Valsblaðið - 24.12.1969, Page 27

VALSBLAÐIÐ
25
lagið sigraði, það var meira tilviljun,
það var verið að sýna góðan leik. Ég
minnist leiks, sem Fram vann okkur
með 4:1. Við undum þessu tapi illa
og eftir viku skorum við á þá aftur
og alltaf voru þeir til að leika, en
þá vinnum við þá með álíka mun.
Hvar lékst þú í liðinu og minnist
þú sérstakra atvika úr leikjum?
Ég var alltaf framvörður, oft
hægra megin og stundum miðvörð-
ur. Ekki minnist ég neinna sérstakra
leikja eða atvika. Þó var það einu
sinni í leik við Fram, að Friðþjófur
skaut eitt af sínum þrumuskotum
og í það sinn langt utan af velli, fór
boltinn undir slá og út við stöng í
markið og fékk markmaður ekki við
það ráðið, en þá var ein mínúta frá
því leikur hófst! Markmaðurinn stóð
framarlega og taldi, að boltinn myndi
fara fyrir ofan.
Við stóðum gapandi af undrun yf-
ir þessu skoti Friðþjófs.
Aftur á móti minnist ég þess leið-
inlega atviks, það var í íslandsmeist-
aramóti að mig minnir, en þá var
Fram í þriðja sæti, en úrslitaleikur-
inn milli KR og okkar, sem kom nú
stundum fyrir. Þá vildi það óhapp
til að KR-leikmaður hleypur á mark-
mann okkar með þeim afleiðingum
að hann fótbrotnar og urðum við
þá að leika með 10 menn það sem
eftir var og töpuðum með eins marks
mun að mig minnir og því urðu KR-
ingar íslandsmeistarar í það sinn.
Hvað vilt þú segja okkur um erfið-
leikatímabilið hjá Val, þegar allt var
að fara í kaldakol?
Það átti sér nú nokkurn aðdrag-
anda og hann var eiginlega sá, að á
fyrstu árunum var mikil aðsókn að
æfingum í félaginu, svo það horfði
til hálfgerðra vandræða. Þá er farið
i það að stofna annað félag, sem hét
Hvatur og fékk Hvatur sinn völl
nokkuð sunnar á Melunum. Þeir,
sem stofnuðu Val, tóku að eldast og
gifta sig og stofna sín heimili, aðrir
fara að stofna sín eigin fyrirtæki.
Allt gengur þó vel fram á 1917,
þá er áhuginn farinn að fjara út og
kannske hefur það átt sinn þátt í því
að Valur hafði keppt í öllum mót-
um i nokkur ár, en aldrei borið sig-
ur úr bítum, en oft munað einu
marki.
Þetta dró ábyggilega úr ýmsum
félögum okkar og það var eins og
eitthvert vonleysi hefði gert vart við
sig meðal þeirra. Menn hættu að
koma á æfingar, og jafnvel beztu
menn liðsins gengu í önnur félög.
Hins vegar var það ákaflega mik-
il örfun fyrir Val, þegar Egill Jac-
obsen kaupmaður og bezti dómari.
sem þá var völ á hér á landi, gaf
félaginu bikar til að keppa um. í
þá daga var aðeins eitt fast mót eða
íslandsmótið og það félag, sem sá
um það, fékk ágóðann. Svo var það
að Egill Jacobsen kallar okkur stjórn
Vals á sinn fund og afhendir okkur
Reykjavíkurhornið til þess að láta
keppa um, og gat þess við þetta tæki-
færi, að það væri hægt fyrir
ungt og upprennandi félag að hafa
ekki neinn fastan tekjustofn. Gerði
hann það að tillögu sinni að keppni
um þetta horn færi fram að hausti
til og yrði þannig endahnúturinn á
keppnistimabilinu. Þetta varð okkur
ákaflega mikil lyftistöng fjárhags-
lega, en það fór sem fyrri daginn, að
við náðum aldrei i hornið frekar en
íslandsbikarinn. Fleira kom til sem
hafði áhrif á þennan afturkipp, sem
kom í félagið á þessum árum, og má
þar nefna, að við höfðum ekki hugs-
að nógu mikið um að ala upp unga
menn í þessar eyður sem komu. Hvað
mig snertir er ég á þessum árum
að stofna fyrirtæki og fer í sam-
bandi við það til útlanda, en það var
sumarið 1919, og komst alveg út úr
þessu þá. Þegar ég kom svo heim
hafði ég mikið að starfa við þetta
fyrirtæki, sem var að sjá dagsins
ljós. Varð það til þess að ég gufaði
upp úr öllu félagslífi í Val.
