Dvöl - 01.07.1946, Page 7

Dvöl - 01.07.1946, Page 7
D VÖL 149 dálítið annað til þess að hraða ferð hans. Hann vildi ekki hitta skólabræður sína. Bezti vinur hans í bekknum hafði slitið kunnings- skap við hann, vegna þess að hinir höfðu í barnalegri stéttarmeðvit- und lýst yfir, að það væri smán að umgangast Mauritz, eins og komið væri — hann hafði mætt nokkrum þeirra einn daginn, þar sem hann var með handvagninn í eftirdragi; hann hafði heilsað, en þeir raðað sér upp á gangstéttinni og hlegiö storkandi, um leið og hann dró hlassið fram hjá þeim í kámugum vinnufötum, hlegið storkandi að honum, eins lengi og hann mátti heyra til þeirra. Nei, þá vildi hann ekki hitta á þessari stundu! Hann hljóp með krepptan hnefa og inni- byrgt, örvæntingarfullt hatur. Komið aftur, drengir! Hart móti hörðu, rustaskapur mót rustaskap, og krepptir hnefarnir á kjamm- ana á ykkur, bleyðukvikindi með einfeldingslega derringinn! Ojæja, Mauritz, hatrið það arna og krepptu hnefarnir verða þér að gagni í lífsbaráttunni. Og sú kem- ur líklega tíðin, að þér lærist að skilja, að hæðniorð stráka skipta ekki miklu máli, hvort heldur þeim er beint að óhreinum verka- mannafötum eða hvítum húfum, rósum í hnappagatinu, söngnum og æskugleðinni. — Þarna gekk hann yfir skólagarðinn, lítill, grannholda, en seigur. Stanzaði á miðjum blettinum og kveikti sér í MARTIN KOCH var sænskur rit- höfundur, f. 1882 og d. 1940. Hann ólst upp á fremur fátæku heimili í Stockhólmi. Hann hóf rithöfundarferil sinn með sögunni Ellen, en hún fjall- ar um líf verkakonu og dauða henn- ar af starfssjúkdómi. Hann skrifaði síðan ýmsar skáldsögur, er fjölluðu um líf verkamanna, og var um skeið talinn fremstur þeirra höfunda í Sví- þjóð, sem tóku sér fyrir hendur að lýsa lífi verkamanna. Fremsta verk hans er skáldsagan Guds vackra varld, er gefur glögga sýn í heim hug- ' sjónalífs og félagsmála. Á efri árum sínum skrifaði Koch lítið, en gaf þó út smásagnasafn 1918 og ljóðakver, sem vann sér almenningshylli í Sví- þjóð. vindlingi, vonandi að einhver kennaranna sæi til hans, því að auðvitað verður að vera gaman aö guðspjallinu! — Hann gekk út um skólahliðið og braut um leið að baki sér þær brýr, er tengdu hann við alla bernskudagana í hópi glaðra félaga, lexiur, raunastundir með áminningar, nótur og fall- einkunnir — fagnaðarstundir með dálitla framfaraspretti, verðlaun og hrós kennaranna. — Já, kenn- ararnir! Margar voru nú sögurnar um þá, hina ströngu, hina háðsku, hina geðvondu, hina viðmótsgóöu. Nei, Mauritz var alls ekki að hugsa um það, þar sem hann gekk. Hann hugsaði um það, sem í vændum var. Hann hugsaði um subbulega málaravinnustofu, sem beið hans,

x

Dvöl

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Dvöl
https://timarit.is/publication/619

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.