Skírnir - 01.12.1915, Page 29

Nýtt landnám.
365
strendur þeirra er auðugur að fiski, hvölum og selum. Að
stórveldin hafa ekki fyr snúið huga sínum að þessum
löndum, gæti staðið i sambandi við það, að i þeim er ör-
lítil eða engin bygð, svo þar hefir ekki verið að ræða um
nýjan markað, sem verið hefir aðalhvöt nýlendustefnunnar.
Norðurhöfin hafa líka verið torfarin vegna íss, en fram-
farir tímans virðast einnig ætla að hjálpa mönnum yfir
þennan örðugleika.
Þegar farið verður að skifta heimskautalöndunum getum
við Islendingar auðvitað ekki horft á það með óblandaðri
ánægju. Við getum ekki látið okkur standa á sama hverja
við höfum að nágrönnum. Setjum svo, að Englendingar
tækju löndin fyrir vestan okkur og norðan. Mundu þeir
þá ekki renna girndarauga til okkar lands, sem væri sjer-
lega vel fallin miðstöð og höfuðstöð við nýting þessara
landa. Að minsta kosti mundi þjóðerni okkar þá eiga í
vök að verjast. Að Rússar eru ekki teknir til dæmis
stafar ekki af því, að þeir sjeu óágjarnari.
Þegar nú svo er komið, að við höfum eignast skip
og erum famir að sigla milli landa, virðist ekki nema
réttmætt að farið sé að hyggja á landnámsferðir og minst
sé fornra daga.
Morgun þjóðlífsins okkar var óvenjulega fagur. Kring
um árið 1000 var eins og hamingjan léki við hvern fing-
ur hinnar ungu þjóðar. Hið mikla mál, kristnitakan, var
útkljáð á alþingi á þann hátt, sem jafnan getur verið
stjórnmálamönnum og þjóðþingum til fyrirmyndar. Ljós
nýrrar menningar tók að breiðast yfir, en gamla þjóðlífið
stóð í fullum krafti.
Af þeim atburðum, sem gerðust um þetta leyti, var
fundur Ameríku eflaust merkastur. Hvers vegna? Heil
heimsálfa, stórt meginland, var opnað fyrir okkur, land
auðugt að gulli, silfri, kolum, járni, kopar og alls konar
málmum, auðugt að fossum, ám, höfnum og ágætum fiskimið-
um, land auðugt að frjórri jörð, engjum, skógum, heilnæmu
lofti og vermt af suðrænni sól. Vínland var nærri fjögur
hundruð sinnum stærra en ísland alt með jöklum og