Valsblaðið - 24.12.1969, Blaðsíða 46

44
VALSBLAÐIÐ
Bikarkeppni kaupstefnuborga:
ö-----------------------------«
VALUB fyrstn íslenzka félagið,
sem tekur þótt í keppninni
— Rœtt við Þorstein Friðþjófssori um ferðina til Belgíu
Eins og allir vita, sem með
knattspyrnu fylgjast, þá eru alls
konar bikarkeppnir háðar í Ev-
rópu bæði meðal áhugamanna og
atvinnumanna. Segja má að þrjár
af þessum bikarkeppnum rísi hæst
og mest með þeim fylgzt. Þetta
er Bikarkeppni deildarmeistara,
Bikarkeppni bikarhafa og Bikar-
keppni kaupstefnuborga. í hinum
tveim fyrrnefndu hafa íslenzk lið
oft tekið þátt og gera enn. Valur
hefur oftar en flest önnur íslenzk
knattspyrnulið tekið þátt í þessum
bikarkeppnum og m. a. fengið sem
mótherja frægasta lið Evrópu
Benfica eins og öllum er í fersku
minni. Á liðnu sumri tók Valur
sem Reykjavíkurmeistari, þátt í
Bikarkeppni kaupstefnuborga og
er fyrsta íslenzka liðið sem gerir
það. Sem andstæðinga fékk Valur
belgíska liðið RSC. Anderlechtois
og lék báða leikina úti í Belgíu.
Okkur í ritnefnd Valsblaðsins datt
í hug, að fá Þorstein Friðþjófs-
son, hinn frábæra bakvörð Vals
og landliðsins, til að segja okkur
frá þessari ferð.
— Mig langar þá fyrst að spyrja
þig, Þorsteinn, hvernig stóð á því að
þið fóruð fyrstir íslenzkra liða að
taka þátt í þessari keppni?
— Ja, það voru nú eiginlega nokkr-
ir leikmenn í liðinu, sem áttu hug-
myndina að þessu. Við vorum búnir
að taka þátt í Bikarkeppni meistara
<og bikárhafa undanfarin ár, en þar
sem við urðum hvorki bikar- né Is-
landsmeistarar, en aftur á móti
Reykjavíkurmeistarar, þá datt okk-
ur í hug að athuga möguleika á þátt-
töku í þessari keppni, en borgar-
meistarar hafa rétt til þátttöku í
henni. Það varð því úr, að deildin
sendi inn ósk til KSl um að athuga
möguleika á þátttöku okkar í keppn-
inni og annað, sem henni viðvíkur.
Það var Albert Guðmundsson, sem
hafði milligöngu fyrir okkur í þessu
máli. Svo allt í einu er komið hréf,
þar sem við erum sagðir og skráðir
þátttakendur í keppninni. Nú, skil-
yrði öll voru vel við unandi, ekki
ólík þeim sem tíðkast í hinum bik-
arkeppnunum.
— Var þá búið að draga ykkur
andstæðing?
— Nei, ekki strax, en það kom svo
fljótlega og andstæðingurinn reynd-
ist belgískt lið, RSC. Anderlechtois.
Þá var að sjálfsögðu hafizt handa um
Þorsteinn Frifiþjófsson vifibúinn, og oft
bjargar hann ú línu, þegar allt annafi hefur
brugfiist.
bréíaskipli við þá um frekara fyrir-
komuiag Eins og allir vita, er það
mikið áhaúuspil að taka lið hingað
heim svo seint á hausti, svo ekki sé
talað um þcgar um óþekkt lið er að
ræða, ems og Anderlechtois er hér
á landi. Við óskuðum því strax eftir
því, að leika báða leikina í Belgíu.
Þessu mun nú ekki hafa verið tekið
of vel í fyrstu, en eftir nokkuð þóf
kom bréf, þar sem þeir sögðust fall-
ast á, að við lékum báða leikina úti.
Leikirnir voru svo ákveðnir n. og
16. september. Við héldum utan 9.
sept. og fórum beint til Brússel.
— Og var þetta góð ferð?
— Já, hún var mjög vel heppnuð
í alla staði. Það vita kannski ekki
allir, að þegar farið er í svona keppni
ber andstæðingunum ekki skylda til
neinnar sérstakrar gestrisni á borð
við það, sem tíðkast, þegar um vina-
heimsóknir er að ræða. En þrátt
fyrir það voru móttökur þeirra ein-
stakar. Þeir tóku á móti okkur á
flugvellinum og vildu allt fyrir okk-
ur gera. Með okkur var oftast
maður frá þeim, sem greiddi
götu okkar í hvívetna. Við fengum
að æfa eins og við vildum á æfinga-
velli þeirra og eins og ég sagði áðan
voru móttökur þeirra frábærar.
-— En hvað um leikina sjálfa?
— Fyrri leikurinn fór fram eins
og ég sagði 11. september og var
keppt í flóðljósum. Því er skemmst
frá að segja, að þetta lið var mjög gott
í alla staði. Með því leikur einn bezti
leikmaður Evrópu, Poul von Himst,
og er hann örugglega einn bezti leik-
maður sem ég hef séð.. Hann hrein-
lega skaut okkur niður strax í fyrri
hálfleik, en þá skoruðu þeir 5 mörk,