19. júní - 19.06.1982, Side 20

Sólveig: - Einn fuliorðinn, er ekkert auð-
veldari viðfangs en börnin manns.
Pjóðbjörg: — Konan á að geta öðl-
azt |)ó nokkurt frelsi löngu áður en
börnin eru farin að heiinan. Þegar
þau eru farin að stálpast eiga þau
smám saman að taka þátt í heimilis-
störfunum, og auðvitað á heimilisfað-
irinn líka að taka sinn þátt í þeim,
þannig að ekki leggist allt á einar
lierðar.
Sólveig: — Það hlýtur að auka kon-
um erfiðið á heimilunum, ef þa:r eiga
menn, sem gera ekki neitt.
Auðun: — Fólk á ekki að búa sam-
an, ef það aitlar ekki að standa sam-
an að heimilinu.
Sólveig: — Ég er alveg sammála
þér.
Sp. — En er hæfileikinn til að sinna
heimilisstörfum á einhvern hátt kyn-
bundinn?
Allir svara neitandi, en Þjóðbjörg
bætir við: — Það er líffræðilegur mun-
ur á kynjunum og þar af leiðandi
lield ég að konur séu betur undir það
búnar að annast afkvæmin, a.m.k. á
meðan þau eru ung. Ég held að þær
gjaldi fyrir J)etta hjá mönnunum, sem
Sólveig var að tala um. í þessu sam-
bandi má segja, að hormón séu örlög.
Auðun: — Hormón eru örlög. Það
gildir á báða vegu.
Pjóðbjörg: — En konur, sem kaua
sig ekki um að vera heima og Jia:r eru
vissulega til, J)ær lokast inni einmitt
vegna Jæssa.
Sólveig: — Þá geta heimilisverkin
verið fullt starf lengi, því að einn
fullorðinn er ekkert auðveldari við-
fangs en börnin manns.
20
Pjóðbjörg: — Maður verður nú að
miða við að hver einstaklingur, karl
eða kona, geti bærilega séð um sjálf-
an sig, Jró að hann geti ekki séð um
marga í viðbót.
Sólveig: — Auðvitað er J)að rétt. Eg
er nú svona að grínast með Jietta.
Sp. — En er ekki Ijóst, að samvinna
milli hjóna hefur stóraukizt?
Jóhanna: — Jú sem betur fer. Það
fer að vísu nokkuð eftir því á hvaða
aldri fólk er og hvernig uppeldi J)að
hefur hlotið. .Vlér sýnist að karlmenn,
sem voru ekki aldir upp við verka-
skiptingu á heimili, séu býsna latir
þar innan dyra og láti konuna að
mestu um heimilisstörfin, |)ótt hún sé
farin að vinna úti. lljá unga fólkinu
er J)að greinilega öðruvísi og betra.
Pjóðbjörg: — Ellaust er J)að al-
Gunnar E. Kvaran.
gengara að yngri menn taki J)átt í
heimilisstörfunum. Þetta er nokkuð,
sem menn læra í æsku. llafi þeir þá
neyðzt lil að taka þátt í heimilisverk-
um, gera þeir það á fullorðinsárum.
Þegar maður elur upp syni sína getur
rnaður einmitt haft það að leiðarljósi,
að hvað ungur nemur gamall temur.
Auðun: — Ég vil ítreka Jiað sein ég
sagði áðan, að fólk á ekki að búa
saman nema það skipti heimilisstörf-
um jafnt á milli sín. Á sama liátt á
livorki karl né kona að geta gert
kröfu til þess að inakinn sjái einn
fyrir heimilinu. Við konan mín vinn-
um úti fullan vinnudag og höfuin
mjög fast form á verkaskiptingunni
innan heimilis. Uún sér um allt fyrri
hluta mánaðar, en ég síðari hlutann.
Sp. — A J)að við um öll störfin. Sérð
þú t.d. um þvotta?
Auðun: — Að sjálfsögðu. Eg strauja,
falda buxumar mínar og geri það
sem gera þarf. A sama liátt smíðar
konan mín, skiptir um rúður, sér um
bílinn og annast allt það á heimilinu,
sem hingað til hefur verið talið vera í
verkahring karlmanna.
Jóhanna: — Þetta er alveg sérstakt.
Ég hef aldrei kynnzt svona heimili.
Pjóðbjörg: — Eg segi Jiað sama.
Starf eða áhugamál
Jóhanna: — Það eru ákveðin verk á
heimilinu, sem ég geri helzt ekki, en
læt manninum mínum eftir, og það
eru einkum ýmiss konar tæknilegir
hlutir. Auðvitáð gæti ég skipt um
tengla og Jæss háttar, ef mér væri
sýnt, hvernig á að gera J>að. Hins
vegar finnst mér, að maðurinn minn
geti vel annast slíkt, því að ég sé um
svo inargt á heimilinu, sem liann
kemur ekki nálægt.
Sp. — Finnst ykkur karlmenn hafa
meiri áliuga á sumum heimilisverk-
um en öðrum?
Pjóðbjörg: — Ég held, að þeir vilji
helzt hugsa um börnin, fara ineð Jiau
út og vera samvistum við þau. Þeir
hafa síður áhuga á |)ví að skúra gólf
og þvo þvotta, |)ó að J)eir geri það
flestir, ef svo ber undir.
Jóhanna: — Þótt yngra fólk ástundi
meira jafnrétti á heimilum en mín
kynslóð og þeir sem eru eldri, hefur
konan yfirleitt stjórnina í sínum
höndum, og ennþá eru gerðar meiri
Þjóðbjörg: - Ég veit ekki hvað er starf, ef
ekki það!