Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.01.1922, Side 125

Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.01.1922, Side 125
AD LEIKSLOKUM. 91 “Elvar, ef þessu lieldur áfram, verður uppreist. Er ekki liægt að miðla málum í ’ ’ Hörkusvipur sem hún átti ekki að venjast, kom á hann um leið og’ hann svaraði: “Nei, fólkið þorir ekki að gera upplilaup, því það veit að þá verð- ur herliðið boðað út. ” Herliðið! — Henni stóð stugg- ur af orðinu — hræður og synir verkamannanna — óhugsanlegt — skammarlegt! “’Hermennirnir lilýða ekki að' berja á sínu eigin fólki, — alþýð- unni; þeir taka höndum saman við hana. Sagan sýnir, að ef fólkið legst á eitt, þá er það voldugt afl, líkast stórfljóti í vorleysingum. Engan grunar þann kraft, er þar hýr, unz straumurinn, þungur og sterkur, hrífur alt með sér, sem fyrir er, rit í vilt iðukastið. Vor- leysing kemur æfinlega á eftir, jafnvel hinum lengsta vetri — og líka í liuga fólksins. Stjórnarhylt- ingarnar bera þess ljósast vitni.” “Jú, og eina vörnin er herinn, en hann verður ekki hoðaður út fyr en í síðustu lög.” Bergljótu setti hljóða, lienni liraus hugur við þessu öllu. Svo svaraði hún í köldum og þurrum róm: “En sú mannúð — þegar við komum til dyra eins og við erum klædd og öllum slæðum er svift í hurtu, erum við ekki svo langt á undan mannætunum — aðeins dá- lítill munur á aðferðinni. 0g svo stöndum við og hælurn okkur fyrir hve langt áleiðis við séuin komin í göfugum hugsjónum og kristileg- um kærleika — svei! ’ ’ Þau voru nú komin heim að liús- inu sem Bergljót bjó í. Bæði voru gröm og í æstu skapi. Bergljót steig hægt ofan úr bifreiðinni, hún gat ekki fengið sig til að rétta lion- um hendina. Hann sat grafkyr og hélt báðum höndum um sveifina, og hún sá að hvítnaði fyrir á hnú- unum. Svo hauð hún góða nótt, þakk- aði fyrir kvöldið og bætti við um leið: “Ef kerinn verður hoðaður út, til að berja á okkur verkafólkinu, skal eg ekki verða í aftasta hópn- um, sem herjað verður á. ” - Hann sótroðnaði, horfði fast í augu hennar um leið og hann sagði: “Þessa setningu kendi móðir mín mér ungum, og kvað vera eitt af aðalhoðorðum forfeðra okkar: Með lög-um skal land byggja, en ólögum eyða.” Svo lyfti hanr/ hattinum, hauð góða nótt og bif- reiðin rann hljóðlega af stað út í náttmyrkrið. Bergljót gekk hröðum skrefum inn í húsið og til herbergis síns, fleygði kápu og hatti af sér og gekk yfir að glugganum og starði út, án þess þó að sjá nokkuð. Svona liafði þá kvöldið endað, þeim hafði stundum áður sýnst sitt hvoru, en svona mikið hafði þeim ekki borið á milli fyr. Hún var sár við þau bæði í huga sér, þau hefðu átt að geta talað saman þvkkjulaust, þó málið væri báð- um viðkvæmt. Hann var ósann- gjarn, einhliða og blindur í þess-
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132
Side 133
Side 134
Side 135
Side 136
Side 137
Side 138
Side 139
Side 140
Side 141
Side 142
Side 143
Side 144
Side 145
Side 146
Side 147
Side 148
Side 149
Side 150
Side 151
Side 152
Side 153
Side 154
Side 155
Side 156
Side 157
Side 158
Side 159
Side 160
Side 161
Side 162
Side 163
Side 164
Side 165
Side 166
Side 167
Side 168
Side 169
Side 170
Side 171
Side 172
Side 173
Side 174
Side 175
Side 176
Side 177
Side 178
Side 179
Side 180
Side 181

x

Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga
https://timarit.is/publication/895

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.