Morgunblaðið - 17.03.2022, Blaðsíða 52

✝
Aðalheiður
Einarsdóttir
fæddist í Reykjavík
23. maí 1968. Hún
lést að heimili sínu
5. mars 2022.
Foreldrar Heiðu
eru Einar Hall-
dórsson, f. 17. júní
1942, og Ólöf Unn-
ur Harðardóttir, f.
10. febrúar 1947.
Heiða var fyrst í
röð þriggja systra. Systur Heiðu
eru Sigrún Gréta, f. 11. janúar
1975, og Eydís, f. 12 janúar
1978.
Þann 28. ágúst 1993 giftist
Heiða eiginmanni sínum Birni
Kjartanssyni, f. 19.
janúar 1967. Saman
eiga þau þrjú börn,
Einar Halldórsson,
f. 2. ágúst 1987,
sem kom úr fyrra
sambandi Heiðu
með Halldóri Hall-
dórssyni, f. 24. maí
1966, Sóleyju
Björnsdóttur, f. 20.
nóvember 1995, og
Ólöfu Rún Björns-
dóttur, f. 24 apríl 1998. Barna-
barn Heiðu er Heiðbjört Júlía
Einarsdóttir, f. 6. október 2014.
Útför Heiðu fer fram frá
Grafarvogskirkju í dag, 17.
mars 2022, klukkan 13.
Elsku dóttir mín, kvöldin munu
verða mér tómleg, við áttum svo
góð símtöl fyrir svefninn. Í
ástandinu eins og það hefur verið
ræddum við um heima og geima í
okkar daglegu símtölum því að
samverustundirnar voru færri og
oft bara í garðinum eða inni í bíl-
skúr.
Við áttum mjög gott síðasta
sumar sem við ferðuðumst saman.
Ég var undanfari í Hólmavíkur-
ferðinni og tók frá stæði. Þegar
Heiða mín og Bjössi mættu var
farið að dimma og hellirigning.
Mógli, kötturinn hennar Heiðu,
byrjaði á því að týnast, hann
fannst þó aftur en rigningin var
svo mikil að ég gat ekki tjaldað og
fékk gistingu hjá Heiðu minni.
Fékk ég svo mitt morgunkaffi í
rúmið. Við áttum góðar stundir yf-
ir landakortunum til að ákveða
næstu áfangastaði. Næsta sumar
ætluðum við í aðra ferð og þá ætl-
aði ég ekki að vera undanfari held-
ur eltihrellir. Aðra ferð fórum við
saman til Noregs, eplaferðina, þar
sem við nutum okkar í rigningu
þar sem okkur var boðið í garð til
að tína epli.
Þú naust þess að fara í sveitina
til ömmu og afa. Þú fékkst meira
að segja að fara fyrr úr skólanum
á vorin til að komast í sauðburðinn
hjá afa. Þar áttir þú margar góðar
stundir í æsku með frænda þínum
samaldra, stífla langagilið, fara
inn fyrir fjall og endaðir svo sum-
arið í réttunum.
Brottför þín hefur skilið eftir tómarúm
fylli það með góðum minningum
vináttu og gleðistundum
ó já, ég á eftir að sakna líka.
Þín
mamma.
Þung er sorgin og mikill er
söknuðurinn og engin er sann-
girnin í að kveðja þig, elsku systir
mín. Þegar fólk kveður allt of
snemma og svo margt sem við átt-
um eftir að gera.
Ein af minningum mínum úr
æsku okkar er þegar þú, elsku
systir mín, faukst í roki. Þú lentir
á grindverki og rifbeinsbrotnaðir.
Ég sem barn hafði miklar áhyggj-
ur af þér næstu árin, að þú myndir
fjúka en nú ertu flogin á brott.
Við fórum þrjár systurnar og
mamma til Boston eitt árið. Ynd-
isleg helgi þar sem allir nutu sín
vel en alltaf er sterkasta minning
mín um ferðina um þig, elsku syst-
ir mín. Þú fórst með uppáhalds-
náttfötin þín í ferðina og herberg-
isþjónustan setti þau ofan á
náttborðslampann og þau brunnu.
Það var sárt og hálfgerð reiði í
garð þernunnar en við gátum
hlegið að þessu mörgum sinnum í
gegnum árin. Þú fékkst sárabæt-
ur til að kaupa önnur náttföt en þú
ákvaðst að kaupa fjóra boli, Bost-
on-boli, handa okkur öllum, og
sagðir að þú myndir aldrei henda
náttfötunum, þau yrðu sett í
ramma.
