Morgunblaðið - 17.03.2022, Blaðsíða 58

58 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 17. MARS 2022
Elsku pabbi, nú
er komið að kveðju-
stund þann 11.
mars og langar mig
að minnast þín í fáeinum orð-
um. Ég mun minnast föður
míns með hlýhug og mun ávallt
geyma hann í hjarta mínu.
Hans verður ávallt minnst
sem góðs föður og heimakærs
fjölskyldumanns sem lagði
áherslu á að skapa öruggt og
hamingjusamt heimili. Sérstak-
lega voru jólin skemmtilegur
tími því pabbi var mikið jóla-
barn sem skreytti heimilið frá
toppi til táar.
Hann var hjarthlýr og gjaf-
mildur en dulur og ekki maður
marga orða varðandi tilfinning-
ar sínar en var skemmtilegur
sögumaður og man ég sögur
hans frá æskuárunum á Ísafirði
er hann gætti kinda pabba síns
eða skíðabrekknanna á Ísafirði.
Síðustu misseri mun ég
minnast tíma stórfjölskyldurnar
í sumarbústaðnum sem pabbi
nýtti til hins ýtrasta og var há-
punktur ársins hjá honum.
Ég mun minnast samveru-
stunda okkar með hlýhug og
þakka fyrir allt elsku pabbi. Þín
verður sárt saknað.
Ég vildi ég væri engill pabbi minn
þá myndi ég klæða blómum himininn
og loftin myndu óma af ljúfum söng
sem leiftraði af gleði kvöldin löng.
Og af því þú ert þreyttur vænginn
minn,
þú fengir til að hvílast; enn um sinn.
Sængin þín verður öll mín ást og allt
sem saman áttum við; ef þér er kalt
og koddann færðu úr skýjaslæðum
þeim
sem sjálfur Drottinn gerði höndum
tveim
og stjörnurnar ég set á koddann þinn
og sólina við hjartað, ljúfurinn.
Sofðu í friði pabbi, sofðu rótt.
Sofðu, ég vaki það er komin nótt.
(Alvar Haust)
Bjarni Jóhann Kjartansson.
Í hinsta sinn þann 11. mars
kvaddi ég elsku pabba minn. Ég
mun ávallt minnast þín með
miklum hlýhug og minnast þín
eins og þú varst svo lengi sem
ég lifi, sem yndislegs, örláts,
gjafmilds, stríðins, glettins og
góðs pabba og afa sem gerði
margt fyrir okkur fjölskylduna.
Þú gerðir margt fyrir mig,
elsku pabbi, meira en þú gerðir
þér grein fyrir og þakka ég þér
fyrir það og allar þær góðu
stundir sem við áttum saman.
Mikið jólabarn var hann
pabbi, þar skein örlætið og gjaf-
mildin hans í gegn og hann
Kjartan Bjarni
Bjarnason
✝
Kjartan Bjarni
Bjarnason
fæddist 23. maí árið
1951. Hann lést 22.
febrúar 2022.
Útför Kjartans
fór fram 11. mars
2022.
skreytti íbúðina frá
lofti niður í gólf.
Jólin munu ekki
verða eins án þín,
elsku pabbi, en ég
mun reyna að halda
í hefðina þína á jól-
unum.
Ég mun einnig
minnast allra sum-
arbústaðaferða fjöl-
skyldunnar því það
var eitt af því sem
pabba fannst skemmtilegast að
gera og hann dýrkaði að fara í
þessar ferðir. Meira að segja
rétt áður en hann dó sagði hann
við mig að hann hlakkaði svo
mikið til sumarsins því þá mynd-
um við fara í sumarbústað sam-
an og hann taldi dagana þangað
til næsta ferð hæfist.
Tíminn sem ég fékk með þér,
elsku pabbi minn, var mér mjög
dýrmætur. Ég mun alltaf vera
þakklát fyrir þann tíma sem ég
fékk með þér, sérstaklega eftir
þú hættir að vinna þá fengum
við mun meiri tíma til að eyða
saman og eftir fráfall mömmu
þá varst þú mín stoð og stytta
og við gerðum okkar besta til að
vera sterk fyrir hvort annað á
þessu erfiða tímabili og er ég
mjög fegin að hafa fengið auka-
lega 4 til 5 ár með þér þó að sá
tími væri allt of og stuttur þá er
ég samt fegin að hafa fengið
hann því hann gerði okkur nán-
ari en við vorum þegar.
