Valsblaðið - 24.12.1969, Síða 47

VALSBLAÐIÐ
45
Þetta er ekki eins slœmt og þáÓ lítur út fyrir, Steini Friðþjófs er bara að bjarga og hreinsa
frá marki eins og svo oft áÓur.
sem voru að meira eða minna leyli
hans verk. I síðari hálfleiknum skor-
uðu þeir ekki nema eitt mark, enda
höfðum við þá nokkuð áttað okkur
á leikaðferð þeirra og auk þess, og
það sem mestu máli skipti, var mark-
varzla Sigurðar Dagssonar. Ég hel
nú oft séð hann verja snilldarlega
um dagana, en aldrei neitt svipað
þessu, enda fékk hann líka hólið i
blöðunum daginn eftir og sum þeirra
voru með nafn hans í fyrirsögnum
auk fjölda mynda.
— Telur þú þá, að þetta 6:o tap
hafi verið nokkuð sanngjarnt?
-— Allavega held ég að það hafi
verið illmögulegt að komast hjá
minna tapi eins og þeir léku i fyrri
hálfleiknum og þar sem við þekktum
leikaðferðir þeirra ekki neitt. Þá vil
ég benda á, að þeir eiga 7 menn í
belgíska landsliðinu, sem hefur tryggt
sér rétt til þátttöku í 16 liða úrslit-
um heimsmeistarakeppiiinnar í
Mexico og auk þess hefur Ander-
lechtois sigrað Manchester Ln. 3:0
á heimavelli Manchester, svo þarna
er ekki um neina smákarla að ræða.
— Hvað er þá að segja um síðari
leikinn, hann tapaðist ekki nema
2:0?
— Já, að vísu, en þar kom nokk-
uð til. Milli ieikjanna vorum við
um kyrrt í Belgíu og meðal annars
buðu þeir okkur ineð sér til annarar
borgar, Gent, þar sem þeir léku einn
leik gr-gn höfuðandstæðingi sinum í
belgisku deildarkeppninni. Ég held
þvi írom, að við höfum mikið lært
af að fá að sjá þá leika þarna með
tiíliti til hvernig við ættum að verj-
ast þeim í síðari leiknum. Þá kom
Bergsveinn Alfonsson að heiman og
lék með okkur síðari leikinn. Hann
var settur til að gæta Poul von Himst
og gerði það svo vel, að hann hvarf
algerlega í fyrri hálfleik og kom
hann ekkert inn á í þeim síðari. Of-
an á allt bættist svo, að við lékum
eins vel og við getum hezt, svo segja
má, að allt hafi hjálpazt að í síðari
leiknum. Ég vil taka það fram, að
við lékum sóknarleik í báðum leikj-
unum og ég veit, að hefðum við leik-
ið varnarleik eins og við gerðum
gegn Benfica, þá hefði markatalan
orðið lægri. 1 leikjunum gegn okkur,
og eins þegar við horfum á þá leika,
sáum við tvo markverði hjá þeim
og það eru einhverjir beztu mark-
verðir, sem ég hef séð. Það var ekki
nóg með að þeir verðu milli stang-
anna, heldur má segja að þeir hafi
átt allan vitateiginn og hirtu alla
bolta, sem þangað komu. Svona mark-
verði þurfum við að eignast Islend-
ingar, sem hafa úthlaupin í lagi.
— Þið höfðuð svo viku í milli leikja
til að skoða ykkur um þarna?
— Já, við höfðum það og gerðum
sitthvað okkur til skemmtunar. Svo
æfðum við vel alla vikuna og fór-
um í kynnisferðir um borgina, sem
þeir hjá Anderlechtois sáu um fyrir
okkur. Þá vorum við boðnir heim
til íslenzka ambassadorsins í Belgu,
sem býr í Gent, Níelsar P. Sigurðs-
sonar og tóku þau hjónin sérstaklega
vel á móti okkur. Fór hann með okk-
ur og sýndi okkur hinar sögufrægu
Waterloo-hæðir. Þangað var mjög
ánægjulegt að koma.
— Eru ekki neinir Norðurlanda-
leikmenn með Anderlechtois?
— Jú, það er einn Svíi, sonur
Gunnars Nordals, knattspyrnu-
mannsins fræga. Iiann kom hingað
til lands með sænska unglingalands-