Þú varst mikill húmoristi og
yndislegt hvað mikil og skemmti-
leg vitleysa gat oltið upp úr þér. Í
síðasta símtali okkar var mikið
hlegið og gerðum við grín að því
hvernig lífið getur stundum látið
með mann. Það er góð tilhugsun
hversu gott þetta síðasta símtal
var.
Þú varst svo umhyggjusöm og
góðhjörtuð. Ég með alla mína
dýrahrúgu og ef ég missti eitt
þeirra hringdir þú í mig til að
styrkja mig. Þú máttir ekkert
aumt sjá, þú reyndir alltaf að
hjálpa.
Það verður stórt skarð í fjöl-
skyldunni og mörg tár sem munu
koma, hvíldu í friði elsku systir
mín.
Þín systir,
Sigrún Gréta.
Elsku Heiða stóra systir mín,
mikið ofboðslega er erfitt að setj-
ast niður og ætla sér að skrifa
minningarorð um þig, svo allt of
fljótt. Hugurinn fer á flug, hvað á
ég að skrifa, hvað á ég að gera,
hvernig verður lífið án þín… í dag
er það óhugsandi. En ég er heppin
að eiga minningarnar mínar bæði
góðar og slæmar, við vorum jú
systur og hjá okkur var ekki alltaf
sól og sumar. Allar góðu minning-
arnar standa nú samt upp úr,
fyrsta ljósmyndaferðin okkar þar
sem við gistum á Skógum, tókum
myndir af völdum stöðum, fossar,
brýr, sandar, og fengum við
kennslu á myndavélarnar okkar í
leiðinni. Hugsa að þetta sé mín
uppáhaldsferð af öllum okkar ljós-
myndaferðum saman, alla vega
ein af þeim eftirminnilegustu enda
sú fyrsta, af mörgum sem við fór-
um.
Margar eru minningarnar mín-
ar, elsku systir mín, og áttu að
verða enn fleiri.
Alltaf var fyrsta hugsun mín
þegar ég var að fara að halda
veislu að heyra í þér og ræða um
skreytingar. Ég til að mynda kom
með smá útfærslur og þú komst á
flug í skreytingarnar og það var
ekki annað hægt en að fara á flug
með þér. Enda voru skreytingarn-
ar ávallt glæsilegar. Ein minning-
in mín er þegar mig langaði að
hafa fiðrildi í einni veislunni og þú
komst svo með fiðrildin til mín.
Það dugði sko ekki ein tegund og
einn litur heldur komstu með
margar gerðir og í mörgum lita-
tónum sem pössuðu að sjálfsögðu
fullkomlega saman. Næsta veisla
verður án efa erfið, að hafa þig
ekki til að skipuleggja með mér,
elsku Heiða mín.
Mikið ofboðslega tekur það mig
sárt að þurfa að kveðja þig svona
allt of snemma, elsku Heiða systir
mín.
Vertu yfir og allt um kring
með eilífri blessun þinni.
Sitji Guðs englar saman í hring
sænginni yfir minni.
(Sigurður Jónsson frá Presthól-
um)
Þín systir
Eydís.
Ég eignaðist svo hjartahlýja og
góða vinkonu þegar leiðir okkar
lágu saman, elsku Heiða mín. Litli
saumaklúbburinn okkar og Helgu
með vikulegum samverustundum
voru fastir punktar í tilverunni.
Ég ylja mér við hugsanir um allar
frábæru stundirnar okkar saman,
saumaklúbbshittinga, grillveislur,
menningaferðir, jólagleði og
margt fleira. Spilaklúbburinn sem
við stofnuðum með mönnunum
okkar var virkilega skemmtilegur
og bætti gleði í hjartað, þið Bjössi
voru svo miklir höfðingjar heim að
sækja. Ég hugsa til þess þegar við
grétum af hlátri yfir alls kyns vit-
leysu sem okkur datt í hug, já við
áttum margar skemmtilegar
stundir saman. Elsku Heiða mín,
þú varst svo sönn og góð vinkona
og það finnast engin nógu stór orð
yfir hversu vænt mér þótti um vin-
skap þinn og söknuðurinn er því
mikill. Hvíl í friði elsku vinkona.
Hver minning dýrmæt perla að liðnum
lífsins degi,
hin ljúfu og góðu kynni af alhug þakka
hér.
Þinn kærleikur í verki var gjöf, sem
gleymist eigi,
og gæfa var það öllum, er fengu að
kynnast þér.
