Skírnir - 01.12.1915, Síða 38

374
Nýtt landnám.
unnað þeirra, eða að minsta kosti falið að halda þar uppí
lögum og dæma mál manna. Við Islendingar erum engin
atórþjóð og ekki líklegir til stórræða i augum heimsins.
En stórþjóðir hafa oft unnað smáþjóðum þess, sem þær
Iiafa ekki getað unnað hvor annari. Við gætum ef til
vill fengið lið Svía og Norðmanna til þessa máls, því að
hugsun okkar ætti að vera að styðja hagsmuni þeirra á
Svalbarði og jafnframt gera okkur aðnjótandi gæða lands-
ins þeim að meinalausu. Mál þetta verður utanríkisráða-
neyti Dana að reka fyrir okkur og af Dönum er góðs að
vænta, af því okkar hagur er ríkisins hagur, meðan við
erum bandamenn þeirra, af þvi Danir koma sér vel við
allar þjóðir, og af því við eigum vel skilið að fá nokkra
uppbót fyrir það tjón og þá erfiðleika, sem við höfum
hlotið af ófriðnum. Sú skoðun, sem breiðist meira og
meira út, að Norðurlandaþjóðir eigi að halda saman, ætti
að greiða götu þessa máls, eins og hreyfingin er hin vit-
urlegasta i sjálfu sér og hefir fylgi a 11 r a hinna beztu
manna. Saga tveggja síðustu alda gengur út á það, að
skyldar þjóðir hafa sameinast, að ríkin hafa stækkað við
landvinninga og landnám og náð yfir stærri fjarlægð en
áður hefir þekst, án þess þó að á þeim sjáist nokkur
dauðamörk. Að ríki geta verið svona stór er að þakka
samgöngufærum vorra tíma. í fornöld urðu konungar að
hafa jarla, af því erfitt var að komast milli landshlutanna
■og þessi hindrun mun eiga mestan þátt í því, að Norður-
lönd urðu ekki eitt ríki þegar í fornöld. Skifting Norður-
landa hefir verið ógæfa norrænna manna alt frá elztu
tímum þangað til nú. I samband við sundrung þessa má
setja marga og mikla ógæfu, blóðsúthellingar milli þjóð-
anna, tap nýlendanna á Bretlandseyjum, Frakklandi og
Rússlandi, tap Vínlands og Grænlands og það sem af því
hefir leitt, tap Austurvegs, Finnlands og Suður Jótlands.
Vökina þrengir. Jafnvel á friðartímum eru tollmúrarnir
milli landanna til hindrunar eðlilegum vexti og þróun at-
vinnuveganna og betri efnahag. A þessu sviði virðist
vera verkefni handa íslendingum, handhöfum hinnar forn-