Mér þótti innilega vænt um
þig, elsku pabbi minn, og mun
alltaf gera. Elskaði þig meira en
orð geta lýst.
Ég mun aldrei nokkurn tím-
ann gleyma þér og ég mun
sakna þín á hverjum einasta
degi meðan ég lifi og þangað við
hittumst á ný. Þegar minn tími
kemur sameinast ég ykkur
mömmu. Mun ég geta huggað
mig við það að þú og mamma
séuð saman á himnum og munið
fylgjast með okkur fjölskyldunni
af himnum ofan. Minning þín
mun lifa áfram í huga og hjörtu
fjölskyldu þinnar. Með sorg í
hjarta kveð ég þig hinsta sinn,
elsku yndislegi pabbi minn. Þín
mun verða sárt saknað af fjöl-
skyldunni þinni.
Ég ætla að láta fylgja með fallegt ljóð:
Ó, pabbi minn, hve undursamleg ást
þín var.
Ó, pabbi minn, þú ávallt tókst mitt
svar.
Aldrei var neinn svo ástúðlegur eins
og þú.
Ó, pabbi minn, þú ætíð skildir allt.
Liðin er tíð, er leiddir þú mig lítið
barn.
Brosandi blítt, þú breyttir sorg í gleði.
Ó, pabbi minn, ég dáði þína léttu
lund.
Leikandi kátt, þú lékst þér á þinn
hátt.
Ó, pabbi minn, hve undursamleg ást
þín var.
Æskunnar ómar ylja mér í dag.
(Þorsteinn Sveinsson.)
Elísabet Kjartansdóttir.
Elsku fóstri, afi
og tengdapabbi.
Ég sit við eld-
húsborðið á
Kirkjubraut 60 og
ylja mér við allar minningarnar
sem við áttum saman. Þegar ég
var 6 ára gömul kynntist
mamma þér og frá fyrsta degi
tókst þú okkur systrum sem
þínum. Þú varst gull af manni
og mun ég ætíð sakna þín. Vildi
óska þess að ég hefði getað
fengið fleiri símtöl þar sem við
spjölluðum um allt milli himins
Reynir
Guðmundsson
✝
Reynir Guð-
mundsson
fæddist 13. júlí
1951. Hann lést 1.
mars 2022.
Útför Reynis fór
fram 12. mars 2022.
og jarðar.
Börnin mín voru
svo heppin að hafa
átt þig sem afa,
það var alltaf stutt
í grín og glens,
barnabörnin þín
voru stundum dug-
leg í því að vera
óþekk því þau vissu
að afi myndi koma
og hrista úr þeim
óþekktina. Þú varst
með rosalega hlýtt og gott
hjarta, og ég veit að þú munt
vaka yfir okkur. Mér er minn-
isstætt þegar Sigga mín var lítil
og við vorum íheimsókn hjá
ykkur, þá vaknaði hún alltaf
með þér til að eiga notalega
morgunstund með afa sínum.
Þið voruð í smá keppni hver
væri undan á fætur. Einn
morguninn sitjið þið saman að
borða morgunmatinn, þegar
Sigga litla segir við þig: „Afi
það hefur svei mér þá snjóað í
fjöllin í nótt“ aðeins þriggja ára
gömul. Og alltaf á veturna þeg-
ar það byrjaði að snjóa í fjöllin
hringdir þú til að segja okkur
það eða við hringdum í þig.
Elsku Reynir pabbi, ég lofa
að passa vel upp á mömmu fyrir
þig. Hvíldu í friði elsku besti
fóstri minn, tengdapabbi og afi,
Jóna, Sigurður (Siggi),
Sigríður Elín, Íris
Björg og Jón Þór.
Elsku besti Reynir afi.
Það var okkur mikið áfall
þegar mamma sagði okkur frá
því að þú værir dáinn. Þó þú
værir veikur þá vorum við
bjartsýn á að þú myndir ná þér
og að við gætum átt margar
góðar samverustundir til við-
bótar. Samverustundir á
Kirkjubrautinni (Ólátagarði)
þar sem þú værir nú að passa
upp á að öllum liði vel og að
enginn væri svangur. Samveru-
stundir þar sem þú værir að
segja góða fimmaura brandara.
