Eimreiðin


Eimreiðin - 01.09.1911, Blaðsíða 5

Eimreiðin - 01.09.1911, Blaðsíða 5
i6i Pú sást, að þjóða gagn, allir ef unnum frið, þú sást, að konungsmagn alla sanngjamir við, blessast æ bezt: svo allir setjum grið sáttmálum fest. Og til þess að styðja málstað sinn og fá fylgi íslendinga til að halda kröfum sínum uppi, ritaði hann hverja ritgerðina á fætur annarri, til þess að sannfæra menn um, hve þær væru réttmætar og á gildum rökum bygðar. Kom þá margt upp úr kafinu, sem enginn annar hafði haft hugmynd um, ekki sízt í fjárhagsmálinu, þar sem hann sýndi fram á skekkjur og reikningsglöp stjórnar- innar og hve mikið fé frá íslandi hefði runnið inn í ríkissjóðinn. Kom honum þar að góðu haldi hans frábæra þekking á sögu landsins og öllum fornum skjölum, eins og Jón Thoroddsen víkur að, er hann kveður: Hinn annar ertu Rafn Skjölin þú skygndist í, og þínum nafna jafn skekkja var forn og ný að dáð og dygð; allmörgu d; Rafnseyri floginn frá þú vildir þjóðarhag, fórstu öll rit að sjd, því bogna kippa í lag, pau sem enn ísland d stjórnar um bæta brag, í öðlings bygð. bezt sem að má. Nú kynni margur að segja, að Jóni Sigurðssyni hefði þó ekki tekist að leiða stefnu sína til sigurs, þar sem hvorki stöðulögin né stjórnarskráin hefðu verið samkvæm henni. En til þess er því að svara, að bæði hafði þó þá feikilega mikið áunnist, frá því er hann hóf baráttu sína, og í annan stað hafði hann með allri fram- komu sinni og fræðslu búið svo í haginn fyrir eftirkomendur sína, að nokkurnveginn viss von gat verið um fullan sigur síðar meir, þó honum sjálfum ætti ekki að auðnast meira en að horfa af Nebóstindum inn í fyrirheitna landið. Og sú hefir líka orðið raunin á, því í millilandanefndinni 1908 buðust Danir til að uppfylla allar þær kröfur, sem Jón-Sigurðsson gerði og jafnvel meira til. Pað fræ, sem hann hafði niður sáð, varð aðeins að liggja um stund í jöröu, en það hafði fullan lífskraft og spratt upp með góðum blóma, þó það yrðu eftirkomendurnir, sem uppskeruna áttu að taka. Ber Jóni Sigurðssyni sannarlega ekki minna lof fyrir þá
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.