Valsblaðið - 24.12.1969, Side 14

12
VALSBLAÐIÐ
Á I)ví ári, sem nú er að hverfa, eru þrjá-
tíu ár liðin frá því að Valur, fyrir for-
göngu Ólafs Sigurðssonar, keypti Hlíðar-
enda við Laufásveg. Með þessum kaupum
var Vai tryggður samastaður fyrir starf-
semi sína um langa framtíð. En allt fram
að því að ráðizt var í þessi kaup, var Val-
ur á eilífum hrakhólum með allt starf sitt,
bæði íþrótta- og félagsstarf.
Að ráðast í slíkt stórvirki, sem Hlíðar-
endakaupin voru á sínum tíma, þurfti
bæði dugnað og framsýni, en umfram allt
trú á fólk og félag og þá hugsjón, sem
starfið allt var byggt á. Allt þetta hafði
Ólafur Sigurðsson í, ríkum mæli. I*að er
fyrst og fremst hans verk að Valur á í
dag íþróttasvæði og félagsheimili, sem
ætti að endast honum til þess að skipa
veglegan sess, sem eitt hið dugmesta
íþróttafélag landsins.
Á 20 ára afmæli Hlíðarenda, í eigu Vals,
ritaði Ólafur ítarlega grein um Hlíðar-
enda í Valsblaðið og þær vonir, sem hann
batt við staðinn. I*ar segir hann m. a.:
„I»ó kaupin hafi verið gerð er takmarkinu
ekki náð. J>au eru aðeins upphafið. Upp-
haf þess starfs, sem á að tryggja félaginu
fagran og fullkominn samstað, þar sem
unnt verði að einbeita allri orku félagsins
að hinum eiginlegu verkefnum þess, í-
þróttaiðkunum, við fullkomin ytri skil-
yrði.“
Allir við, sem þekktum Ólaf Sigurðsson
og unnum með honum innan Vals, vissum
það, að sú ósk var honum jafnan efst í
huga, að Hlíðarendi yrði, er tímar liðu
fram, einn hinna traustustu bakhjarla
reykvískrar æsku, sem á annað borð gengi
íþróttunum á hönd og skipaði sér undir
fána þeirra. Vissulega varð honum að trú
sinni. Hinar miklu og margvíslegu fram-
kvæmdir að Hlíðarenda, liðna áratugi,
vitna um framtak og félagslegan dugnað,
sem fáa á sinn líka. En þrátt fyrir hinar
miklu framkvæmdir, er nú svo komið að
„jarðnæðið" eins og það var upphaflega,
rúmir 5 ha. er orðið of lítið. Aukið að-
streymi til félagsins, af æskumeyjum og
piltum, kalla á auknar framkvæmdir,
meira húsrými til æfinga og fleiri velli.
Farið hefir verið fram á við borgaryfir-
völdin, af þeim sökum, að fá land Hlíðar-
enda aukið, svo unnt verði að koma fyrir
fleiri æfingavöllum og hættri aðstöðu, fyr-
ir þá sem sífellt bætast í hóp þess heil-
brigða æskulýðs, sem vill skipa sér undir
merki íþróttahreyfingarinnar.
Eiðsoddar ríkis og bæja eiga við hátíð-
leg tækifæri, vart nógu sterk orð til að
lýsa ágæti íþróttahreyfingarinnar og
margföldu gildi hennar fyrir æsku lands-
ins, svo sem rétt er. Og vissulega hafa hin
sterku orð oft verið undirstrikuð með því
að koma til liðs við hreyfinguna á ýmsan
hátt.
Frá aðalfundi
handknattleiksdeildar
Handknattleiksdeild Vals hélt að-
alfund sinn laugardaginn 22. nóv-
ember í Félagsheimilinu. Var fund-
urinn ekki nógu fjölmennur.
Fundarstjóri var kjörinn: Sigurð-
ur Marelsson og fundarritari: Stefán
Bergsson.