Samverustundir þar sem Þor-
steinn og þú væruð að fagna
sigrum Liverpool og samveru-
stunda eins og á útskrift Þór-
dísar Evu núna í vor.
Það verður ótrúlega skrítið
að koma austur og það sé eng-
inn afi í hurðinni í þvottahúsinu
þegar við komum og tekur utan
um okkur og faðmar okkur. Það
verður skrítið að sjá afa ekki
stólnum sínum í stofunni og sjá
ekki „hvolpaaugun“ hans afa
aftur full af tárum þegar hann
er stoltur af okkur.
En elsku afi, við vitum að þú
fylgist með okkur áfram. Við
geymum allar góðu minningarn-
ar um þig í hjarta okkar og við
munum passa vel upp á ömmu.
Elsku afi. Við elskum þig út í
geim, til stjarnanna og alla leið
aftur heim.
Takk fyrir allt.
Þín
Þorsteinn Atli og
Þórdís Eva.
Hjartans þakkir fyrir auðsýnda samúð og
hlýhug við andlát og útför móður okkar,
tengdamóður, ömmu og langömmu,
FRÚ STEINUNNAR ÁSDÍSAR
RÖGNVALDSDÓTTUR,
Hverfisgötu 34, Siglufirði.
Sérstakar þakkir til starfsfólks HSN á Siglufirði fyrir einstaka
umönnun og hlýju.
Útförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk hinnar látnu.
Geirlaug Helgadóttir Ægir Hallbjörnsson
Guðný Helgadóttir Andrés Stefánsson
barnabörn og barnabarnabörn
Elsku afi Ragn-
ar er skyndilega
fallinn frá. Það er
erfitt að venjast
tilhugsuninni. Hann var ekki
maður margra orða en hann
hafði risastórt hjarta. Það fór
ekki mikið fyrir honum en
hann skildi eftir stórt spor í
hjörtum okkar allra. Hann var
svo ljúfur, skipti sjaldan skapi,
sallarólegur, alveg sama hvað
á gekk, alltaf til staðar. Hann
var kletturinn okkar. Svo var
hann bráðskemmtilegur. Hann
tók hlutunum eins og þeir
voru, dæmdi aldrei. Það var
svo gott að halla sér að honum
og hann var líka fyrstur til að
rétta fram hjálparhönd ef
þurfti. Hann sýndi væntum-
þykju sína ekki í orðum heldur
í verki og barnabörnin hans
fóru svo sannarlega ekki var-
hluta af því.
Afi minn var rosalega góður
maður. Hann var alltaf í góðu
skapi og mikill brandarakall.
Mér fannst svo gott að koma
til Íslands af því afi beið alltaf
eftir okkur brosandi á flugvell-
inum. Ég sakna hans og þess
að horfa með honum á fótbolt-
ann í sjónvarpinu.
Ívar Alexandre Ruiz
Kolbrúnarson.
Nú er afi ekki með okkur
lengur. Ég mun aldrei gleyma
honum og hvernig hann var.
Hann var góður og fyndinn
maður. Alltaf að fylgjast með
íþróttunum og spyrja mig
hvernig mér gengi í fótbolt-
anum í Noregi. Honum þótti
kaffi líka mjög gott og drakk
oft bónuskaffi úr pínulitlum
bolla. Þegar hann var spurður
út í þetta var honum mjög
skemmt og sagði að dýrt kaffi
væri vont á bragðið. Svo fór
hann inn á skrifstofu með
kaffibollann sinn í náttfötun-
um. Afi minn var ljúfur og
góður maður. Alltaf í góðu
skapi. Ég mun alltaf sakna
hans.
Alvar Áki Ruiz
Kolbrúnarson.
24. febrúar var fallegur sól-
ríkur dagur. Ekki átti ég von á
Ragnar
Ragnarsson
✝
Ragnar Ragn-
arsson fæddist
27. desember 1944.
Hann lést 24. febr-
úar 2022.
Útför Ragnars
fór fram 8. mars
2022.
því að elsku bróðir
minn Ragnar yrði
bráðkvaddur þá
um kvöldið. Við
mannfólkið fáum
engu að ráða.
Ragnar var svo
lánsamur að eiga
77 ár að baki. Það
má þakka fyrir
það.