(Ingibjörg Sig.)
Megi styrkur ykkar elsku fjöl-
skylda Heiðu liggja í minningum
um yndislega og fallega konu.
Steingerður Steindórsdóttir.
Aðalheiður
Einarsdóttir
HINSTA KVEÐJA
Elsku Heiða mín hvað
mér þykir vænt um þig.
Elsta stóra dóttir mín sem
var svo lítil líka. Þú hefur
glatt mann svo mikið með
nærveru þinni.
Mikið myndi ég óska
þess að ég hefði hringt oft-
ar í þig og hitt þig meira.
Einhvern tíma hittumst
við aftur á ný.
Þinn
pabbi.
52 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 17. MARS 2022
✝
Sigríður Krist-
ín Karlsdóttir
fæddist á Stokks-
eyri 28. apríl 1929.
Hún lést á Hrafn-
istu í Hafnarfirði
1. mars 2020.
Foreldrar henn-
ar voru Þuríður
Sigurðardóttir og
Karl Stefán Daní-
elsson. Sigríður
átti níu systkini
samfeðra, fjögur þeirra eru
enn á lífi, þau Jónína, Hulda,
Ólafur og Björn. Sammæðra
tvær systur. Einnig átti hún
þrjú uppeldisystkini frá
Bræðratungu á Stokkseyri.
Eiginmaður Sigríðar var
Björgvin Magnússon, f. 28.
september 1928, d. 1. maí 2013.
Þau giftu sig 31. desember
1953. Börn þeirra eru: 1)
Magnús, f. 1947, eiginkona
við að sauma og taka upp kart-
öflur sem afi hennar seldi svo.
Sextán ára fór hún til Vest-
mannaeyja til móður sinnar.
Árið 1946 lágu leiðir hennar og
Björgvins saman og hófu þau
búskap í Brautarholti, bjuggu á
Brekastíg 33 og byggðu sér
svo hús á Hólagötu 38 og
bjuggu þar til ársins 1973 þeg-
ar gosið hófst. Eftir gos fengu
þau lánað sumarhús (Grunda-
bæ) í Mosfellssveit og voru þar
í eitt ár þar til þau keyptu hús
í Kópavogi, Reynigrund 55. Ár-
ið 2009 fluttu þau í Gullsmára
10. Björgvin lést árið 2013 og
bjó Sigríður áfram í Gullsmár-
anum þar til hún fluttist á
Hrafnistu í Hafnarfirði.
Sigríður var lengst af hús-
móðir. Hún gerðist dagmamma
1977-1987.Eftir dagmömmu-
hlutverkið tók hún bílpróf og
fór út á vinnumarkaðinn í
fyrsta skipti, þá um sextugt.
Hún réð sig hjá Hverfiprenti
og endaði starfsferilinn hjá
Plastprenti.
Útför Sigríðar fer fram frá
Hafnarfjarðarkirkju í dag, 17.
mars 2020, klukkan 13.
Kristrún Ingi-
bjartsdóttir (látin).
Börn þeirra eru
þrjú, níu barna-
börn og þrjú
barnabarnabörn. 2)
Kristín, f. 1954,
eiginmaður Ómar
Jónasson (látinn).
Börn þeirra eru
þrjú og þrjú
barnabörn. 3) Gísli,
f. 1961, eiginkona
Nanna Hreinsdóttir. Börn
þeirra eru tvö og eitt barna-
barn. 4) Ásrún, f. 1968, eigin-
maður Karl Pálsson. Ásrún á
tvö börn með Ólafi Ásbjörns-
syni og tvö stjúpbörn sem Karl
á.
Sigríður ólst upp í Garðhúsi
á Stokkseyri hjá móðurafa sín-
um og -ömmu, Sigurði og
Kristínu. Hún tók virkan þátt í
heimilisverkum og hjálpaði til
Elsku mamma mín. Með tár í
augum kveð ég þig í dag. Ég á eft-
ir að sakna þín svo mikið, að geta
ekki skriðið í fangið þitt og fengið
knús og hughreystandi orð.
Ég var ekki alltaf sú auðveld-
asta á mínum yngri árum en með
sínu jafnaðargeði náði hún að allt-
af að hemja vel uppreisnina í mér.
Ég kunni síðar að meta allt sem
hún sagði og ráðlagði mér.
Við mamma settum oft plötu á
fóninn og hlustuðum á alls konar
tónlist. Það var alltaf gaman því
hún hafði í raun smekk fyrir allri
tónlist. Hlustaði á allt frá klass-
ískri tónlist yfir í það sem er að
heyrast í popptónlistinni í dag.
