Stígandi - 01.01.1944, Qupperneq 59

Stígandi - 01.01.1944, Qupperneq 59
STÍGANDI HURÐ SKELLIR NÆRRI HÆLUM 57 virtist stundum saman. Elóðið hamraði í höfði mér og andar- drátturinn skar í brjóst mér eins og hnífur. Svitinn bogaði af mér. „Þungfær leið að tarna, Osa,“ sagði Martin oftar en einu sinni. Hann var rétt á eftir mér og ég heyrði þungan andardrátt hans. Eg kinkaði kolli, en svaraði engu orði, vissi ekki, hvernig rödd- in yrði. Allt í einu kornum við á rutt svæði, eins konar sléttu, og þar staðnæmdist leiðsögumaður okkar eins og hann biði einhvers. Ég leit í kringum mig. Við hljótum að hafa verið komin a. m. k. þúsund fet yfir sjávarmál. Langt niður frá eygði ég gulan fjöru- sandinn og litla hvalveiðibátinn okkar, sem virtist aðeins örlítill depill í fjöruborðinu. Handan lægðar einnar á sléttunni stigu grannar reykjarsúlur til lofts. Martin gekk nær mér og tók höndum um mig. „Þér er ekki fisjað saman,“ sagði hann, „þetta var ljóta gang- an.“ Ég gat engu svarað. Ég var svo upp með mér. Martin horfði í sömu átt og ég. „Ætli þeir séu að elda óvini sína þarna?“ sagði hann spaugandi. Þá heyrðum við allt í einu þrusk að baki okkur, og snérum okk- ur við. Hópur villimanna hafði læðzt að baki okkur, og báru all- ir byssur. Svipur Martins varð harður og hvass. „Láttu þá engin liræðslumerki sjá, Osa,“ sagði hann lágt, en einbeitt. Skildu varninginn eftir, en hörfaðu með hægð niður stíginn. Ég ætla að draga athygli þeirra að myndavélinni, það mun gefa þér gott tóm.“ Ég ætlaði að fylgja ráði hans, en leiðin var lokuð. Nú voru varla innan hundrað villimanna í rjóðrinu. Innan úr skógar- þykkninu bárust lágar, ógnandi drunur boo-boosanna. Ég leit á burðarmenn okkar. Þeir höfðu lotið niður til að taka upp byrðar sínar og stóðu þannig lamaðir af skelfingu. Það heyrðist hvorki hreyfing né hljóð andartak. Svo skauzt stærðar páfagaukur þvert yfir rjóðrið, hás, hávær, litskrúðugur oflátungur. Þá varð öllum litið í sömu áttina. í skógarjaðrinum birtist mannvera svo ægi-mikilfengleg, að undrum sætti. Andlit hennar eins og hinna villimannanna var umkringt fitukámugu hári og skeggi, beini var stungið gegnum nefbrjóskið, hún bar stóra mitt- isskýlu úr viðartrefjum, en framgangan öll var frábrugðin hinna. Það var framganga manns, sem veit um vald sitt. Það var voldug- leiki í hæð hans, í vöðvum hans, sem drógust saman og léku til undir glansandi svartri húð hans, í breiðum herðum hans, í
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72
Qupperneq 73
Qupperneq 74
Qupperneq 75
Qupperneq 76
Qupperneq 77
Qupperneq 78
Qupperneq 79
Qupperneq 80
Qupperneq 81
Qupperneq 82
Qupperneq 83
Qupperneq 84

x

Stígandi

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Stígandi
https://timarit.is/publication/1085

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.