Við systkinin
erum fjögur,
tvennir tvíburar með rúmlega
þremur árum á milli eldra
setts, Ólafur Hinrik og Oddný
Margrét og yngra setts, Krist-
ín Ragnhildur og Ragnar
Ragnarsbörn. Foreldrar okkar
voru Ragnar Ólafsson hæsta-
réttarlögmaður og endurskoð-
andi og Kristín Ólafsson hús-
móðir.
Ragnar hafði einstaklega
góða nærveru, var hugulsamur
og kappsamur í öllu sem hann
tók sér fyrir hendur, yfirveg-
aður og traustur, vildi öllum
vel. Hann minnti á föður okk-
ar. Frá unga aldri stundaði
hann íþróttir, borðtennis varð
hans hugðarefni. Byrjaði í bíl-
skúrnum heima í Hörgshlíð 28
að spila. Varð margfaldur
meistari í borðtennis. Vinnu-
herbergi hans ber vott um það,
bikarar og gull o.fl. en hæ-
verskur var hann, talaði ekki
um sín afrek eða sigra.
Ragnar var mjög vinnusam-
ur og mikill námsmaður, varð
stúdent frá MR 1964 og út-
skrifaðist verkfræðingur frá
HÍ og Kaupmannahöfn. Starf-
aði lengst af hjá Fjarhitun, var
meðeigandi þar. Sá um útgáfu
Árbókar verkfræðingafélags-
ins. Seinni árin kennari hjá
HR um tíma og síðar starfaði
hann með Óla bróður okkar í
fyrirtæki hans Patice ehf.
Ragnari tókst að klára niðjatal
forfeðra okkar frá Kanada fyr-
ir jól 2021 eftir mikla útrás og
vinnu. Honum var augljóslega
ætlað að klára það verkefni.
Á okkar yngri árum sagði
Ragnar við mig í gríni að kona
hans skyldi vera falleg, vel
greind og myndarleg húsmóð-
ir. Þau fundu hvort annað en í
kaupbæti var hún mjög tón-
elsk og spilaði á píanó sem var
góður kostur. Þau eignuðust
yndislegar dætur, Kolbrúnu
Rut fræðimann og kennara og
Kristínu Björgu fiðluleikara og
kennara. Fyrir átti Dóra Ást-
vald Zen Traustason tónlistar-
mann og skólastjóra og Ragn-
ar átti Ásgeir Ragnarsson
lögfræðing. Ragnar og Dóra
áttu hamingjusamt hjónaband,
vel uppalin börn og yndisleg
barnabörn sem voru þeim mik-
ils virði. Þegar stórfjölskyldan
kemur saman er alltaf glatt á
hjalla, spilað og sungið og
barnabörnin taka þátt, eru
mjög áhugasöm í tónlistinni og
spila á hin ýmsu hljóðfæri.
Ragnar missti ekki af þeirra
tónleikum þó að hann sleppti
öðrum.
Við systkinin vorum mjög
samrýnd og fylgdumst hvert
með öðru í gegnum árin. Í tugi
ára höfum við hist á kaffihúsi
og rætt málin. Þá vorum við í
gamla fasanum og létum í okk-
ur heyra. Ef Ragnari fannst
við ganga of langt stoppaði
hann okkur af alltaf jafn róleg-
ur og yfirvegaður. Makar voru
með öðru hvoru. Minnisstæð
er ferð í sumarbústað Ragnars
og Dóru í Fljótshliðinni. Eina
skiptið sem við höfum verið öll
saman átta yfir nótt. Makar:
Geir Gunnlaugsson, Hrafnkell
Ásgeirsson og Jóhanna María
Lárusdóttir. Höfðinglegar
móttökur og ógleymanleg ferð
Við fjölskylda mín kveðjum
okkar elskulega Ragnar með
hlýju og söknuði en með góðar
minningar sem lifa. Elsku
Dóra og fjölskylda. Megi góðir
vættir vernda ykkur og
styrkja í þessari miklu sorg og
erfiðu tímum.
Oddný M. Ragnarsdóttir.
Tíminn er hverfull. Það
sannaðist er við fengum fréttir
af því að góður vinur okkar
væri látinn.