Þegar verst gegnir var það Axel
Gunnarsson, sem tekur upp merki
Vals með miklum krafti og undra-
veðrum dugnaði. Ég tel þvi að Axel
hafi verið lífgjafi Vals á þessum
árum. Ég hygg líka, að Ársæll bróðir
hans hafi verið honum nokkur styrk-
ur og stoð. Ársæll starfaði mikið í
skátahreyfingunni og Væringja-fé-
laginu og náði hann þar í góða krafta
sem komu Val að góðum notum.
Telur þú að séra Friðrik hafi haft
mikil áhrif á starf og stefnu Vals
á þessum árum og síðar?
Ég mundi segja, að áhrif séra
Friðriks a. m. k. á byrjun Vals hafi
ekki verið verulega jákvæð, jafnvel
neikvæð, en það breyttist fljótt og
eftir það, að hann skynjaði leikinn,
tilgang hans og uppeldismöguleika
og hann fann þá að þarna var til-
valið verkefni fyrir unglingana á
sumrin, sem ekki fóru úr bænum.
Eitt af því dásamlegasta, og sem
ég gleymi aldrei, voru heimsóknir
okkar upp í KFUM, eftir æfingarn-
ar, til að hlusta á þó ekki væri nema
næsta erindi úr hinu snjalla kvæði
hans: „tJti og inni“. Hann orti þenn-
an ljóðabálk einmitt eitt sumarið,
sem hann var með okkur á Melun-
um. Mér er óhætt að segja það að
hans hlutur í starfi okkar i Val fyrstu
árin var alveg stórkostlegur. Hann
örfaði okkur til að halda vel saman,
eggjaði okkur til dáða og hvatti til
drengilegrar framkomu við alla þá
er við áttum samvinnu við, hvort
sem það var á leikvelli eða utan. Ég
geri líka ráð fyrir því að það hafi
verkað örfandi á hann sjálfan, að
það var alltaf fastur hópur, stór hóp-
ur af KFUM-konum og körlum, sem
komu til að horfa á leiki Vals, sér-
staklega við Fram, og tók svo inni-
legan þátt í gleði okkar og sorgum.
Það voru ekki aðeins yngri menn-
irnir, þeir eldri létu ekki á sér standa
og má þar nefna Guðmund Ásbjörns-
son og Sigurbjörn í Vísi o. fl.
Ég álít því að Valur hafi haft al-
veg ómetanlegt gagn af því og notið
aukins þroska, vegna þess að félagið
var innan KFUM og undir handar-
jaðrinum á séra Friðrik Friðrikssyni.
I þessu sambandi má geta þess að
eftir æfingarnar safnaðist hópurinn
saman á æfingasvæðinu og flutti séra
Friðrik þá stutta bæn og ef hann
var ekki viðstaddur var það einhver
piltanna sem það gerði.
Höfðuð þið nokkra þjálfara á
fyrstu árunum?
Fyrsti þjálfari Vals mun hafa ver-
ið Júlíus Hafstein, siðar sýslumað-
ur á Húsavík. Hann var mjög áhuga-
samur um knattspyrnu og leiðbeindi
okkur a. m. k. fyrsta sumarið.
Eins minnir mig það, að Axel
Tuliníus, sem líka varð sýslumaður,
hafi eitthvað verið með okkur og eins
konar dómari hjá okkur á æfingum
stundum. Báðir þessir menn voru
miklir vinir séra Friðriks og munu
þeir hafa annazt þetta vegna tilmæla
hans.
Nú hefur þú það á samvizkunni,
Guðbjörn, að hafa hleypt þessu fyr-
irtæki af stað, knattspyrnufélaginu
Val, og nú langar mig til að spyrja
þig, þegar þú lítur til baka, 75 ára,
hvort þú sért sáttur við okkur hina