Valsblaðið - 24.12.1969, Qupperneq 60

58
VALSBLAÐIÐ
Gestir bdSnir velkomnir á
Valsdaginn.
í þeim tilgangi og framkvæmd öll
hér í dag er til fyrirmyndar.
— Er eitthvað sérstakt i félags-
starfi Vals, sem ykkur finnst að bet-
ur mætti fara?
— Þvi miður erum við ekki svo
kunnug félagslífinu, að við séum
réttu aðilarnir til að gagnrýna það.
En kynni okkar af Val í gegnum
dóttur okkar eru félaginu aðeins já-
kvæð og eins og við sögðum áðan.
þá er enginn vafi á því að það er
mikið lán hverjum unglingi, sem
tekur þátt í keppni og starfi íþrótta-
félags, sögðu hjónin að lokum.
S.dór.
Tryggvi Gíslason.
„Valur á stóran
þátt í lífi
manns,"
— segir Tryggvi Gíslason,
sem eitt sinn lék sjálfur og
hefur átt fjóra syni í Val
Ég hafði ákveðið að leita mér efnis
í Valsblaðið suður á Hlíðarenda, á
sjálfan Valsdaginn 23. ágúst sl., en
úrhellis rigning og rok virtist ætla
að eyðileggja það fyrir mér. Þá sá
ég hvar maður stóð og horfði á leik
milli Vals og Víkings í 5. fl. C og
var sem hann tæki ekkert eftir því
hvemig óveðrið hamaðist. Ég hugs-
aði með mér, að annað hvort væri
þarna um forstokkaðan Víkingsað-
dáanda að ræða eða þá einn af þess-
um sönnu Valsmönnum, sem ekkert
bítur á. Og það var síðari tilgátan
sem var rétt, því þegar nær kom,
sá ég að þetta var hann Tryggvi
Gíslason, sem flestallir Valsmenn
þekkja, enda má segja, að hvar sem
Valur stendur í eldlínunni, þá sé
hann mættur til að hvetja sína menn.
— Menn hafa nú orðið Valsmenn
af minna tilefni en því, að eiga 4
stráka, sem allir hafa leikið með Val,
auk þess að hafa gert það sjálfur,
sagði Tryggvi, þegar ég fór að spjalla
við hann.
—■ Þú hefur þá byrjað urigur 1
Val, Tryggvi?
— Ég byrjaði strax í 4. fl., sem
þá var yngsti floklcurinn og ég lék
einnig í 3. fl. Það fór með mig eins
og svo marga aðra stráka, að ég fór
í sveit, og þar með var maður dott-
inn útúr þessu. Valur átti samt svo
sterk ítök í manni, að sambandið
við félagið slitnaði aldrei og ég tel
mig hafa gert mitt bezta í þvi að
útvega Val leikmenn, þvi fjórir syn-
ir mínir hafa leikið með Val og einn
af þeim er í þessum fræga flokki
hans Róberts og hefur hann verið
með þeim frá því í 5. fl. Hann heitir
Tryggvi sá.
— Þú fylgist vel með yngri flokk-
unum, Tryggvi?
— Já, ég set mig í færi að sjá þá
leika, enda sér maður oft á tíðum
betri knattspyrnu þar en í eldri flokk-
unum, að minnsta kosti vantar ekki
leikgleðina og áhugann.
— Getur þú bent á eitthvað, sem
þér finndist mætti betur fara í fé-
lagsstarfinu?
— Það situr nú sízt á mér að
kvarta, eftir allt það sem Valur hefur
gefið mér, en þó er eitt sem ég vildi
benda á, en það er að þjálfarar yngri
flokkanna komi, þegar flokkarnir eru
að leika. Ég veit það til að mynda
að Róbert Jónsson hefur alla tíð gert
þetta og það er áreiðanlega meira
virði en margir gera sér grein fyrir.
Ég hef oft á tíðum séð flokka frá
öðrum félögum koma þjálfaralausa
til leiks og þá er þetta eins og höfuð-
laus her og maður hefur vorkennt
þessum litlu skinnum.
— En félagslifið sjálft?
— Ja, ég get aðeins svarað fyrir
mína parta og það þori ég að full-
yrða, að strákarnir mínir hafa ómet-
anlegt gagn og gaman af veru sinni
í Val og hér á Hlíðarenda hefur ver-
ið þeirra annað heimili. Ég tel það
gæfu fyrir alla foreldra sem geta
vitað börn sin starfandi í Val.
Meistarafloklcur karla í handknáttleik
hefur nú unmið Reykjavíkurmótið í tvö
Ar í röð. Hér hefur fyrirliða, Ilerrji
Guðnasyni, verið aflientur bikarinn og
er liann ttannarlega í góðum höndum.