Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.11.1964, Síða 23

Tímarit Máls og menningar - 01.11.1964, Síða 23
Guðbergur Bergsson Hvað er eldi guðs? EINHVERJU sinni, man ég, að afi lamdi bylmingshögg í borðið svo hnífa- pörin og diskarnir dönsuðu, og sagði skapbráður: Ég þrífst ekki á guðsorði! — þessi fjandi er engum mönnum bjóðandi. Einhverntíma hefðirðu verið smælkinu fegnastur, svaraði amma engu síð- ur fólskulega. Orðum hennar fylgdi löng runa guðsorða. Smælkið er ekkert, en sjóða þær með spírunum ...! Drýgja og drýgja. Eru það ekki þín uppáhaldsorð? Afi snörlaði einhverju út úr sér fyrirlitlega. Þetta gerðist síðla sumars og kartöflurnar voru orðnar alspíraðar. Vetur- inn og sumarið út í gegn entist okkur smælkið, garðarnir voru miklir, en neyzlukartöflur allar voru seldar Grænmetisverzlun ríkisins. Á borðum sást aldrei meðalstór kartafla nema hún væri stungin, og þá geymd til hátíðis- daganna. Við sérhverja máltíð urðum við að hýða líklega hér um hil hundrað kart- öfluber hvert okkar. Og það var þreytandi, tók á taugarnar og reyndi mikið á geðsmunina. Flesta daga vorum við komin í illt skap í lokin, nema ég, sem engan rétt hafði til að skipta skapi, vegna þess að þau höfðu af einskærri náð tekið mig til sín í fóstur. Afi reyndist verstur, en amma, sem var guðhrædd kona, sefaði skap sitt og flaut í gegnum lífið á orðskviðum og bænum. Eins og allir vita þykknar hýðið á kartöflunni eftir því sem á veturinn líður, það eru hennar viðbrögð til varnar kuldanum, en skorpnar á sumrin. í sumarlok er sjálf kartaflan næstum ekkert orðin undir þykku hýðinu. Án almanaks hefði mátt reikna árstíðirnar út af kartöflupottunum á eld- hólfinu: á haustin voru þær soðnar í litla pottinum, hinum eina sanna kart- öflupotti, eftir jól varð að grípa til millipottsins, en vor og sumar nægði ekk- ert minna en stóri sláturpotturinn. í minnst hálftíma við hverja aðalmáltíð dagsins hýddum við smælki, afi rausandi og bölvandi, amma tautandi bænir, ég steinþegjandi og lúpuleg en brennandi af illsku. Að þessu sinni bætti sízt úr skák, að amma hafði ekki nennt að brjóta spírurnar, heldur dengt í pottinn eins og það kom fyrir úr kartöflutunnunni heila klabbið. 229
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108

x

Tímarit Máls og menningar

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.