Skírnir

Árgangur

Skírnir - 01.08.1913, Síða 22

Skírnir - 01.08.1913, Síða 22
214 Púkinn og fjósamaðurinn. ur eru hafðir um hvern mann án manngreinarálits, þegar hann er ávarpaður í ræðu eða riti. Er þá eins og verið sé að hlífast við að nefna nafnið tómt, og kemur þar enn fram, að virðingarvottur þykir í því að gera sér ómak. Svo er t. d. um orðið »herra« og önnur orð jafngild í öðr- um málum. Nú er hver maður »herra«, en áður hæfði sá titill guði einum og kónginum. Þá var hann réttnefni, því hann táknaði valdið yfir mönnunum. En af þessum hæðum hrapaði hann smámsaman lengra og lengra niður á við, til manna með minni og minni völd, af því að alt af verða nógir til að koma sér í mjúkinn hjá yfirboður- um sínum með því að gefa þeim æðri titil en þeir eiga. En þegar undirmaður hefir fengið í manna munni sama titil og yfirmaðurinn, þá getur yfirmaðurinn ekki látið sér þann titil nægja og tekur sér nýjan. Svona gengur koll af kolli, unz konungsskrúðinn verður að kotungsbúningi. Fáir munu hugsa út í það, er þeir skrifa »yðar« undir bréf, að þetta hafi einu sinni verið ávarp þræls til herra. En það er stytting úr lengri auðmýktarklausu, eins og höfuð- hneigingin er leifar þess að fleygja sér fiötum til jarðar. Annað dæmi þess hvernig slíkir titlar lækka í verði er orðið »maddama«. »Madame« var á Frakkandi upphaf- lega að eins mágkona konungsins sjálfs. Nú er það haft um hverja gifta konu og jafnvel eldri konur, þó ógiftar séu. Hér á landi voru prestskonur lengi »maddömur«, en svo fóru hreppstjórakonur og verzlunarmannakonur að verða »maddömur« líka, svo eg held að prestskonum þyki nú fremur lítið til þessa titils koma og vilji heldur vera »frúr«. Þá kem eg að titlunum sem veittir eru af konung- legri náð. Tilgangur þeirra er auðsær. Hann er sá, að tilkynna almenningi hvers virði maðurinn er í konungs- ins augum. Þegar konungur t. d. gerir einhvern mann prófessor að nafnbót, þá er þar með auglýst að hann tel- ur manninn jafngildan þeim er prófessorsembætti gegna, og vili að honum veitist sama virðing og þeim. Það er eins og að konungurinn auglýsti að þessi maður g æ t i
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96

x

Skírnir

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Skírnir
https://timarit.is/publication/59

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.