Réttur - 01.07.1966, Síða 3

RÉTTUR
203
Var ég ei sleginn til manns
á afli hins almóttka Tíma
og hinna eilífu Skapa,
er við lútum bóðir jafnt?
Taldir þú þér trú um,
að ég hlyti' að hatast við lífið
í einvist á eyðimörkum,
fyrst allir blómadraumar
fengu' ei að fullu rætzt?
Nei, hér skapa ég öldum svip
eftir minni mynd,
mannkyni, er sé mér óþekkt
um að þjóst og gróta,
hrífast og njóta
og hafa þitt vald að engu,
sem ég!
Þorsteinn Valdimarsson
þýddi