Valsblaðið - 24.12.1969, Blaðsíða 70

68
VALSBLAÐIÐ
var yfirleitt vel mætt á æfingum,
en það var ekki nógu mikil samheldni
inni á vellinum i leikjum. Svo var
það í sambandi við leiki við KR og
Fram, að þeir voru mikið líkamlega
stærri og þroskaðri en við. Við reynd-
um að vera harðir á móti, en það
gekk auðvitað ekki. Þá gerðum við
tilraunir til að leika á milli þeirra,
en það gekk ekki nógu vel og kom
þá í Ijós, að við höfðum ekki þá tækni
sem til þurfti og við æfum það víst
ekki nóg.
Mér er minnisstæður leikurinn við
Fram, sem kallaður var „áflogaleik-
urinn“. Leikar stóðu þannig í mót-
inu, að við vorum búnir að tapa fyr-
ir KR, en höfðum unnið hina, en
Fram hafði tapað fyrir KR, svo Fram
varð að vinna okkur.
Fram skorar fyrsta markið í leikn-
um, en við jöfnum, og standa leikar
þannig í hálfleik. I byrjun síðari
hálfleiks tekst okkur að skora og til
þess að reyna að halda þessu, för-
um við allir í vörn, en þeir halda
uppi ofsalegri sókn. Við reyndum
að tefja fyrir þeim eins og við gát-
um og reyndum að vera harðir á
móti. Þá æstust þeir enn meira og
fóru að ýta allharkalega við okkur,
enda voru þeir stærri og líkamlega
sterkari, og þar hallaði á okkur. Dóm-
arinn hafði ekki tök á þessu og áflog-
in héldu áfram. Svo lenda nokkrir
í hópáflogum og þá stöðvar dómar-
inn leikinn. Þjálfarar beggja liða
koma þá þjótandi inn á völlinn til
þess að stilla til friðar. Tókst það
sæmilega og var byrjað á ný. Voru
þá um 10 mínútur til leiksloka. Ekki
linnti sókn Framara, við björgum á
línu, skotin þjóta framhjá stöngum
og ofan við slá, en ekki tókst þeim
að skora.
Við sjáum, að ekki dugir að vera
allir i vöm inn á vitateig, og förum
að skipuleggja vörnina lengra frá
markinu og gera smátilraunir til
sóknar, sem ekki voru sterkar, en
við gátum fært okkur ofurlítið fjær
markinu. Nú, okkur tókst að halda
þessu og þannig lauk leiknum með
sigri okkar 2:1. Þetta þýddi að þrjú
félögin urðu jöfn. KR vann þá keppni
í þrem úrslitaleikjum. I leik
okkar við Fram vorum við komnir
i 2:0, en misstum þetta niður og töp-
uðum með 3:2. Sennilega hefur bar-
áttukraftinn vantað þegar á reyndi.
Ég gekk í Val, þegar ég var 10
eða 11 ára, lék fyrst í C-liðinu, svo
í 5. fl. A, og svo hélt þetta áfram
í 4 B og 4 A, og komst svo strax i
3. A. Oftast hef ég leikið í stöðu
hægri framvarðar, en hef þó leikið
í flestum stöðum liðsins nema í
marki. Yfirleitt skora ég 5—6 mörk
á sumri og vel man ég eftir fyrsta
markinu, sem ég skoraði, það var
í leik við Víking í 5. fl. Þetta var
skot af vítateigi og var það þægileg
tilfinning.
Næsta ár verð ég svo í 2 fl. og er
ákveðinn í að halda áfram. Það
ganga 10 strákar upp og ég held, að
þeir ætli allir að halda áfram að æfa.
Ég var ekki vel ánægður með
meistaraflokkinn í Val í sumar, þeir
leika ekki nógu vel, liðið er of mis-
jafnt. Mér finnst þeir hafi ekki nógu
gott auga fyrir samleik. Mér líka
ekki miðjumennirnir, þeir halda
knettinum um of og stöðva þannig
leikinn um of. Það hefur ekki verið
svo auðvelt að setja unga menn inn
í liðið vegna þess að það hafa svo
fáir komið úr öðrum flokki á und-
anförnum árum, það var fyrst núna
i sumar sem góðir annars flokks
menn voru tiltækir.
Ástæðan til þess að ég gekk i Val
var sú, að ég smitaðist af skólafélaga
mínum, fór með honum á æfingu,
og þá voru örlögin ráðin og ég sé
ekki eftir að hafa byrjað.
Að lokum vildi ég segja það, að
ég vona að félagsandinn í Val haldi
áfram að vera eins og hann er nú.
Ég hef það á tilfinningunni að fé-
lagsandinn í hinum félögunum sé
ekki eins góður og hann er í Val,
a. m. k. er hann öðruvísi.
Um leið og ég kveð þriðja flokk-
inn óska ég, að hann haldi saman
og berjist fyrir Val á komandi sumr-
um.
Kristján Þorvalds, fyrirliði 3. fl. fí.
15 ára:
Þetta gekk ekki sérlega vel hjá
okkur í þriðja B. i sumar. Þó urðum
við i öðru sæti í Reykjavíkurmótinu,
unnum Víking og KR, en töpuðum
fyrir Fram.
Mér er sérstaklega minnisstæður
leikurinn við Fram í Haustmótinu.
Þetta byrjaði ekki vel fyrir okkur,
þvi í hálfleik standa leikar 2:0 Fram
í vil. Strax í byrjun síðari hálfleiks
tekst Birni að skora: 2:1, og við sækj-
um og þegar langt er liðið á leikinn
tekst Þórhalli að senda vel fyrir og
nær Gisli að spyrna viðstöðulaust að
marki Framara, en bakvörðurinn
skallar út aftur, en við höfum heppn-
ina með okkur, knötturinn var kom-
inn inn i markið, þegar hann skall-
aði, og þannig lauk leiknum 2:2. Við
urðum því að keppa til úrslita við
Fram og þann leik unnu þeir.
Þegar ég byrjaði að keppa var ég
settur sem útherji, en síðan hef ég
leikið á ýmsum stöðum í liðinu, þó-
oftast hægri framvörður (tengilið-
ur).
Hans, þjálfarinn okkar í sumar,
lét okkur alltaf leika eftir vissum
leikaðferðum og sýndi okkur þetta
einu sinni á töflu.
Ég var orðinn 10 ára, þegar ég
kom í Val. Átti áður heima i Vestur-
bænum og fór þar á 2 æfingar með
KR. Á þessum árum var ég alltaf'
i sveit á sumrum og þvi lítið við æf-
ingar nema þá aðeins vor og haust.
Man ég þó eftir fyrsta leiknum í
g. fl. C. Það var leikur við Fram, en
taugarnar voru í miklu ólagi og ég
var lélegur i þeim leik. Sennilega
hefði ég orðið fastur í kappliði í Val
í fyrra ef ég hefði verið i bænum,
en ég var í Grindavík allt sumarið
hjá afa mínum þar og auðvitað fór
ég i knattspyrnulið þar. Frammistaða
okkar Grindvíkinganna var góð. Ég;