Réttur


Réttur - 01.04.1973, Blaðsíða 5

Réttur - 01.04.1973, Blaðsíða 5
„Einnig hér á íslandi eru stormatímar í aðsigi, tímar mikilla breytinga og úrslita- átaka um völdin í þjóðfélaginu. Á skömm- um tíma hefur þungamiðja þjóðlífsins færzt í þéttbýlið, til Reykjavíkur fyrst og fremst. Þetta er staðreynd og þýðingar- laust að halda áfram til lengdar blaða- skrifum um það, hvort þessi tilfærsla sé æskileg. Afleiðing þessarar þróunar hlýtur að verða sú, að alþýðan, yfirgnæfandi meiri- hluti íhúanna í bæjunum, verði sterkasta aflið í stjórnmálum þjóðarinnar, er hún vaknar til fullrar vitundar um mátt sinn. Sókn íslenzkrar alþýðu til fullra mann- réttinda og viðurkenningar hefur verið hröð og markvís. Á fáum áratugum hafa bændur og verkamenn hreinsað vilja sinn af vanabundnum hugmyndum um undir- gefnisskyldu við máttarvöld þessa heims og annars, og öðlazt meðvitund um manngildi sitt og rétt; ekki einungis beztu og sterkustu einstaklingar þessara at- vinnustétta, heldur allur þorri þeirra." ,,Um allt land bíða djarfir og stórhuga æskumenn eftir því að lífið veiti þeim hlutverk. — I smiðjunum í Reykjavík, á togurunum í myrkri og hættum millilanda- siglinganna, í einangrun sveitaþæja og smáþorpa, við námsborð alþýðuskóla, menntaskóla og háskóla vaka djarfar vonir í brjósti nýrrar kynslóðar. Það eru beinvaxnir synir og frjálshuga dætur verkafólks með bognu bökin, fólksins, sem var hrakið og hrjáð af hrokagikkj- um og auðsöfnurum sinnar tíðar. Þessi æska hefur í kosningum ársins sem leið fylgt sér um Sósialistaflokkinn, vottur þess, að hún ætli ekki að láta glepja sig frá því mikla hlutverki, sem bíður hennar. Synir og dætur verkafólksins með bognu bökin halda í hendi sér örlögum lands og þjóðar á annan hátt en nokkur íslenzk kynslóð á undan þeim. Það er á þeirra valdi að gera Island að alþýðuríki, leggja grunn að nýju og fullkomnara þjóðskipu- lagi handa börnum sínum en þeim var fengið í hendur. Sá tími er liðinn, er stór- huga unglingar úr alþýðustétt þrjótist yfir í herbúðir andstæðinganna og helgi þeim ævistarf sitt. Alþýðusynir og dætur, sem tekizt hefur að afla sér menntunar, munu ekki nota menntun sína sem að- göngumiða í yfirstéttarklíkur, heldur gera þekkinguna að þitru vopni í þágu verka- lýðshreyfingarinnar. Hvergi bíða hugum- stórra æskumanna erfiðari og stærri verkefni. Það er ekki víst að öldin verði hálfnuð, er þeir fylkja liði til úrslitabaráttu, þessir alþýðumenn, undir hinum rauða fána sósíalismans, í einum flokki. Þeir hafa þjálfazt í skæruhernaði alþýðusamtak- anna, í verkföllum sem ýmist hafa unnizt eða tapazt, í þaráttunni um viðurkenn- ingu á verkalýðsfélagi í þorpinu sínu, í bardögum um einföldustu og sjálfsögð- ustu mannréttindi, réttinn til að vinna sér fyrir lífsviðurværi. Þeir fara þar fyrstir ungir verkamenn, sjómenn, bændasynir, harðsnúið lið og einbeitt. Og ungu stúlk- urnar og konurnar taka sér stöðu við hlið bræðra sinna, unnusta og eigin- manna. Þar næst koma hinir eldri, líka gömlu feðumir og mæðurnar með bognu bökin og andlitin merkt af ævilöngu striti. I eyrum beirra hljóma eggjunarorð skáld- anna, sem löngu á undan samtíð sinni skildu, að þessi flokkur hlaut að verða til. Ungir, vinnuharðir hnefar kreppast, 69
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Réttur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Réttur
https://timarit.is/publication/319

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.