og aðstoða
við æfingarnar með hinum ráðandi
þjálfara í hverjum flokki?
Það hefur verið reynslan með
suma foreldra, að þeir hafa sýnt
drengjunum og félaginu verulegan
áhuga. Maður hefur séð feðurna,
sem koma þar sem drengirnir þeirra
eru i keppni og fylgjast með af mikl-
um áhuga. Áhuga mæðranna hef ég
kynnzt, þegar ég hef verið að boða
drengina þeirra á æfingar og leiki
og skilningi þeirra á þeirri þörf sem
drengurinn þeirra hefur fyrir því
að vera með í þessu. Þau eru yfir-
leitt öll af vilja gerð og hafa ýtt á
eftir í þessu efni. Það má líka segja,
að á heimilin leggst nokkur fyrir-
höfn að halda við búningum drengj-
anna og það er oft annar kostnað-
ur í sambandi við félagslífið, sér-
staklega ef fjölskyldurnar eru stór-
ar og má í þessu sambendi benda á
Vals-fjölskylduna, sem við kynnt-
umst í fyrra í Valsblaðinu. Hvort
þær gætu orðið virkari í féalgslífinu
en verið hefur er ekki gott að segja,
það hefur aðeins verið reynt að ná
til þeirra. Vera má, að menn hafi
ekki verið nógu tiltækir af ótta við
að verða kaffærðir í félagsstarfinu.
I þeim kynnum, sem ég hef haft
af hinu danska félagi Lyngby, sem
við í Val höfum haft samstarf við,
hef ég orðið var við, að bæði þeir
og mörg stór dönsk félög hafa stofn-
að innan sinna vébanda „Foreldra-
félög“, þ. e. félög fyrir foreldra bam-
anna, sem eru þátttakendur í félags-
starfinu og keppni innan félagsins.
Þarna væri ef til vill möguleiki að
stofna svipað félag innan Vals, eða
a. m. k. að ná mikið nánara sam-
starfi við foreldrana. Það gæti t. d.
verið æskilegt að kalla foreldrana á
fund deildanna í Val í byrjun keppn-
istimahilsins og skýra þeim frá þvi,
hvað er framundan, hvert eigi að
fara í ferðalög ef um þau er að ræða,
í mótum eða utan móta, og fá þannig
foreldrana með í starfið.
I Danmörku kynntist ég því að
foreldrafélögin styrktu hina einstöku
flokka, sem höfðu áætlanir um eitt-
hvað sérstakt á keppnistímahilinu,
og tóku það upp hjá sjálfum sér að
afla fjárins.
Þegar við vorum kvaddir i stóru
hófi hjá Lyngby veitti ég því at-
hygli, að þangað var boðið formanni
Foreldrafélagsins og hann sérstak-
lega ávarpaður og félaginu þökkuð
aðstoð, þar voru og margir foreldr-
ar þeirra pilta, sem tóku á móti okk-
ur og komu svo hingað.
Ég get vel hugsað mér, að margir
foreldrar vildu gjarnan fylgjast með
börnum sínum, ef aðstaðan væri fju-
ir hendi og leggja til eitthvert starf,
sem mundi gera þetta að skemmti-
legum þætti í tilveru þeirra.
Á þessum fundum með foreldr-
unum í byrjun keppnistímabilsins
yrði þeim gerð grein fyrir hvaða
daga börnin eru bundin við leiki
og ferðir.
Það er gaman að minnast á það
í þessu sambandi, að í siðasta félags-
blaði Lyngbys, beina foreldrar þeirri
spurningu til unglingaleiðtoga, hvort
ekki væri hægt að leika á laugar-
dögum og sleppa sunnudagsleikjum,
eða leika á öðrum tímum, þetta eyði-
legði fjölskyldulífið um helgina, hvað
varðar ferðalög og útivist. Er þetta
mjög þekkt fyrirbæri hér á landi.
Svarið, sem unglingaleiðtoginn gaf,
var á þá leið, að hann áliti að þetta
væri viss þáttur í lífi strákanna og
kom með gagnspurningu á þá leið,
hvort foreldrarnir vissu, hvers strák-
urinn færi á mis ef hann færi í
ferðalag með þeim í stað þess að
leika þennan helgarleik, sem hann
hafði beðið eftir í ofvæni. Hann gat
þess þó, að allir mundu þeir vilja