Valsblaðið - 24.12.1969, Side 34

32
VALSBLAÐIÐ
Þarna er atriði, sem þarf að leggja
meiri áherzlu á en gert er, og það
verður að gera strax í byrjun, það
væri von til að þessar hreyfingar
yrðu ósjálfráðar í leitmnn.
Þetta er ef til vill í og með vegna
þess að við erum að fá þjálfara sem
teknir eru í þetta eftir happa- og
glappaaðferðinni, við segjum að þessi
þjálfari geri félaginu mikinn greiða
þegar enginn annar þjálfari fæst.
Þá er það varalaust gott fyrir hann
að vinna að einhverju settu marki í
þjálfun sinni eftir ákveðinni reglu.
Það þarf ekki að vera að sá sem mest
kann, sé beztur kennari. Á nám-
skeiði því sem ég var á í Danmörku,
var okkur ráðlagt að nota yfirleitt
það sem bezt ætti við, að okkar áliti,
til þess að ná tilteknum atriðum.
I þessu sambandi var bent á það
að einn þjálfarinn, sem einmitt hef-
ur komið við sögu landsliðsins, hann
hafði þjálfað fjórðu deildarlið, þar
sem lögð var nær eingöngu áherzla
á innanfótarspyrnur milli manna.
Ég held því að við eigum að taka
upp knattþrautirnar að einhverju
marki og bæta við þar sem okkur
finnst við þurfa, og haft ákveðin
atriði milli flokka. Það ýtir undir það
að endurskipuleggja unglingastarfið.
Við þurfum að veita meiri starfskröft-
um í þessa starfsemi til þess að geta
vænzt meiri árangurs. Þetta er sjálf-
sagt atriði sem við höfum alltaf vit-
að og hefur gengið erfiðlega að fram-
kvæma, en þetta á að vera baráttu-
mál okkar núna. Við þurfum að til-
nefna ákveðna menn, sem annast
þetta, menn, sem síðan verða tengi-
liðir milli drengjanna og deildar-
stjórnarinnar sjálfrar. Við þurfum
ennfremur að leggja fyrirliðum sveit-
anna mun meiri ábyrgð á herðar og
skyldur. Oft er það svo að sá sem
hefur verið valinn sem fyrirliði hef-
ur það ef til vill sér mest til ágætis
að taka vel í hendi, en þetta er van-
ræksla af hendi ráðandi manna í
deildinni. Þeir hafa aldrei fengið að
vita hið raunverulega hlutverk sitt.
I sumar reyndi ég það að nota fyrir-
liðann í öðrum flokki, og hafi vel
tekizt til í sumar, þá er það ekki
minna fyrir það, hvað fyrirliði ann-
ars flokks, sérstaklega í A-liði, hjálp-
aði mikið til við allt félagsstarf og
alla samheldni í flokknum. Það á
að vera einn þátturinn í baráttunni
Rafn Viggósson, þjálfaii badmin-
tondeildarinnar
„Legg áherzlu á að hlyttna að unga fólkinu
°g gefa fví tœkifœn“
Þeir sem hafa fylgzt með störf-
um badmintondeildarinnar í þessi
tvö ár, sem hún hefur verið starf-
andi, munu hafa veitt þvi athygli,
að ráðinn hefur verið sérstakur leið-
beinandi.
Mun ætlunin fyrst og fremst, að
hann leiðbeini yngra fólkinu, sem
er að byrja og því, sem farið er að
taka þátt í mótum.
Maður þessi er Rafn Viggoson,
mikill áhugamaður um badminton
um langt skeið. Félagi í Tennis- og
Badmintonfélagi Reykjavikur og
virkur sem keppandi um langt skeið
og hefur unnið sér það til ágætis að
verða Islandsmeistari í tvíliðaleik,
ásamt Óskari Guðmundssyni. TBR-
meistari varð hann einnig eitt árið,
ásamt Garðari Alfonssyni. Rafn
hefur alltaf haft áhuga fyrir kennslu
og leiðbeiningum fyrir ungt fólk og
það var fyrir tilviljun, að hann komst
á námskeið fyrir leiðbeinendur, sem
dönsk stúlka hélt hér fyrir allmörg-
um árum.
Hann komst inn vegna þess að
annar forfallaðist, en síðan hefur
hann, einn af fáum, sem þátt tóku
í námskeiðinu haldið áfram kennslu.
Rafn les erlend tímarit um bad-
minton og fylgist vel með og eftir
árangri piltanna i Val virðist það
liggja vel fyrir honum að kenna og
leiðbeina, það sýnir árangur þeirra
síðan hann kom.
Við náðum tali af Rafni og báð-
um hann að segja okkur svolítið um
fyrir auknu unglingastarfi í félaginu,
að taka fyrirliðana með í ábyrgt starf.
Þá er það vafalaust gott fyrir hann
okkar kæra félagi og verkefnin víða,
sem krefjast margra vinnandi handa,
sagði hinn áhugasami Róbert að lok-
um.
F. H.
Hinn öíuli og áhugasami þjálfari badmin-
tondeildarinnar, Rafn Viggósson.
þjálfunina i deildinni og það leið-
beinendastarf, sem hann innir þar
af hendi og það má geta þess hér,
að stjórn deildarinnar og ungling-
arnir eru mjög ánægðir með störf
hans.
— Hvemig fellur þér við Vals-
mennina?
— Mér fellur vel við fólkið, en
það er mest unga fólkið, sem ég hef
saman við að sælda í sambandi við
æfingarnar. Það er mikill áhugi, i
fyrra voru kannske of margir til þess
að um verulega mikla kennslu væri
að ræða. I þvi sambandi mætti benda
á það, að það væri mikils vert að
hafa nokkra aðstoðarmenn á æfing-
unum. Það mundi auka árangurinn
ef hægt væri að koma slíku við. Það
er svo margt sem þarf að hafa auga
á hjá byrjendunum og sýna þeim:
Halda á spaða og svo hinn mismun-
andi slátt, o. m. fl.
Það eru margir efnilegir ungling-
ar í Val, miðað við þann hóp, sem