Valsblaðið - 24.12.1969, Síða 37

VALSBLAÐIÐ
35
Fyrsta stjórn knaltspyrnudeildarinnar: F. v. Jón Þór Jóhannsson, Elías Hergeirsson, Ægir
Ferdinandsson form., Hermann Hermannsson, Páll Aronsson.
þá hefði verið eðlilegra að koma
upp fulltrúafundi — aðalfundi ,með
fulltrúum frá hinum ýmsu aðilum
innan félagsins. Með því móti var
minni hætta á því að einstaka deild-
ir gætu tekið völdin á aðalfundi, sem
gæti verið tilefni til missættis milli
deilda, sem gat orðið félaginu hættu-
legt. Með fulltruaaðalfundi var lika
tryggt, að alltaf kæmu til fundarins
ábyrgir menn og fjölmennari en
venja var. Þetta var frá mínu sjón-
armiði punkturinn yfir i-ið, og með-
an svona er lokaatriðið í þessa skipu-
lagsbreytingu.
Hvernig fannst þér þessi skipan
verka fyrstu árin á eftir meðan þú
varst formaður?
Mér fannst skiptingin verka ákaf-
lega vel þegar í stað, að því leyti að
í stjórnir deilda völdust mjög góðir
og hæfir menn til forustu i öllum
deildum og líf og fjör færðist í allt
starf. Þó kom fram, að því er virt-
ist, hjá deildunum svo lítil tregða,
eins og þeir áttuðu sig ekki strax á
frelsinu sem þeir höfðu fengið, að
þeir voru að mestu óháðir. Það má
svolítið líkja því við það, þegar lax-
veiðimaður hefur lengi þreytt lax
og síðan slitnar úr honum. Þá áttar
laxinn sig ekki á því að hann er
laus og liggur kyrr alveg við fætur
manns, svo maður getur næstum því
tekið hann með höndunum.
Það er þetta sem ég held, að hafi
háð forustumönnum deildanna til að
byrja með. Ég tók þá ákveðnu af-
stöðu og sagði þeim það, en ég held
að þeir hafi ekki fyllilega skilið það,
að þeir áttu að starfa sjálfstætt og
stjórnin ætti ekki að grípa inn í
störf þeirra fyrr en nauðsynlegt væri
eða stjórn viðkomandi deildar ósk-
aði eftir því. Þetta var lagt út fyrir
mér sem fullmikið afskiptaleysi, en
ég fór að hugsa um önnur mál fé-
lagsins, því ég treysti þessum mönn-
um fullkomlega fyrir deildunum.
Það hefur lika sýnt sig að flestallir
þessir menn, sem völdust í stjórnir
deildanna í upphafi, eru starfandi
af fullum krafti og sumir komnir í
aðalstjórn og má þar nefna formann
félagsins í dag, sem var fyrsti fof-
maður knattspymudeildarinnar. Ég
held áð þetta hafi verið rétta leiðin,
því ég álít, að ef aðalstjórnin hefði
farið að blanda sér meir inn í mál
deildanna hefði orðið nákvæmlega
sama niðurstaðan og áður var,-
Stjórnir deildanna hefðu orðið deild-
ir, en það var alls ekki ætlunin.
Ég held að þessi tregða hafi held-
ur háð deildunum til að byrja með,
en þær störfuðu mjög vel og skipu-
lagið sjálft reyndist með afbrigðum
vel og ég er sannfærður um það og
það hefur glatt mig mikið, því ég
hef fylgzt með þessu æ siðan að Val-
ur hefur átt við þetta ágæta skipu-
lag að búa í þessi 10 ár.
Það eina sem ég vildi benda á
er það, að mér virðist sem aðalstjórn-
in hafi svolitla tilhneigingu til að
fara aðeins of mikið inn á starfssvið
knattspyrnudeildarinnar, en þetta er
aðeins smá ábending. Ég er ákaf-
lega ánægður með störf deildanna
og þróunina. I þvi sambandi vil ég
benda á, að badmintondeildin væri
ekki komin á i dag, ef ekki hefði
verið deildaskipting í félaginu, ekki
með þeim krafti, sem hún hefur
rekið starf sitt í þessi tvö ár. Engin
nefnd hefði gert það, sem stjórn bad-
mintondeildarinnar hefur gert, sagði
Sveinn að lokum.
Þeir spáSu þannig:
1 tilefni af þessari breytingu, sem
gerð var á starfsemi félagsins, lagði
Valsblaðið (Jólablað 1959) eftirfar-
andi spurningu fyrir nokkra framá-
menn í félaginu: Hvernig lízt þér á
déildaskiptinguna ?
Jón Kristjánsson, þáverandi for-
maður handknattleiksdeildarinnar,
svárar þannig:
— Ég get nú lítið um það sagt,
er tæpast nógu kunnugUr félagsmál-
unum í héild. Ég lield þó, að það
hljóti að vera til bóta. Mér skilst að
með því fáist fleiri til starfa og að
það miði sem sagt að því, að fá sem
flesta í deildunum til starfa með
ábyrgðartilfinningu. Ég held að þeir
skilji betur, hvað liggur á bak við
félagið og tilgang þess. Það er ekki
aðeins að fara í búninginn og út á
völlinn.
Persónulega finnst mér, að ég hafi
þroskazt meira á því að taka þátt
i störfunum og því, sem er að gerast
í kringum félagið en að taka þátt í
leikjunum og það getur oft verið
mjög skemmtilegt i samstarfi við
áhugasama félagsmenn.
Ægir Ferdinandsson, þáverandi
formaður knattspyrnudeildar, svar-
ar þannig:
— Vel. Það er um þetta sem ann-
að, ef menn fást til að vinna vel þarf
engu að kvíða. Það er ekki nóg að
við í stjórninni vinnum.
Jón Þórarinsson, í stjórn hand-
knattleiksdeildarinnar svarar á þessa
leið:
— Ég verð að segja, að ég er
hlynntur því að reyna þetta.
Við erum búnir að hjakka svo
lengi í sama fari, að það er vel þess
virði að reyna nýjar leiðir.
Því er ekki að neita, að fljótt á
litið virðist mér það muni verða
erfiðara fyrir handknattleikinn en
knattspyrnuna, fjárhagslega. Ég er
samt ekki svartsýnn, síður en svo.
Auðvitað verður öllum, sem taka þátt
í æfingunum, að vera ljóst hvað það
er að vera félagi iþróttafélags og að
með því að vera félagi verða menn
að taka á sig skyldur. Þeir þurfa að
skilja, að allt sem að þessu lýtur
kostar meiri og minni peninga og
allir verða því að skilja, að þeir
verða að borga fyrir það, sem þeir
njóta og að öll skemmtun hvav sem
er kostar peninga.