Eimreiðin


Eimreiðin - 01.09.1911, Blaðsíða 2

Eimreiðin - 01.09.1911, Blaðsíða 2
158 gullaldarljómanum, þá kemst þó enginn þeirra til jafns við hann, ef rétt er á litið. Hugsum okkur t. d. samanburð á Rimmugýgi hans Skarphéðins og pennanum hans Jóns Sigurðssonar! Hvort skyldi hafa höggvið stærra fyrir fósturjörðina? Frekar mundi fjöðurstafurinn hans Snorra þola samanburðinn, en þó tæplega geta jafnast við stálpenna Jóns. Pví þó ritfrægð Snorra jafhan muni varpa ljóma yfir land vort, þá er þó enn meira varið í hitt, að hafa með ritum sínum og ræðum hafið ættjörð sína upp úr doða og undirlægjuskap til framtaks og sjálfstæðis, og þannig gróðursett þann meið, sem borið getur blessunarríka ávexti um allar ókomnar aldir, svo að réttmælt verði hjá Steingrími, er hann kveður um Jón: Ef fanna foldin heið fullgróinn sér sinn meið á bjarga brún hefjast við himingeim, háfaldinn sólareim, hvert lauf á þolli þeim ber plna rún. Svipuð hugsun vakir og fyrir Matthíasi, er hann segir um hann, að guð hafi gefið oss talsmann trúan með fagurt frelsismál með fjöri og eld í sál að hefja hverja stétt, að heimta landsins rétt. Og þetta er dagsatt, því það mun fátt í þjóðlífi Islendinga, sem Jón Sigurðsson ekki lét til sín taka og reyndi að hrinda í betra horf. Hann lét sér ekki síður ant um að vekja þjóðina til menníngar og ffamtaksemi, en að létta af henni óffelsisböndunum. Hann sá, að ekki var nóg að útvega henni frelsið, heldur varð líka að gera hana hæfa til að nota það, að ala hana upp. Og eigi Island þá ffamtíð í vændum, sem vér allir vonum og óskum, þá verður það fyrst og ffemst uppeldi Jóns Sigurðssonar að þakka. Pví þó að honum tækist ekki, fremur en öðrum, að gera alt í einu börn að fullorðnum mönnum, svo að enn megi benda á til-
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.