Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

Árgangur

Árbók Hins íslenzka fornleifafélags - 01.01.1995, Síða 89

Árbók Hins íslenzka fornleifafélags - 01.01.1995, Síða 89
GRAFSKRIFT SR. VIGFÚSAR BJÖRNSSONAR ÚR GARÐSKIRKJU 93 Gunnlaugur Briem kenndi sig við fæðingarstað sinn Brjánslæk, sem sést á þessum tírna stundum skrifaður Brjámslækur, og er ættfaðir Briemsættar- innar. Greinilegt virðist, að hann hefur haft mikinn listaáhuga því að hann hefur nám í listsköpun áður en hann hefur lögfræðinám, en slíkur lærdóm- ur hefur þá ekki síður en löngum síðar vart getað talizt lífvænlegur og því áhugi en ekki lífsafkoma vakið hann til þess náms. I ætt hans hélzt mikill hagleikur. Einn sona hans var Olafur Briem timburmeistari á Grund, sem kunnastur var fyrir kirkjusmíðar sínar. Gunnlaugur var sem sýslumaður talinn röggsamt yfirvald. Hann var mjög ráðvandur, nokkuð stirðgáfaður og óviðfeldinn og eigi laus við að vera nokkuð tilgerðarsamur, náttúruvit hafði hann í bezta lagi og stundaði að vanda embættisverk sín sem bezt hann mátti, segir í Sýslumannaæfum. Þar segir jafnframt, að hann væri mesti snilldarmaður í handverki sínu, bíldhöggvaraíþróttinni. Lítið er þó vitað að hverju marki hann fékkst við skurðlist eða listmennt hér heima. Ebenezer Henderson hinn enski kom að Kjarna 1814, og er að sjá af frá- sögn hans að þar hafi verið vel hýst og smekklega, og þá var verið að endur- byggja bæinn. Getur hann þess, að þar hafi verið margt bóka og fannst hon- um til um. Spakmæli voru rituð yfir hliðið að bænurn. Öll var fjölskyldan þar með meiri háttar yfirbragði. I Þjóðminjasafni eru fjórir listafagrir hlutir eftir Gunnlaug skornir í tré, með "bíldhöggvaraverki", eins og sagt var. Það eru skjaldarmerki, Þjms. 1751, tréspjald með skrautverki og spegilvendri áletrun á latínu, líklegast til að þrykkja með, Þjms. 3217, lágmynd af hundi og sofandi dreng, Þjms. 7502, og lítill stokkur, Þjms. 6839. Er á öllum þessum hlutum mjög fagurt handbragð og leynir sér ekki skurðstíll hins skólaða manns, sem er úr ætt við flest annað það sem sést í íslenzkum tréskurði. Stokkurinn er með fangamarki Gunnlaugs, og það er einmitt hann sem færir okkur sanninn um að Gunnlaugur hafi skorið grafskriftina úr Garðskirkju. Safnið fékk stokkinn 1915 að gjöf frá Eiríki Briem prófessor, sonarsyni Gunnlaugs sýslumanns. Hann er úr birki, gerður 1803 og með nafni séra Einars Guðbrandssonar að Hjaltabakka og Auðkúlu, bróður Gunnlaugs. Á hann er skorin áletrun á latínu með latínuletri, rnjög áþekku því sem er á grafskriftinni, en að hluta til með skrifletri. Leynir sér ekki nákvæm sam- svörun í stafagerðinni, en einkum má benda á stafina Q og R, sem eru nán- ast alveg eins, svo og hið tvöfalda bandstrik þar sem orðum er skipt. Hefur Matthías Þórðarson skráð urn stokkinn, að hann sé "snilldarvel skorinn", og má hið sama segja um grafskriftina. Vel er líklegt, að Gunnlaugur Briem hafi gert meira af útskurði en nú er vitað, þótt embættisstörf hafi vafalaust tekið drýgstan hluta starfsdags hans.
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156

x

Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Árbók Hins íslenzka fornleifafélags
https://timarit.is/publication/97

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.