Var hún t.d. mjög hrifin af ýmsu
sem kom frá Frikka Dór.
Mamma og pabbi voru dugleg
að ferðast. Átti það bæði við inn-
anlands og utan. Fórum við t.d.
hringinn í kringum landið okkar í
ófáar útilegurnar með A-tjaldið
og prímus að vopni. Sunnudags-
rúnturinn var einnig vinsæll og
var oft farið á Þingvelli með
smurt nesti og heitt á brúsa.
Einnig var oft farið á Stokkseyri
þar sem mamma ólst upp og var
þá ætíð stoppað við gamla bæinn
hennar (Garðhús) þar sem hún
fylltist stolti og rifjaði upp sögur
frá því í gamla daga.
Mamma var mikil leikhús-,
tónleika- og bíókona. Fannst fátt
skemmtilegra. Ég man eftir
fyrstu bíóferðinni. Ég var 5-6 ára
þegar við sáum Sound of Music.
Ég hafði aldrei áður upplifað því-
líka fegurð og fallegan söng og
áttu því bíóferðirnar eftir að
verða mun fleiri eftir þetta ásamt
leikhúsferðum. Óperan átti þó
hug hennar allan. Hún var styrkt-
araðili óperunnar og átti sín tvö
sæti á þriðju sýningu. Hún bauð
iðulega vinkonu sinni til margra
ára, henni Addý, með sér. Við
pabbi vorum ekki alveg að „fíla“
óperur.
Í Reynigrundinni var alltaf op-
ið hús, allir velkomnir í mat, kaffi
og pönnukökur. Mamma og pabbi
gerðu garðinn sinn að algjöru æv-
intýralandi og voru dugleg að
rækta hann svo eftir var tekið.
Kirkjan, álfarnir, tjörnin, gos-
brunnurinn og ýmislegt fleira
gerðu garðinn ógleymanlegan
fyrir þá sem sáu.
Gamlárskvöldin voru einkar
eftirminnileg. Þá kom fjölskyldan
saman, ungir sem aldnir, ná-
grannar og vinir og mikið var
sungið og dansað fram eftir nóttu.
Mamma hugsaði vel um sig og
sína, gerði aldrei upp á milli, allir
voru jafnir í hennar augum. Hún
studdi mig í blíðu og stríðu. Ráð-
leggingar, huggun, spjall og gam-
an hent að hinu og þessu. Ómet-
anlegar stundir. Það verður
endalaus söknuður að geta ekki
séð fallega brosið hennar og kær-
leika áfram. En minningin mun
hlýja, minningin mun lifa.
Mamma er nú komin til pabba
þar sem þau haldast hönd í hönd
eins og þau gerðu alltaf.
Elska þig og sakna þín elsku
mamma mín.
Þú kvaddir alltaf með þessum
orðum og nú ætla ég að gera þín
orð að mínum: Guð geymi þig.
Þín dóttir,
Ásrún.
Elsku besta amma í Kóp. Mikið
ofboðslega á ég eftir að sakna þín.
Ég sit hér með súkkulaðirúsínur
og kók og hugsa með hlýju í hjarta
um allar minningarnar og góðu
stundirnar sem við áttum saman.
Ég elskaði að fara í heimsókn og
þá sérstaklega pössun til ykkar afa,
því hjá ömmu og afa mátti nebbla
allt, meira að segja drekka kók með
soðnu ýsunni og setja sykur á
morgunkornið!
Elskaði að leika og dressa mig
upp með allar fínu slæðurnar,
skartgripina og hælaskóna þína,
það var geggjað fyrir litlu Selmu að
eiga svona litla ömmu því ég pass-
aði svo fínt í skóna þína.
Allar leikhúsferðirnar sem við
fórum saman og seinna bíóferðirn-
ar eru ómetanlegar.
Mér þykir líka óendanlega vænt
um þegar mamma og Íris líkja mér
við þig þegar ég er lengi að hafa
mig til, kalla mig frú Sigríði. Ég
þarf samt að æfa mig í að nota
varalit, þá verð ég jafn fín og þú
varst alltaf.
Elsku amma, núna færðu loks-
ins að leiða afa aftur og þið gangið
saman hönd í hönd og fylgist með
okkur. Góða ferð og ég bið að heilsa
öllum sem ég þekki.
Guð geymi þig, þín
Selma.