Ragnar Ragnarsson verk-
fræðingur var vinur sem gott
er að minnast og hugurinn
leitar til elsku Dóru og allra
góðu samverustundanna í
gegnum áratugina sem við höf-
um átt með þeim. Raggi, eins
og hann var oftast kallaður,
var ljúfur í vinahópi, skarp-
greindur og vel að sér á mörg-
um sviðum og ekki var verra
þegar húmorinn og glettnin
fylgdu með.
Þær eru eftirminnilegar
stundirnar sem við áttum með
Ragga og Dóru á heimili
þeirra og í hinu fallega sum-
arhúsi sem þau byggðu, allt
frá því að grunnur var lagður
á sínum tíma. Seinna glödd-
umst við með þeim yfir
gróskumiklum vexti trjánna
sem þau gróðursettu og Raggi
skipulagði af mikilli natni sem
honum einum var lagið.
Raggi var mikill fjölskyldu-
maður og lifði fyrir eiginkonu
sína, börnin og tengdabörnin
þegar þau komu til sögunnar.
Gleðin yfir barnabörnunum
var einlæg og hafði hann mikla
ánægju af því að fylgjast með
þroska þeirra og njóta sam-
vista við þau. Fráfall hans er
því þeim öllum mikill missir.
Við hjónin þökkum fyrir all-
ar hugljúfar samverustundir
og vottum elsku Dóru, börnum
þeirra, tengdabörnum og
barnabörnum okkar innileg-
ustu samúð og biðjum góðan
Guð að gefa þeim styrk í sorg-
inni.
Hvíldu í friði, góði vinur!
Sólveig Helga og
Einar Long.
Allt í einu fór hann, öllum
að óvörum, félagi okkar Ragn-
ar Ragnarsson. Liðsmaður
okkar í baráttunni við stirða
liði. Gefandi þeirrar gleði sem
litla hvíta kúlan gefur á snú-
inni hraðferð sinni yfir net og
borð fram hjá spaðanum hin-
um megin. Hann var íþrótta-
maður, borðtennismaður, einn
af frumkvöðlum íþróttarinnar
sem keppnisgreinar fyrir svo
sem hálfri öld. Keppnisliðin
voru þá að skjóta upp kollinum
víða um land, í Keflavík, Akra-
nesi, Akureyri, það var Gerpla
og það var KR, Fram, Vík-
ingur og Örninn. Lúppið og
smassið, bakhönd og forhönd
voru nýyrði að taka sér stöðu
og ryðja sér til rúms í hug-
arheimi ungra manna og
kvenna. Hjalli og Hjálmtýr,
Bjössi og Birkir, Tommi og
Ásta, Sveina og Karólína,
Stebbi, Nonni Sig. og Hjörtur
og miklu fleiri tóku að skrá sig
í einliðaleik, tvíliðaleik,
tvenndarkeppni. Íslandsmót
og flokkakeppni. Það var líf og
fjör og þeir Nixon og Maó sáu
til þess að velja þurfti landslið
til keppni við Kínverja. Ragn-
ar var einn af þeim og hann
fór til Finnlands eða Færeyja,
landsliðsmaður. Fyrsta Ís-
landsmót Borðtennissambands
Íslands var háð 1973 og Ragn-
ar var þar og Íslandsmeistari
1976 í tvíliðaleik með Gunnari
Finnbjörns. Og ferill sigra
varð langur og farsæll.
Ekki lifir íþróttahreyfing á
sigrum einum saman. Til þarf
þá sem eru tilbúnir til þess að
axla ábyrgð, skipuleggja og
miðla málum. Þar átti hreyf-
ingin traustan mann í Ragnari,
dómara, formann Arnarins,
þekkingarbanka um íþróttina
um allar jarðir, tilbúinn til lið-
veislu um lífs síns daga. Leið-
sögn hans var hógvær, kímni-
gáfan kankvís, nærvera hans
veitti traust á báðar hendur.
Það er ekki annað að gera en
horfast í augu við þá döpru
staðreynd að hann er farinn,
kemur ekki aftur. Við söknum
hans og sveiflu töskunnar á
sinn stað, stöku sinnum seinn
en ævinlega velkominn, styrk-
ur hverjum hópi. Fátækari
kveðjum við hann, félagarnir
gömlu, og sendum aðstandend-
um samúðarkveðjur.
Aðalsteinn Eiríksson.