Múlaþing: byggðasögurit Austurlands - 01.01.2000, Qupperneq 132

Múlaþing
Vöðlaskriður. Ljósm.: SGÞ. 1. september 2000.
Böm Oddnýjar og Páls voru:
Halldór fæddur 29. ágúst 1817,
Jón fæddur 23. september 1821,
Þórarinn fæddur 6. ágúst 1822,
Kristín fædd 5. október 1823.
Slysið
Að líkindum er Páll að huga að fé úti í
„afrétt“ utan við Vöðlaskriður í byrjun
desember 1823; hvergi hefi ég fundið neitt
um veðurfar þetta ár en einhver snjór hefur
fallið, því samkvæmt kirkjubók og ættar-
sögnum þá lendir hann í snjóflóði þegar
hann kemur í Vöðlaskriður sem ber hann
fyrir björg. Slysið varð fremst í skriðunum.
Það era einungis ágiskanir hver atvik
verða um framhaldið, það er þó ljóst að Páll
finnst á lífi en svo mikið slasaður að ekki er
talið fært að ná honum upp, ef til vill eru
aðstæður þannig í skriðunum að því verður
ekki við komið. Þá er það að Oddný kona
hans, fyrir skömmu stigin af sæng, er látin
síga niður til manns síns og veitir hún
honum þar aðhlynningu þar til yfir líkur.
Sagt er að hún hafi búið um mann sinn í
skúta sem úthafsaldan hefur sorfið í bergið
og veitir nokkurt skjól fyrir veðri en er opin
fyrir öldunni þegar hún brýtur í fjörunni.
Engin leið er að gera sér í hugarlund þrek-
virki þessarar ungu konu, aðeins hægt að
fullyrða að hún hefur átt fáa sína líka að
áræði og kjarki. Væntanlega hefur hún frá
barnæsku þekkt þessar skriður og farið þær
fram og aftur við fjárrag auk þess sem þarna
lá ein af leiðum í Sandvík um örmjóar rákir
fyrir Gerpi. í fjallinu ofan fjörunnar eru
slútandi snjóhengjur sem geta fallið fram
hvenær sem er, ekki þarf að kula mikið til
að sjórinn brjóti í skútanum og skoli á haf út
öllu sem laust er.
Auk þess að sitja yfir manni sínum
helsærðum hefur Oddný þurft að glíma við
hugsanir um framtíð sem vissulega var ekki
björt. Við dauða Páls var grundvellinum
130