Elsku besta amma mín. Ég er
enn þá að meðtaka það að þú sért
farin frá mér, en þegar ég hugsa
til baka sé ég hversu heppin ég var
með tímann okkar saman.
Það var alltaf gaman og
skemmtilegt að koma í heimsókn
til þín og afa Björgvins í Reyni-
grund. Ég átti afar eftirminnileg-
ar og yndislegar stundir með ykk-
ur þar. Ég mátti alltaf leika mér
með skóna þína, veskin og ekki má
gleyma öllum slæðunum sem þú
áttir. Þær voru notaðar í alls kon-
ar hluti eins og kjóla, höfuðbönd
og ýmislegt fleira.
Þú varst alltaf svo dugleg að
fara með okkur Selmu í leikhús og
bíó, sagðir aldrei nei ef við báðum
þig að koma með okkur á eitthvert
leikrit. Þú varst bara svo ánægð
að fara með okkur, sem ég verð
þér ævinlega þakklát fyrir. Alltaf
þegar ég fer í leikhús núna hugsa
ég til þín því þetta var svo mikið
okkar stund.
Einnig varstu alltaf til í að
koma með í búðir, versla og kíkja
svo á kaffihús. Það fannst þér svo
æðislega gaman. Við áttum líka
okkar stundir þegar við horfðum
saman á Titanic og Sigla himin-
fley. Ómetanlegar stundir.
Elsku amma Sirrý. Þú varst
besta amma sem hægt er að óska
sér. Ég á eftir að sakna þín óend-
anlega mikið, en það huggar mig
mikið að vita að afi Björgvin tekur
örugglega vel á móti þér og þið
eigið eftir að leiðast hönd í hönd í
göngutúrum um Draumalandið.
Fíbí besta vinkona þín biður vel
að heilsa þér.
Elska þig elsku amma.
Þín
Íris.
Nú hefur þú fengið hvíldina
heimsins besta amma mín.
Með hlýju og söknuði hugsa ég
um allar skemmtilegu stundirnar
okkar, í Reynigrund, Gullsmára
og svo á Hrafnistu síðustu árin.
Það var alltaf opið hús í Reyni-
grund og ég velkomin á hvaða
tíma sólahringsins sem var. Alltaf
opin armur, stund fyrir spjall,
leikir með slæðurnar, pönnukök-
ur, ís og dundað í garðinum. Úti-
legurnar á þeim tíma og gamlárs-
kvöldin eru alveg ógleymanleg,
allir að hafa gaman saman, ungir
sem aldnir.
Aðeins síðar voru það svo allar
kaffihúsaferðirnar okkar. Stund-
irnar okkar í Gullsmáranum þeg-
ar við skreyttum jólatréð þitt, það
var föst hefð að þá steiktir þú fyrir
okkur fisk í raspi og auðvitað hrá-
salat með. Mér fannst líka svo
ótrúlega gaman þegar við sátum
við hringborðið í eldhúsinu þínu
og þú gafst mér svart kaffi, þá
vissi ég að bollinn færi því næst á
ofninn og svo lastu úr honum fyrir
mig.
Allra síðustu árin þín voru svo
extra krúttleg. Það sem við gátum
setið og skoðað símann minn, þér
fannst svo skemmtilegt að sjá
hvað var að gerast þarna úti í al-
heiminum. Alltaf vildir þú skila
kveðju til allra á netinu.
Svo rúllaðir þú með göngu-
grindina um alla ganga að sýna
mér allt á Hrafnistu, við sungum,
dönsuðum og tókum af okkur
myndir, yndislegt.
Þú þoldir illa pex, varst góð við
alla í kringum þig og þekkt sem
krúttið.
Elsku amma, þú varst einstök
kona, svo mikil fyrirmynd. Falleg-
asta hrós sem ég fæ er þegar mér
er líkt við þig.
Takk fyrir að vera mér og
stelpunum mínum alltaf svo góð,
takk fyrir alla ástina, hlýjuna, all-
ar súkkulaðirúsínurnar og
þristana.
Friðsæl og falleg ertu nú komin
í sumarlandið, þar sem okkar fal-
legustu englar, afi Björgvin og
pabbi taka vel á móti þér. Flugeld-
arnir að kvöldi 1. mars sl. segja
mér allt um það.
Góða ferð dýrmæta amma mín.
Þín
Karen.
Sigríður Kristín
Karlsdóttir
Sálm. 14.2
biblian.is
Drottinn horfir á
mennina af himnum
ofan til þess að sjá
hvort nokkur sé
hygginn, nokkur
sem leiti Guðs.