Formaður deildarinnar, Þórarinn
Eyþórsson, lagði fram ársskýrslu og
bar hún það með sér, að stjórnin
hefur verið virk á árinu og félags-
líf með blóma og það leynir sér held-
ur ekki að félagarnir hafa af mikilli
alúð lagt hönd á plóginn og þá sér-
staklega í sambandi við leiðbeinenda-
og þjálfarastörf.
Stjórn hélt marga fundi á starfs-
árinu og mörg mál rædd og afgreidd.
Verður ýmislegt tekið upp úr
skýrslunni og fer það hér á eftir.
1 kaflanum „Almennt um starfið“
segir:
— Tekin var upp ný stefna í sam-
bandi við keppnisflokka Vals í hand-
knattleik. Fylgdist Sigurður Gunn-
arsson með keppni allra flokka í
Reykjavíkur- og Islandsmóti. Ritaði
hann niður hjá sér eftir ákveðnu
kerfi allar þær athugasemdir, sem
hann taldi, að að gagni mundu koma
fyrir þjálfara viðkomandi flokka.
Þjálfararnir fengu síðan afrit af
þessum bókunum Sigurðar, til hag-
ræðis fyrir þá í sambandi við þjálf-
un flokkanna. Þá voru og þessar
merkingar notaðar nú þegar þetta
keppnis- og æfingatímabil fór af
stað. Þjálfarar þeir, sem nú þjálfa
yngri flokkana, hafa fengið í hend-
urnar plagg, sem unnið hefur verið
úr þessum merkingum, og síðan met-
ur þjálfarinn á þeim grundvelli á
hvað beri að leggja mesta áherzlu
við þjálfunina.
Valur hefir með árunum vaxið af við-
fangrsefnunum og viöfangsefnin hafa vaxið
með Val. En eigi að verða íramhald á
slíku, til gragns og blessunar reykvískum
æskulýð, svo sem hingað til, verður að
sníða honum stærri stakk og við vöxt.
Meginþáttur að slíku, er stækkun Hlíðar-
endalandsins, svo sem farið hefir verið
fram á, við borgaryfirvöldin. Valsmenn
yngri og eldri ætlast beinlínis til þess að
við þessari óslc þeirra verði orðið.
SigurSur Gunnarsson, hinn nýji formáSur
handknattleiksdeildarinnar, athugull, áhuga-
samur og velviljaSur.
Teknar voru upp á árinu þrekmæl-
ingar á meistara- og 1. flokki karla
og voru þeir þrekmældir 3 sinnum
á tímabilinu hjá Jóni Ásgeirssyni.
Út úr mælingum þessum má lesa
margs konar fróðleik og góðar ábend-
ingar til þeirra, sem mældir voru.
Að þessu verður vikið síðar.
Þá hafði Handknattleiksdeildin
opið hús í Félagsheimilinu einu sinni
í viku og dunduðu félagamir þar við
margs konar spil og aðra skemmtan.
Þetta virtist vera vinsælt meðal
yngra fólksins og ætti að vera sjálf-
sagt framhald á því.
Handknattleiksdeild Vals átti rétt
á vorheimsókn erlends liðs á síðasta
vori og var strax hafizt handa að
komast í samband við lið. Samningar
tókust við „Motionsklubben af 1931“
frá Kaupmannahöfn og komu þeir
til landsins í íebrúar 1969. Dvöldu
hér frá 22.2. til 1.3. og léku hér 4
leiki.
Tekin var ákvörðun um að senda
meistaraflokk kvenna í Evrópu-
keppnina í annað sinn. Þessi ákvörð-
un var gerð með fyrirvara, ákveðið
var að doka við og sjá til með og á
móti hverjum þær mundu lenda. Nú
hefur það komið í ljós, að þær eiga
að mæta pólsku meisturunum og er
málið í athugun, þegar þetta er
skrifað.
Stjórnin samþykkti á árinu utan-