Kirkjuritið


Kirkjuritið - 01.12.1971, Síða 72

Kirkjuritið - 01.12.1971, Síða 72
hœtti. Þar fœddist öllum til skelfingar lifandi barn, tuttugu og fjögurra eða fimm vikna úr móðurlífi. Þar með var þó nýtt og mikið vanda- mól í heiminn borið. Hið fœdda líf var verndað að lögum. Hér á landi er öðru hverju verið að safna fé handa hungruðum börnum, sem dauði vofir yfir í fjarlœgum löndum. Það er sagt að vér séum mannúðlegir og hjólpfúsir, Islendingar, og það er gott, ef satt er. — En hví skyldum vér vera að leggja ó oss fórnir til þess að bjarga lífum barna, sem eiga fyrir sér líf við sult og bógustu lífskjör, — ef þetta líf og raunir henta ekki vorum börnum? Gerum oss Ijóst, kristnir menn, að samtíð vor er sek um hrœðilega glœpi gegn varnar- lausum smœlingjum. Vér erum samsekir, ef vér þegjum 03 höfumst ekki að. I mannréttindaskró Sameinuðu þjóðanna stendur skrifað: ,,Allir menn eiga rétt til lífs, frelsis og mannhelgi." Undir það höfum vér skrifað, Islendingar. Hvorki virðum vér né sam- tök hinna Sameinuðu þjóða þó svo eitt lítið líf í móðurkviði, að oss takist að vernda það. Aftur ó móti hefur oss veizt auðvelt — með Sameinuðu þjóðunum — að innbyrða í einum bita Kínverska alþ/ðulýðveldið, þótt vér vitum, að þar hefur líf, frelsi og mannhelgi kristinna manna og annarra verið einskis metið ó liðnum órum. Hér er því ekki neitað, að til séu þau mann- leg vandamól, sem örðugt er úr að leysa. En sé nokkur kostur fyrir hendi annar en dróp mannsbarns, þó er hann betri. Oss ber að ganga undir margan kross. Ef vér fœrumst undan, þó er heiðin sjólfselska ó nœsta leyti. Ef Guð er með oss, hver er þó ó móti oss? Fjögurra alda biskupsdómur Þess er vert að minnast, um leið og rekið er smiðshöggið ó þennan órgang Kirkjuritsins, að 8. apríl 1971 voru liðin fjögur hundruð ór fró biskupsvígslu Guðbrandar Þorlókssonar. Enginn ógreiningur er um það, að hann hafi verið mikilvirkastur íslenzkra biskupa, enda stóð bisk- upsdómur hans í fimmtíu og sex ór. Óhœtt mundi og að nefna hann biskup Orðsins öðrum íslenzkum biskupum fremur, því að enginn annar ruddi Guðs orði braut til þjóðarinnar með sama hœtti. Prentun hans og útgófa ó hinni fyrstu Biblíu ó íslenzkri tungu er undor legt þrekvirki og þar að auki snilldarverk, er stenzt samanburð við hið bezta af sama tag1 í víðri veröld. Það er því verðugt í bezta mata' að húsakynni Hins íslenzka biblíufélags se° við hann kennd. En helzt til smóvaxin verð° stórvirki þess gamla og góða félags, þe9°r jafnað er til Guðbrandar. Svo er talið, að Guðbrandur hafi gefið 1 12 rit, sem öll voru œfluð til kristinnar frceðslu °g uppbyggingar í kristinni trú. Flest þeirr<J hafði hann sjólfur þý11 eða cndursamiö. öðru leyti skal hér ekki fjölyrt um hið mi^0 dagsverk hans. Hin merka grein dr. Bjarr,c Hareides um fermingarskipanina fró 1596 heita sœmilegur bautasteinn af hólfu Kid<lu' riísins. Aðeins skal hér minnt ó það, hve'Su þar eru fœrð rök að því, að Guðbrandur ha*1 verið í beinum tengslum við föðurland siðbótar innar, merka, þýzka guðfrœðinga, þótt sjótfur nœmi hann í Danmörku, og verið nógu sjótf' stœður og cinarður til þess að fara þcer gatur' sem hann taldi skemmstar í áfanga. Þa|inl^ fœst þá nokkuð Ijós mynd af þeim svipn1'^ manni: Hann var hámenntaður guðfrceðir9u með víðan sjónhring og djarfur og einar^u kirkjustjórnandi. Það er rétt og kristilegt að gefa gœtur v msurT1 minningadögum. Slíkt getur orðið til uppW^ ingar og hvatningar á margan hátt. Annað 1110 er það, hvort unnt sé og rétt að rökstyðlu meiri háttar aðgerðir í kristilegu starfi n1e slíkum dögum eða binda þœr við þá. Það er e. t. v. vafasöm rök fyrir kirkjubyggingu e. fjölgun biskupa, að þrjú hundruð ár séu frá dauða Hallgríms Péturssonar, ellefu 0 frá upphafi byggðar á íslandi eða níu hun rU ár frá dauða ísleifs biskups. Einhverjar brýnn^ ástœður verða að vera til slíkra stórvirkja. p ^ eru til. Og er þá ekki eðlilegast og bezh 0 þeim sé haldið fram, svo að hvað eina 9 eftir föngum haft sinn rétta tíma eftir þ°r* nauðsyn. Fyrir fáeinum árum voru kröfuf biskup í Skálholt ákaflega hávœrar. Þc£r verið þaggaðar niður um sinn. Nú upp á s' kastið heyrast svo aftur raddir um, °ð ^°,| skuli fyrst heimta biskup sinn og síðan holt, en þó ekki fyrr en á árunum 1980-1 Hér skýtur einhverju skökku við. — En vonan kemur ekki til óeiningar með Norðanmonnu r Ó>\ O ’ og Sunnanmonnum um þetta mál. —- 70
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100

x

Kirkjuritið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.