Valsblaðið - 24.12.1969, Síða 67

VALSBLAÐIÐ
65
Áður en leikurinn hófst var búið
að ákveða það a,ð ég skyldi taka
vítaspyrnu ef hún kæmi fyrir í leikn-
tun. Ég gat ómögulega skorast und-
an þessu úr því sem komið var, en
ég hef aldrei á ævi minni verið eins
„nervös“. Ég gekk að knettinum og
stillti honum á vitapunktinn, en
hjartað sló og hamaðist. Ég reyndi
þó að gera mér grein fyrir hvar ég
ætlaði að sparka í markið og var
ákveðinn að sparka i hægra hornið.
Geng ég síðan nokkur skref aftur
á bak, til að taka tilhlaup. Ég tek
sprettinn að knettinum, en hvað
heldurðu, á meðan ég er að hlaupa
að hnettinum færir markmaðurinn
sig til hægri, ég var kominn of nærri
knettinum til að breyta um skot-
stað og skjóta í vinstra hornið, svo
ég sparka bara eitthvað á markið,
og lenti knötturinn sem næst á mitt
markið, en þá var ég svo heppinn,
en markmaðurinn óheppinn, að hann
er búinn að kasta sér i hægra hornið
og lá endilangur, en knötturinn snerti
fót markmannsins, þar sem hann lá,
og snerist knötturinn inn í markið.
Ekki dró það úr taugaóstyrk mín-
um, að KR-ingar fóru að hlæja að
einhverju meðan ég var að hlaupa
að knettinum, en þetta fór allt vel
og mér létti mikið, þegar ég sá að
mark varð. Síðar skoruðum við eitt
mark í viðbót.
Mér er líka minnisstæður leikur
við Þrótt, þegar ég skoraði þrjú mörk
og eitt þeirra úr vítaspyrnu.
Mér finnst strákamir hafi ekki
stundað æfingarnar nógu vel á síð-
asta keppnistímabili. Ef allir kæmu
og allir sýndu baráttuvilja mundi
þessi flokkur hafa unnið fleiri mót
en við gerðum. Ég álit, að þeir geti
mikið betur og vona, að þeir geri
það á næsta keppnistímabili.
Mér þótti uppskeruhátíðin ákaf-
lega skemmtileg, góðar veitingar og
svo var gaman að fá viðurkenningar-
skjölin fyrir unnin mót. Ég fékk tvö,
annað fyrir Miðsumarsmótið, sem
5. fl. B vann og svo lék ég einn leik
í Reykjavíkurmóti 5. A, sem vann,
og ég held að allir strákarnir séu
ánægðir með þessi fallegu skjöl.
Skjöl þessi voru afhent þarna á
uppskeruhátíðinni.
Mér fannst of fáir fundir í fyrra-
vetur og þyrfti að fjölga þeim. Helgi,
þjálfarinn okkar, var með töfluæf-
ingar í sumar og em þær góðar, en
mæli líka með fundum til að spjaUa
saman um eitt og annað.
Ég vil svo að lokum segja það,
að ég er ánægður yfir því, að 5.
flokkur skyldi vinna „Jóns-bikarinn“
í ár.
Vona svo að strákarnir haldi vel
saman og æfi af krafti, og eins og
ég sagði áðan, þá geta þeir mun
meira en þeir sýndu í sumar.
Viðar Helgason, 12 ára, fyrirliSi í
5- fl C:
Ég held að ég hafi byrjað að leika
knattspymu, þegar ég var 6 ára. Þá
var ég í KR, en það kom upp ósam-
komulag milli okkar strákanna, svo
ég hætti þar. Þegar ég var 8 ára
fór ég í Val og kann ég ágætlega
við mig þar. I sumar byrjaði ég að
keppa og lék með C-liðinu og lék
með B-liðinu í Reykjavíkurmótinu.
Ég hef alltaf gaman af að keppa
og mér þótti gaman að skora fyrsta
markið og man vel, hvernig það
gerðist. Það var skotið að marki dá-
lítið föstu skoti, en markmaðurinn
missti knöttinn frá sér, en ég fylgdi
fast eftir og kom knötturinn á móti
mér og ég skaut svo á markið og
hann lá í netinu.
Þá er mér minnisstæður leikur,
sem við lékum við Fram í Miðsum-
arsmótinu, en þann leik unnum við
með fjórum mörkum gegn engu. Ég
var svo heppinn að skora tvö af
mörkunum. Þessi leikur var líka
svolítið sögulegur að því leyti, að
þjálfari okkar, Helgi, var beðinn að
dæma og samþykktu bæði liðin það.
Ég held nú samt, að sumir Fram-
ara, sem á horfðu, hafi ekki verið
neitt ánægðir með það.
Af ísienzkum knattspyrnumönn-
um finnst mér Reynir í Val og Þórir
i Val skemmtilegastir, en af erlend-
um, eða enskum, sem ég hef séð í
sjónvarpinu, finnst mér skemmti-
legastur Colin Bell úr Manchester
City, en hann leikur einnig í enska
landsliðinu.
Strákarnir mættu ekki vel í sum-
ar á æfingar, sumir æfðu þó vel, en
það voru of margir, sem ekki æfðu
nóg. Það var helzt á föstudögum, sem
þeir fjölmenntu á æfingarnar og
hugsa ég, að þeir hafi gert það til
þess að reyna að vera valdir í lið,
sem átti að keppa um helgina. Vona
ég, að þeir æfi betur næsta ár og
standi sig þar af leiðandi betur, og
það geta þeir.
Helgi var oftast einn með flokk-
inn í sumar, en þó voru tveir piltar
honum til aðstoðar í stuttan tíma.
Það þyrftu að vera fleiri, sem segðu
til. Það koma venjulega 2—3 lið og
meira á föstudögum og þá getur einn
maður ekki kennt hverjum einstök-
um nóg. Það þyrfti að vera meiri
tíma til að æfa knattmeðferð, í stað
þess að skipta liði strax. Þó voru
æfingar með knött i knattmeðferð á
föstudögum.
Mér finnst félagslífið i Val
skemmtilegt, mætti þó vera meira
af fundum og kvikmyndum um
knattspyrnu og litils háttar af grin-
myndum. Ég hef hugsað mér að
halda áfram, þegar ég kem í fjórða
flokkinn og ég held að flestir þeirra,
sem ganga upp, haldi áfram.
Einar Kjartansson, 4. fl. A. fyrirliÖi:
Þetta byrjaði sæmilega hjá okkur
í vor, en ekki nógu gott, töpuðum
fyrir Víking og KR, en urðum samt
í 2.—4. sæti.
Mér þykir alltaf gaman að leika
við Víking, því þeir halda saman
frá ári til árs eins og við og leikir
liðanna verða jafnir, og skiptast lið-
in á um að vinna, en við höfum ekki
haft heppnina með okkur i úrslita-
leikjunum við þá.