Tímarit lögfræðinga - 01.06.1961, Qupperneq 37

sérþekkingu á enn öðrum sviðum mátti setja á próf-
skírteini og voru þar einkum nefnd réttarsöguleg efni
og greining Dansks og Norsks réttar.
Próf það, sem hér hefur verið rætt, var einungis ætl-
að stúdentum. En hér var þess að gæta, að eigi var hægt
að búast við því, að nægilega margir stúdentar tækju
lagapróf, til þess að öll lögfræðileg embætti á sviði dóms-
mála yrðu skipuð slikum mönnum, enda voru launa-
kjörin mjög bágborin víðast hvar. Hins vegar bafði
reynslan sýnt, að ýmsir menn, er lítt voru skólagengnir
böfðu orðið sæmilegir lagamenn við störf sín að lög-
fræðilegum málefnum. Nauðsyn þótti því til þess, að
slíkum mönnum yrði ekki með öllu meinað, að fá lög-
fræðileg embætti a. m. k. við héraðsdómstólana. Tilskip-
unin opnaði þessum mönnum leið til embætta með þvi
móti að þeim var heimilt að taka próf í lögum, þótt þeir
hefðu ekki stúdentspróf. Þetta próf var að ýmsu lílct
hinu eiginlega lagaprófi, en kröfurnar minni. Þelckingar
var aðeins krafizt i dönskum og norskum rétti svo og
í náttúrurétti að nokkru. Prófið var ekki opinbert há-
skólapróf, heldur aukapróf hjá prófessorunum og fór
fram á dönsku. Einkunnir voru eftir sama kerfi og á
hinu eiginlega háskólaprófi og framkvæmd prófsins ann-
ars lík. Prófið veitti lakari réttindi heldur en eiginlegt
lagapróf, en forgangsrétt til embætta umfram ólöglærða
menn.
Þótt tilsk. 10/2 1736 fjallaði að ytra formi mest um
próf. var þó brotið blað i sögu laganáms í Danaveldi
með benni og þá jafnframt í sögu dómara- og málflutn-
ingsmannastéttarinnar.
Þess var áður getið, að fram til þessa tíma hafði laga-
námið aðeins verið hluti úr guðfræði- og heimspekinámi.
Nú var svo um búið, að stúdentar áttu kost á eiginlegu
laganámi, bæði fræðilegu og raunhæfu, og slíkt nám var
nauðsvnlegt, ef stefnl var að lögfræðilegum störfum.
Lögfræðideildin varð í rauninni ekki sjálfstæð deild fyrr
Tímarit lögfræðinga
83