Heimilisritið - 01.12.1948, Blaðsíða 24

Heimilisritið - 01.12.1948, Blaðsíða 24
S£ nýkomni var hár, grann- vaxinn náungi með ljóst hár og ferkantað andlit, sem kom mér kunnuglega fyrir, en ég gat ekki í augnablikinu munað hver hann var. Hann var manndráparaleg- ur á svipinn, og ég sá hólk undir flagsandi sportjakkanum, sem hann var í, festan í reim undir handleggnum. Hann leit í kringum sig og spurði: „Hvar eru hinir þrír, Roseoe?" Roscoe Miller, það er ég- „Hvert í.....!" Þarna kom hann mér alveg á óvart. „Hvern- ig veiztu hver ég er?" „Hvað er að, Roscoe, ætlarðu að telja mér trú um, að þú þekk- ir ekki gæjann, sem kom þér fyrst á sporið í þessari starf- semi?" Þú hefðir getað' slegið mig í rot með fjöðurstaf, svo forviða varð ég. „Þú meinar þó ekki hann Víga-Rogers?" En ég sá nú að sá var maðurinn. „Hvar hef- ur þú alið hundinn síðastliðin tíu ár? Eg hélt að þú hefðir fengið þinn skammt í Chicago". Hann svaraði: „Oh! Ég hef tekið' hvíld frá störfum, til þess að láta þau mistök gleymast, svo að ég hafi ekki lögguna á hæl- unum alla ævi. Ég hef haldið mig utan landhelgi þessi tíu ár síðan". „Jæja þá, hvað segirðu í frétt- um?" segi ég sí-svona, „og hvað er þér nú á höndum?" „Ö, ég á eftir að ljúka einu verki, og svo dreg ég mig aftur í hlé". „Akkúrat! Hvernig verk er það? Verið getur að þú þurfir kannske hjálpar, og hérna hef ég fjóra góða stráka. Ég hugsa að þú kannist við Mílu-fjarlægð hérna, og Joe. Og svo eru það þeir Jinks Maddox, og Bill Chevers sem verið hefur með mér í fjögur ár". Þetta sagði ég, eftir að strákarnir voru aftur komnir fram úr felustöðum sín- um. „Halló, strákar". Jinks sagði: „Þú veizt, Rog- ers, ég hef heyrt margt um þig og ef þú þarfnast aðstoðar þá reiknaðu með mér". „Ég læt þig vita seinna, ef ég þarf á hjálp þinni að halda. En í auknablikinu skulum við minn- ast líðinna daga, hinna gömlu, góðu daga". Svo settust allir niður, en ég fer fram í eldhúsið og sæki dá- lítinn ís, sódavatn og whisky- lögg, og fer síðan inn til þeirra aftur. Þegar ég er búinn að fá mér stól, setztur út við gluggann og lít á Rogers, segir hann: „Heyrðu, Roscoe, hefurðu gleymt því, sem ég sagði þér um manndráp við vinnu þína?" 22 HEIMILISR.ITIÐ
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Heimilisritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisritið
https://timarit.is/publication/976

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.